(p. 597) dīnamu dīnamu. [Skt.] adj. Poor, humble, wretched, low. n. A helpless or miserable woman. దీనురాలు. దీనత or దీనత్వము dīnata. n. Poverty, humility, wretchedness. దీనదశ poverty, humiliation. దీనవదనుడు humble in looks. దీనాలాపము a humble tone, a low voice, pitiful cry. దీనుడు dinuḍu. n. A poor or helpless man. దరిద్రుడు. A timid man, భయపడినవాడు. A humble man. దర్పముడిగినవాడు.

(p. 1128) vanaru vanaru. [Tel.] v. n. To grieve, pine, sorrow. దుఃఖపడు, శోకించు. విలపించు, దీనాలాపములాడు. వనరు, వనపు or వనట vanaru. n. Grief, pining. మనోదుఃఖ రూపమైనవిచారము, దుఃఖము, శోకము, వగపు. 'అనయంబునువనటమునిగి హాహారవముల్ విను వీధిముట్టరోదనమొనరించి.' M. XV. ii. 183.