(p. 530) tiru tiru. [A Tamil word for Skt. శ్రీ.] adj. Blessed or holy. (This is used in a variety of ways by Vaishṇavites.) తిరుకాపు tiru-kāpu. n. Adorning the god. దేవతనలంకరించుట. తిరుకొలను a sacred tank, పుష్కరిణి. తిరుచూర్ణము the sacred powder used to mark the forehead by the Vaishṇavites, శ్రీచూర్ణము, తిరునామము, వైష్ణవబొట్టు. తిరుమణి [మణి = మన్ను] the sacred earth, a kind of white clay used in making the sectarian mark (నామము). తిరుపగూడ a small basket in which the తిరుమణి and other things are kept. తిరుపతి tiru-pati. n. A town, Tripati తిరుమల. తిరుమజ్జినము tiru-majjanamu. n. The sacred bath given to an idol. దేవతాభిషేకము. తిరుమన్ను same as తిరుమణి. తిరుమాళిగ tiru-māḷiga. n. A Vaishṇavite's word for a house (వైష్ణవపరిభాష యందు) గృహము.

(p. 686) paṅga panga. [Tel.] n. A fork, as the forked branch of a tree. పంగగా panga-gā. (adv.) Astride, with the legs apart. పంగటి pangaṭi. adj. Stretching out like the prongs of a fork. 'అనుకు వెల్లడిగందమున నాభి నుండి మూపులదాక పంగటి పూతపూతి.' Vaija. iv. 57. పంగటించు panga-tinṭsu. v. n. To straddle or open the legs far apart; to sprawl. పంగటికాళ్లవాడు pangaṭi-kālla-vāḍu. n. A bandy-legged man. దొడ్డికాళ్లు గలవాడు. పంగనామము a fork-like mark worn on the forehead by the Vaishnavaites, పడుమ ఎడము గల్పు పంగివలె తీర్చిన తిరుమణి, as distinguished from పంగనామము, a mark which has no broad fork like branches. పంగలుగుంజ a forked post such as rafters rest on. పంగలకర్ర a forked stick. మూడుపంగలయీటె a trident shaped spear.