(p. 592) diga diga. [Tel. from దిగు.] adv. Down. downwards. దిగబడు to go down, to sink. దిగజారు to slide down. దిగగాచు to distil. దిగదిగ diga-diga. adv. Rapidly, brightly. వేగముగా, ప్రకాశముగా, 'గీ అబ్జరుచిదూర్పు దిగదిగయుంచుమెరసె.' BD. v. 4, 14. దిగదీయు or దిగదుడుచు diga-dīyu. v. a. To take down. To disenchant, to avert a spell, or the evil eye, to expel a fiend. దిగదుడుపు diga-duḍupu. n. Waving a lamp to break a spell. Disenchantment, diga-drāvu. v. t. To drink down, to let go, to leave, విడుచు. v. n. To come down, దిగు. దిగనాడు diga-n-aḍu. v. a. To do away with or remove (sin.) To put (a fault) out of view. To lay (a vest) aside. To forsake or desert, విడుచు. దిగబట్టుకొను diga-buṭṭu-konu. v. a. To drag down. దిగబడు diga-baḍu. v. n. To get down. దిగు. To sink or give way. ౛ారు; to remain or be left behind, రాలేక దిగబడ్డాడు he stayed behind as he could not come. దిగబడిన పైకము an outstanding balance. ఈ కాగితము నాదగ్గిర దిగబడ్డది this paper remained in my hands. దిగబెట్టు diga-beṭṭu. v. a. To set out of view, set aside. To leave (a thing behind, through forgetfulness.) దిగబోత diga-bōla. n. Spreading downwards. దిగువకు వ్యాపించుట. వానికి చెమట ఎగబోతలు దిగబోతలుగానున్నది he perspires profusely. దిగరోజు diga-rozu. n. Panting. కుట్టూపిరి. వాడు ఎగరోజు దిగరోజులుగా పరుగెత్తుచున్నాడు he runs out of breath. దిగవిడుచు diga-viḍuṭsu. v. a. To throw aside or leave, to leave behind. విడుచు.

(p. 864) baḍimi baḍimi. [Tel.] n. A circular movement. A ceremony performed to remove the effects of the evil eye, బడియుట. Going round in a circle. చక్రాకార భ్రమణము. A sacrifice to a demon, an animal sacrifice, భూతబలి. బడిద్రిప్పు or బడింద్రిప్పు baḍi-drippu. v. a. To parade, to carry a prisoner around the town in procession before execution. To take away the evil eye. దిష్టితీసివేయు, దిగదుడుచు.

(p. 1009) murāḷiñcu murāḷinṭsu. [Tel.] v. a. To remove the evil eye or an evil spirit by waving round the head some chillis, &c. and throwing them away. దిగదుడుచు. మురాళము .murāḷamu n. The act of removing the evil eye, &c. మురాళించుట.

(p. 1344) surāḷiñcu or సురళించు surāḷinṭsu. [Tel.] v. a. To wave a lamp or a cup of burning camphor, &c., before an idol, or over a person to avert an evil eye. నీరాజనముచేయు, దృష్టిదోషపరిహారార్థము దిగదుడుచు. To throw away in disdain, నిరాకరించు. 'అర్భకునెత్తుకొనిభూతభయనివారణంబు గాగోపుచ్ఛంబు సురాళించు గోమయంబునందిలకంబుబెట్టి.' Vish. vii. 109. 'కడమపుదండ లెల్ల నొక్కటి గబట్టి బాలకవుడు సురాళించిపారవైచె.' KP. vii. 76. సురాళము surāḷamu. n. Wrathfulness. కోపావేశము. Giddiness, భూతాద్యావేశజనితశిరోభ్రమణము.