(p. 81) āripōyu ari-pōyu. [Tel.] v. a. To set the arrow on the bow. బాణము సంధించు. 'ధన్వంబునన్ బ్రహ్మాస్త్రంబరిపోసివేసి.' N. viii. 208. See. ఆరి.

(p. 133) ikṣuvu ikshuvu. [Skt. prob. der. from Tel. ఇంచు. q. v.] n. Sugarcane. చెరుకు. ఇక్షు ఖండము ikshu-khaṇḍamu. n. A bit of sugarcane. ఇక్షుదండము ikshu-daṇḍamu. n. A stalk or stem of sugarcane. ఇక్షువనము ikshu-vanamu. n. A sugarcane plantation. ఇక్షుధన్వుడు or ఇక్షుశరాసనుడు ikshu-dhanvuḍu. n. Cupid, the god of love (whose bow is made of the sugarcane)

(p. 620) dhanvantari dhan-vantari. [Skt.] n. A name common to Surya the sun, and to Siva, but usually given to the physician of the gods. దేవవైద్యుడు.

(p. 620) dhanvamu dhanvamu. [from Skt. ధనువు.] n. A bow. ధన్వి dhanvi. n. A bowman. విలుకాడు. An epithet of Arjuna, అర్జునుడు. A skilful man, నేర్పరి.

(p. 777) puṣpamu pushpamu. [Skt.] n. A flower. పువ్వు. Menses, స్త్రీరజస్సు. పుష్పంధయము pushpandhagamu. n. A bee. తుమ్మెద. పుష్పకము pushpakamu. n. A chariot, a car, or stately conveyance used by Kūbēra or Krishna. కుబేరవిమానము, కృష్ణునితేరులలో నొకటి. పుష్పకేతువు, పుష్పధన్వుడు or పుష్పశరుడు pushpa-ketuva. n. An epithet of Manmadha. పుష్ఫదంతము pushpa-dantamu. n. The name of the elephant that is supposed to support the earth at the North-west corner. పుష్పపాము pushpa-pāmu. n. A certain snake. resembling the one given in Russell's serpents. 2. 5. పుష్ప మంజరి pushpa-manjari n. A bouquet of flowers. పూగుత్తి. పుష్పమంజరులు pushpa-manjarulu. n. A sort of grain. A. i. 75. R. i. 111. పుష్పరథము or పుష్యరథము pushpa rathimu n. A pleasure chariot, a car or carriage for any purpose excepting war. విమానము, సవారీరథము, క్రీడాయోగ్యమగు రథము. పుష్ఫరసము pushpa-rasamu. n. The nectar of honey of flowers, పూదేనె. పుష్పలావిక pushpa-vantula. n. The 'Luminaries:' i.e., the sun and the moon,. సూర్య చంద్రులు. పుష్పవతి or పుష్పిణి pushpa-cati. n. A menstruous woman. ఋతుమతి, భాండదూమైనస్త్రీ, రజస్వల, ముట్టుది. పుష్పవనము or పుష్పవాటిక pushpa-vanamu. n. A flower garden. పూదోట. పుష్పవర్షము or పుష్పవృష్టి pushpa-varshamu. n. Lit: a shower of flowers, a poetical phrase for the strewing or scattering of flowers on joyful occasions. Colloquially, it means a slight or vernal shower: a mere sprinkling of rain. పుష్పసమయము pushpa-samayamu. n. Spring, the season of flowers. పుష్పించు pushpinṭsu. v. n. To flower, to bloom. పూచు, వికసించు. పుష్పితము pushpilamu. adj. Flowered. పూచిన.

(p. 934) maṇḍalamu manḍalamu. [Skt.] n. The disc (of the sun, moon and stars.) సూర్యచంద్రాదులబింబము. An orb, బింబము. A circumference in general; or the circle which bounds the view, the sensible horizon. A halo, పరివేషము. A province, district, country or empire; a region, place. దేశము. ముఖమండలము the face. A heap, a quantity. A multitude, an assembly. సమూహము. A division of the Rig-Veda. The period of forty days. మండలార్ధము twenty days. ఈ ఔషధము ఒకమండలము దినములు పుచ్చుకోవలసినది, లేక, సేవించవలెను you should take this medicine for forty days. Standing with the legs apart, as an archer sometimes does. ధన్వినిన్యస్తపాదస్థితిభేదము. Leprosy, కుష్ఠము. మండలాగ్రము manḍal-agramu. n. A sword, a scimitar, కత్తిమండలి manḍali. n. Society, an assembly, సమూహము. A dog,కుక్క. A cat, పిల్లి. A serpent, పాము. మండలేశ్వరుడు manḍal-ēṣvaruḍu n. An independent sovereign, a monarch. చత్వారింశ ద్యోజనభూపాలకలక్ష గ్రామాధిపతి, ద్రుపదాదౌ.

(p. 1198) vihvalamu vihvalamu. [Skt.] adj. Disturbed, discomposed, disquieted, agitated; affected with fear, sorrow, &c. భయాదుల చేత అవయవస్వాధీనత తప్పిన, ఉద్విగ్నమైన. 'భయవిగ్వలమతులై.' Anirud. iii. 163. విహ్వలత or విహ్వలత్వము vihvalata. n. Disturbance, disquiet, perturbation. ఉద్విగ్నత. విహ్వలించు vihvalinṭsu. v. n. To be disquieted or affected with fear, sorrow, &c. ఉద్విగ్నమగు. 'వెరచిశతధన్వుడంతయు విహ్వలించి అన్యులెరుగకయుండె నేకాంతమునను.' Vish. vi. 290. విహ్వలుడు vihvaluḍu. n. One who is disturbed, agitated, disquited or affected with fear, sorrow, &c. ఉద్విగ్నుడు. 'విషాదవిహ్వలుండై.' P. i. 446. 'వినలేక శిష్యులు విహ్వలులగుచు.' L. xiii. 146.

(p. 1225) vēlupu or వేల్పు vēlupu. [Tel.] n. A god or goddess, దేవుడు, దేవత. ఇలోల్పు a god of this world, i.e., a Brahmin. ఇలువేల్పు a patron saint, a genius or household god. వేలుపుటన్ను a goddess. దేవతాస్త్రీ. T. ii. 106. వేలుపుకొలను or వేలుపుటేరు the heavenly stream, the celestial Ganges, ఆకాశగంగ; the river Ganges, గంగ. వేలుపుగాణ a mythological being, a Gandharva, గంధర్వుడు. వేలుపుగిడ్డి or వేల్పుటావు the mythological cow that grants all wishes, కామధేనువు. వేలుపుచెట్టు the divine tree that grants all wishes, కల్పవృక్షము, వేలుపు ౛డదారి the divine ascetic or monk. i.e., Narada, నారదుడు. వేలుపుటొ౛్జ the divine preceptor of Guru, i.e., Brihaspati, నురాచార్యుడు, బృహస్పతి. వేలుపుదాయ an enemy of the gods, i.e., an Asura. వేలుపుబాస the language of the gods, i.e., Sanskrit. వేలలుపుబోనము the food of the gods, i.e., Ambrosia, అమృతము. వేలుపుమల or వేల్పుకొండ the hill of the gods, i.e., Mount Meru. వేలుపుమానికము the diamond of the gods, i.e., the philosopher's stone, a jewel that grants all that may be desired, చింతామణి. వేలుపురేడు or వేల్పుదొర the lord of the gods, i.e., Indra. వేలుపుసాని a fortune teller, సోదెచెప్పునది, దైవజ్ఞ. వేలుపుగౌరు the white elephant of the gods, ఐరావతము. వేలుపులత్రోవ the sky, ఆకాశము. వేలుపుటిక్క heaven, స్వర్గము. వేల్పుదళవాయి the general of the gods, i.e., Kumāraswāmi, కుమారస్వామి. వేల్పుపెద్ద Brahma, బ్రహ్మదేవుడు, సురజ్యేష్ఠుడు. వేల్పువె౛్జు the physician of the gods, i.e., Dhanvantari, ధన్వంతరి. వేల్పుడు vēlpuḍu. n. Worship, పూజ.

(p. 1258) śailamu ṣailamu. [Skt. from శిల.] n. A mountain. పర్వతము. శైలకన్య ṣaila-kanya. n. Lit. the mountain-born virgin; an epithet of Parvati. పార్వతీదేవి. A. vi. 194. శైలధన్వుడు ṣaila-dhanvuḍu. n. Lit. one who has a mountain for his bow; an epithet of Siva. శైలాటము ṣailāṭamu. n. A lion. సింహము. శైలేయము ṣailēyamu. n. Rock-salt, రాతిఉప్పు.

(p. 1340) sudha sudha. [Skt.] n. Nectar, the drink of the gods. అమృతము. Chunam, సున్నము. సుధాంశువు or సుధాంశుడు sudh-āmṣuvu. n. The moon. చంద్రుడు. సుధాంశురత్నము the poetical amber or noble opal, which is fabled to melt in the moonbeams, చంద్రకాంతము. సుధాకరుడు sudhā-karuḍu. n. The moon. చంద్రుడు. సుధాపాణి sudhā-pāṇi. n. An epithet of Dhanvantari, the physician of the gods, ధన్వంతరి. సుధామయూఖుడు sudhā-mayūkhuḍu. n. The moon. చంద్రుడు. Vish. ii. 212. సుధాశనవర్థకి sudh-āṣana-vardhaki. n. Visvakarma, the artist of the gods. విశ్వకర్మ. A. iv. 34.