(p. 51) anātha a-nātha. [Skt.] adj. Without a master or protector, forlorn, unprotected, without a husband. దక్షతలేని, దిక్కులేని, మొగుడులేని. అనాథ a-nādha. n. A destitute, a poor helpless wretch. నిరాదరువుగా నుండేవాడు, దిక్కుమాలినవాడు.

(p. 51) anāyakamu a-nāyakamu. [Skt.] adj. n. Being without a leader. Used for అరాజకము. Anarchy, misrule, confusion. అనాయకుడు n. He who is forlorn or helpless. దిక్కుమాలిన వాడు, నాధుడు లేనివాడు.

(p. 223) kaṅgāḷī kangāḷī. [H.] adj. Wretched, miserable దిక్కుమాలిన, కంగాళీ మంచము a wretched bed. కంగాళీబత్తెము paltry batta, a wretched pittance.

(p. 591) dikku dikku. [Skt.] n. A quarter, part, side, direction. దిశ. An airt or point of the compass. The ten directions named in Hindu books are the four points. N. E. S. W. and the intermediate four: N.-E. (ఈశాన్యమూల) S.-E. (ఆగ్నేయమూల) S.-W. (నైరృతిమూల,) N.-W. (వాయవ్యమూల) to which are added the Zenith and Nadir. దిక్కులుమ్రోయగా while the heavens resounded. Quarter, shelter, asylum, refuge, protection, patronage, శరణము. దిక్కులేని, దిక్కుమాలిన or దిక్కేదిన helpless, resourceless, devoid of any protector; also vile, abominable. దిక్కుగలచోటు a refuge. దిగ్విమల స్వరూపుడై the loveliest in the world. దిక్పతి or దిక్పాలుడు dik-pati. n. A demigod who rules one airt or point of the compass; the regent or genius that governs that quarter. ఈశానాదిదిక్పాలురు the genii of the north-east and other directions దిక్కమొగములు or దిక్కామొగములు dikka-mogamulu. [from దిక్కు+ముఖము.] n. Faces turned in every direction. People that flee in all directions through fear, భయముచేత దిక్కున కొక్కరుగా పోయినవారు. దిక్కా మొగముగా timidly, భీతిచే బెదరియుండినట్లుగా. దిక్కరి dik-kari. (దిక్+కరి.) n. One of the mythica, elephants that support the corners of the world. దిగంతము dig-antamu. (దిక్+అంతము.) n. An end of the earth. దిగంతఖ్యాతి world wide fame. దిగంబరుడు dig-ambaruḍu. (దిక్+అంబరుడు.) adj. Lit. 'Sky vested,' having the air as a robe. Naked, stark-naked, undraped. దిసమొలవాడు. n. An epithet of Siva. దిగంబరురాలు she who is naked. దిగ్గజము dig-gajamu. n. One of the eight elephants (గజ) the guard the cardinal points (దిక్కులు) of the world. A poetical phrase answering to the poles of heaven. దిగ్గజములుమ్రోయ making the welkin ring. కవిదిగ్గజము a leading or classical author. దిగ్బంధము dig-bandhamu. n. A magic rite, restraining by spells the influence of certain stars. cf. Job. XXXVIII. 31. దిగ్భ్రమము dig-bhramamu. n. Giddiness, stupor, amazement. దిక్కులతబ్బిబ్బు, భ్రమము. దిగ్బ్రమితాత్ముడై bewildered, horrified, amazed. దిగ్గిజయము dig-vijayamu. n. Dominion, empire. Universal conquest. A royal progress or tour. దిగ్మండలము or దిగ్మండలి dig-mandalamu. n. The horizon.

(p. 750) piṃza pinḍza. [Tel.] n. The feather part of an arrow. బాణపుంఖము. Also, same as పింజనము (q. v.) పిం౛ారి or పింజారి pinḍzāri. [H.] n. A cotton cleaner. దూదేకువాడు. A poor miserable wretch. దిక్కుమాలినపక్షి.

(p. 980) mālu mālu. [Tel.] v. n. To be laid aside, to be desisted from. To be spoiled or ruined, చెడు, నశించు. మాలిన mālina. adj. Devoid of, విహీనమైన పనికిమాలిన or కొరమాలిన useless. పాలుమాలిన idle. సిగ్గుమాలిన shameless. పనికిమాలి (or పనిలేక) దీన్ని చేసినావా did you do this for want of something to do or out of mere idleness? ఈ మాటలు వినియోగముమాలినవి these statements are useless. కరుణమాలిన relentless, merciless. 'కరుణమాలినయట్టి కైకకువెరచి.' DRyo. 136. దిక్కుమాలిన helpless. ఎరుకమాలిన devoid of wisdom, senseless. వావిమాలిన incestuous. మాలుచు, మాల్చు, మాలుపు or మాల్పు māluṭsu. v. a. To set aside, stop. మానుచు. దాని బయిసి మాలిచిరి they humbled her.

(p. 1072) rājilamu rājilamu. [Skt.] n. A snake equally thick at each end as if it had two heads, Amphisæna. క్షీరాకార నిర్విషద్విశిరస్సర్పము, మత్స్యభేదము. 'వల్మీకమునకు వాసవగిరికిని రాజిలంబునకు నురగవిభునకు కలవింకమునకు నుఖగకులాధివునకు.' BRY. ii. 223. ఈ ప్రయోగమువల్ల ఇది దిక్కుమాలినపామని తెలుస్తున్నది.

(p. 1111) loḍuku or లొడుగు loduku. [Tel.] adj. Lean, fallen in, miserable. దిక్కుమాలిన. బడుగుద్విజులకూడి లొడుగుమంత్రముజదివి వడుగుజేసెదమని వదరుకొండ్రు కడుగుద్రావుకాకి కావుమన్నట్లయా.' Vema. 886. n. A kind of bell tied to the neck of a cow, ఆవుమెడను కట్టెడు ఘంటావిశేషము.