(p. 22) agacāṭlu agaṭsāṭlu. [Tel. from అగ్గము+చాటులు] అగ్గము+చాటులు] n. Evils, afflictions, troubles. కడగండ్లు, తిప్పలు. అగచాట్లుపడుచున్నాడు he suffers great distress. నన్ను అగచాట్లు పెట్టినాడు he brought me into trouble. అగచాట్లపోతు agaṭsāṭlapōtu. [Tel.] n. A wretch, a villain. దుష్టుడుగా తిరిగేవాడు. 'చిక్కు బిల్లలు మైనపు తేళ్లు చిక్కుముళ్లు జమిడాకు చిల్కలు తాళ్లపాములకట యగచాట్లపోతనై యాడుకొంటి.' H. iii. 192. అగచాట్లమారి agaṭsāṭlamāri. [Tel.] He who has suffered, a martyr, a sufferer. one who is thoroughly practised. నానాకడగండ్లు పడి తీరినవాడు, ఆరి తీరినవాడు.

(p. 1397) arava arava. [Tel.] n. A troublesome cow. సాధువుకాని ఆవు. adj. Wicked, దుష్టము. దుష్టుడు. అరవత aravata. n. A Tamil women. ద్రావిడస్త్రీ.

(p. 97) avinītuḍu a-vi-nītuḍu. [Skt.] n. A wicked man. దుష్టుడు, వినయము, లేక, నీతిలేనివాడు.

(p. 260) kallari kall-ari [Tel. కల్ల+అరి.] n. A liar, deceiver, rogue. A thief or marauder, a wicked man, or criminal. అబద్ధికుడు, మోసకాడు, దుష్టుడు, తప్పుచేసినవాడు. కల్లరివేషమూని assuming a false shape. కల్లరికత్తె kalari-kalle n. A jilt. a deceitful girl. కల్లరీడు kallar-īḍu n. A liar, a rogue.

(p. 348) gaṇḍra ganḍra. [Tel.] n. The species of grass called Panicum Uliginosum. Rox. I. 308. A piece, a fragment, తునక. See గుండరులు. గండ్ర adj. Large పెద్ద. గండ్ర పరుషవచనము. A wicked man దుష్టుడు గండ్రించు ganḍrinṭsu. v. t. To cut to pieces. ఖండించు. గండ్రిక n. A piece. తునక.

(p. 358) garāsu garāsu. [Tel.] n. A wicked man, a wretch. దుష్టుడు, పలువ.

(p. 386) goṇṭari, goṇṭi or గొంటుకాడు gonṭari. [Tel.] n. A cunning or hard man కుత్సితుడు, కఠినుడు. A rogue, a wretch. గొంటి gonṭi. n. A wicked woman. దుష్టురాలు. గొంటితనము or గొంటుతనము gonṭi-tanamu. n. Baseness, rascality, vileness. గొంటు goṇṭu. n. A wicked man. దుష్టుడు. గొంటుపోక gonṭu-pōka. n. An inferior kind of areca nut.

(p. 393) gōmukhamu gō-mukhamu. [Skt.] n. A sort of trumpet. Also smearing with cowdung. The front or spout of the lingam. The spout for water in the wall of a temple. గోముఖవ్యాఘ్రము gō-mukha-vyāghramu. n. A tiger in the disguise of a cow, i.e., a hypocrite. పైకి మంచివాని వలెనుండే దుష్టుడు.

(p. 523) tāmasamu tāmasamu. [from Skt. తమసము.] n. Tardiness, delay, dullness. ఆలస్యము. adj. Cruel, bloody, malignant. తామసపూజ a bloody sacrifice. తామసగుణము the dark passions. తామసి tāmasi. n. A malignant, mischievous person. Darkness. చీకటి. తామసించు tāmasinṭsu. v. n. To be tardy, to dawdle. ఆలస్యము చేయు. తామసుడు tāmasuḍu. n. A malignant or mischievous man. తమోగుణముగలవాడు, దుష్టుడు.

(p. 536) tuṇṭa tunṭa. [Tel.] n. A bit, piece, fragment, splinter. తునక. A staff or cudgel, A spar or rafter. A sugarcane: చెరకు. ఇనపకట్లతుంట an iron-bound cudgel. మూలతుంటతీరులు short rafters at the corners of a roof. తుంటవిలుకాడు Manmadha, whose bow is made of the sugar cane. తుంటనరికిన చిరువేరు Dye-root cut off from the plant. adj. Wicked, naughty, mischievous. తుంటతనము tunṭatanamu. n. Wickedness, mischievousness, naughtiness. తుంటరి tunṭari. (తుంట+అరి.) n. A wicked person. దుష్టుడు.

(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.

(p. 601) duḍuku duḍuku. [Tel.] n. Rashness, folly, wickedness, silliness, hastiness. దౌష్ట్యము, ఉద్ధతి. adj. Rash, intemperate, foolish, wicked. దుష్టము, ఉద్ధతము. దుడుకుమాటలు thoughtless talk, wild language. అది కొంచెము దుడుకుగానున్నది she is rather rash or headstrong . చెయిదుడుకు pilfering. నోరు దుడుకు foolish talk. దుడుకడు duḍukaḍu. n. A forward, hasty, mischievous or wicked man, దుష్టుడు.

(p. 603) duṣṭamu dushṭamu. [Skt.] adj. Vile, evil, bad, cruel, weak, base. చెడ్డది. దుష్టమృగము dushṭa-mṛigamu. n. A beast of prey. దుష్టుడు dushṭuḍu. n. A bad man. దుష్టుపాకు or దుష్టపుచెట్టు dushṭup-āku. n. The plant called Odina wodier. అజశృంగీ. Rox. ii. 293. ii. Ainsl. ii. 486.

(p. 614) dōṣa dōsha. [Skt.] n. Night. రాత్రి. The arm, భుజము. దోషము dōshamu. n. Harm, evil. A fault, crime. An error, mistake, తప్పు. Sin, పాపము. A bad sign: a fatal symptom in illness. ప్రమాణముయొక్క దోషము the penalty of an oath. దోషములేదు there is no harm done. దోచుకొన్న దోషము the guilt of robbery. స్పర్శదోషము the do-filement caused by a touch. దోషగుణములు పుట్టినవి bad symptoms appeared. దోషకారి dōsha-kāri. n. An evil doer. దోషము చేయువాడు, దుష్టుడు, దుష్టురాలు, దోషజ్ఞుడు dōsha-gnyuḍu. n. A physician, one skilled in diseases. వైద్యుడు. A learned man విద్వాంసుడు, దోషము నెరిగినవాడు. దోషాకరుడు dōshākaruḍu. n. The moon. చంద్రుడు. దోషాచరుడు dōshā-charuḍu. n. A flend that 'walks at night.' రాక్షసుడు. దోషి dōshi. n. A sinner. దోషముగలవాడు. A criminal. దోషించు dōshinṭsu. v. n.To turn out ill. To come on (as bad symptoms.) దోషముపుట్టు. అతనికి దోషించినది bad symptoms appeared in his case.

(p. 615) dōsamu dōsamu. [from Skt. దోషము.] Same as దోషము. (q. v.) దోసకారి dōsakāri. n. A wicked person, a sinner. దుష్టుడు, దుష్టురాలు. దోసి dōsi. n. He or she who is a sinner. Suca. iii. 160.