(p. 580) dabbāṭu or డబ్బాటు dabbāṭu. [Tel.] adv. Suddenly, unexpectedly. A. vi. 105. అధాట్టుగా, అదిరిపాటుగా.

(p. 586) dāḍi dāḍi. [fro Skt. ధాటి.] n. An invasion, an inroad, a campaign. దండయాత్ర. A host, సేన. Flight, escape. దాడిమెకము lit: the invading tiger, i.e., a royal tiger. దాడి [H.] The beard. దాడికాడు dāḍi-kāḍu. n. A spy. వేగులవాడు. దాడిచేయు dāḍi-chēyu. v. n. To invade. దండెత్తు. To rush on, to charge in battle. దాడియాడు dāḍi-yāḍu. v. n. To maraud, or rove for plunder. To oppose, మార్కొను. భాగ. vii.

(p. 621) dhāṭi dhāṭi. [Skt.] n. A rush. An attack, an assault. An inroad, incursion, invasion. దండయాత్ర, దాడి. ధాటికల dhāṭi-kala. adj. Resolute, firm, decided, decisive, fluent, well versed. ధాటిగా dhāṭi-gā. adj. Decisively, decidedly, resolutely, firmly, trimly, spiritedly, briskly.

(p. 968) māṇḍavyuḍu mānḍavyuḍu. [Skt.] n. The name of a certain sage. మాండవ్యమతము. 'Mandavya's maxim', i.e., pre-possession of victory, confidence (మనోధాటి.) It is used of those who disregard superstition and act of on their own judgement.

(p. 1054) yamuḍu yamuḍu. [Skt.] n. Yama, the ruler of Naraka or hell, and judge of departed souls; 'the genius of death:' also, the guardian of the southern point of the heavens. He is often identified with death, and corresponds with the Grecian Pluto or Minos. దండధరుడు. ఇది యమగండముగానున్నది this is terribly difficult. యమకింకిరులు messengers of death, angels of death. యమధాటి yama-dhāṭi. n. A kind of weapon, ౛ముదారి. యమధారము yama-dhāramu. n. A double e edged sword.

(p. 1147) vākku or వాకు vākku. [Skt.] n. Speech, speaking. A word, పలుకు, మాట. 'పాలవంటి వారుపన్నుబెట్టెడువారు, వాకెరుగరుకాపవారు.' Vēma. 1314. మనోవాక్కాయకర్మంబుల by mind, word, limbs or acts. వాగ్దత్తము a promise. వాగ్దానము giving a promise. వాక్సహాయము interest, recommendation వాక్పటుత్వము power of speech, eloquence. వాకొను vā-konu. v. a. To tell, say, utter, speak. చెప్పు, మాటాడు. To cry out. అరచు. వాక్పతి or వాగీశుడు vāk-pati. n. Lord of speech. A name of Brahma or of Brihaspati, బ్రహ్మ, బృహస్పతి. An eloquent person. కవీశ్వరుడు. వాక్యము vākyamu. n. A sentence, కర్తృకర్మ క్రియా సంబంధముగల పదసమూహము. Speech, a word, utterance, dictate. మాట. (In astronomy,) the process for astronomical computations. వాక్రుచచ్చు vā-kruṭsṭsu. (వాకు+కూర్చు.) v. a. To say, utter. చెప్పు. To name, పేరుచెప్పు. 'గారాబుసంతతిగలుగమి మనకుస్థిర మపుత్రత్యగతిర్నాస్తియనుచు వరవేద వాక్యముల్ వాక్రుచ్చుచుండు.' L. iii. 105. వాక్సరణి vāk-saraṇi. n. The course of conversation. వాగ్ధోరణి. వాగ్జాలము vāg-jālamu. n. A mass of words, loquacity. శబ్దచచయము, వాగ్దేవత or వాగ్దేవి vāg dēvata. n. The goddess of speech, Sarasvati, సరస్వతీదేవి. వాగ్ధాటి vāg-dhāṭi. n. Readiness of speech, వాగ్ఝరి. వార్బంధనము vāg-bandhanamu. n. Silencing, stopping any one's speech. నోరుమూయడము. వాగ్మి vāgmi. n. A man of eloquencce an orator. One who is talkative, or talks much. నలుగురిలో నిర్భయముగా మాట్లాడేవాడు, యుక్తి యుక్తముగా మాట్లాడువాడు. మాటకారి వాగ్వాదము vāg-vādamu. n. A verbal dispute or altercation, an argument. వాక్కలహము. వాఙ్మూలము vāng-mūlamu. (from వాక్ mouth and మూలము origin.) n. A deposition, an oral statement. వాచాచెప్పినది వాచాచెప్పినదానిని వ్రాసినది. వాఙ్మూలము వ్రాయించు or ఇచ్చు vāng-mūlamu-vrā-yinṭsu. v. n. To depose, to make a deposition. వాఙ్మూలము వ్రాసికొను to take down a deposition. వాఙ్మూలముగా vāng-mūla-mu-gā. adv. Orally, by word of mouth. నోటిమాటగా.