(p. 61) apadūru apa-dūru. [Skt.] n. Calumny, infamy, undeserved blame. అపవాదము. అపదూరుపడు v. n. To be calumniated, defamed. అపకీర్తినిపొందు. అవదూరు పెట్టు v. a. To slander, spread an ill report of one. ఒకరిమీద తప్పుమాటలు చెప్పు.

(p. 596) disantu disantu. [Tel.] n. Reproach, blame, shame, imputation. దూరుట. దిసంతుకొట్టు or దిసంతడుచు to revile. నిందించు, దూరు. 'చెలినొంచితనిదిసంతులు కొట్టెమేనక.' Swa. iii. 143.

(p. 605) dūramu dūramu. [Skt.] n. Distance. (Metaphorically) Distance in point of time. ఇంతదూరము all this while. దూరముగా చూడు look before you, consider well. adj. Distant, far. దూరదేశము a distant land. దూరపుదాయాది a distant heir. ఇది వ్యాజదూరమైయున్నది it is beyond a doubt. దూరముగా dūramu-gā. adv. Afar.దూరగుడు dūraguḍu. n. One who is far from (anything) బుద్ధిదూరగుడు he who is far from wisdom. దూరదర్శి dūra-darṣi. n. A sage, one who has foresight. దూరపు యోచనకలవాడు. దూరదృక్కు dūra-dṛikku. n. Farsightedness. దూరభారము dūra-bhāramu. n. A great distance. దూరుడు dūruḍu. n. He who is far from. దుష్టప్రవర్తనదూరుడై being far above such wickedness.

(p. 605) dūru dūru. [Tel.] v. a. To reproach, curse, rebuke, abuse. నిందించు. To enter, penetrate, rush in. చొచ్చు. To be introduced or inserted. ప్రవేశించు. చీమదూరని అడివి a forest impenetrable even to ants. n. Rebuke, censure, reviling, abuse, scandal దూరుచు or దూర్చు dūruṭsu. v. a. To thrust in, push in. దూరుపడు dūru-paḍu. v. n. To be censured. నిందింపబడు.

(p. 904) bokka bokka. [Tel.] n. A hole, a pit, an orifice, రంధ్రము. A grave, సమాధి. 'ద్వి ఎడసెడబొక్కలనిడినబాలకుల వెడలించిభక్షించుబేతాళతతులు.' హరిశ్చ. ii. అపుంటిచేత దానిదవడలో బొక్కపడినది the sore made a hole in her cheek. నిన్ను బొక్క పెట్టుతాను I will bring. you to your grave, I will ruin you. నేనే బొక్కలో దూరుదును where can I hide my head? బొక్కలాడు bokka-l-āḍu. n. A snake, సర్పము. A house-breaker, thief. కన్నగాడు. బొక్కబెరడు bokka-beraḍu. n. A kind of snake. సర్పభేదము.

(p. 919) bhavamu bhavamu. [Skt.] n. Being, existence, subsistence. Earthly or corporeal existence. The condition of being on earth. Birth as a mortal, పుట్టుక, భవదూరుడు immortal, released from the bonds of the flesh; free from mortal birth. In theology, sin, the sinful state, or mortality are subject to sin, సంసారము. భవబంధములు earthly ties, as those of kindred. భవదుఃఖములు the ills of human life. భవమోక్షణము a release from mortal life. M. XIII. v. 410. adj. In composition, arising from, produced or caused by. భవాండము bhav-ānḍamu. n. The world. బ్రహ్మాండము.

(p. 1174) vidūramu vi-dūramu. [Skt.] adj. Very far or remote. నిండాదూరమైన. వివేకవిదూరుడు he who is wholly devoid of wisdom. 'తమతమ్ముల వివేకవిదూరుల.' M. I. i. 129.