(p. 332) kratuvu kratuvu. [Skt.] n. sacrifice, burnt offering. యజ్ఞము. క్రతుధ్వంసి kratu-dhvamsi. n. The destroyer of Sacrifices; epithet of Siva. క్రతుభుక్కులు or క్రతుభుజులు kratu-bhukkulu. n. Those who live on sacrifices, i.e., the gods. దేవతలు. క్రధనము kradhanamu. n. Killing. వధ.

(p. 625) dhvaṃsamu dhvamsamu. [Skt.] n. Destruction, ruin. నాశము. ధ్వంసముచేయు or ధ్వంసపరచు to ruin, destroy. నాశముచేయు. ధ్వంసితము dhvamsitamu. adj. Ruined, destroyed, wrecked.

(p. 869) balabhittu , బలభేది, బలసూదనుడు, బలారాతి, బలారి or బలధ్వంసి bala-bhittu. [Skt.] n. Epithets of Indra, as being the slayer of the demon Bala.

(p. 870) bali bali. [Skt.] n. Tax, royal revenue, tribute, కానుక. పన్ను. A oblation. A religious offering in general, presentation of food, &c. పూలోపహారము. The sacrifice of an animal, an animal sacrificed. భూతబలి. నరబలి a human sacrifice. బలి bali:. n. The name of a gaint vanquished by Vishnu who hence is styled బలిధ్వంసి. A strong man, బలముగలవాడు. బలిపుష్టము or బలిభుక్కు bali-pushṭamu. n. The 'devourer of the sacrifice:' i.e., a crow. P. i. 480. బలిపీఠము bali-pītha-mu. n. An altar. బలిపెట్టు or బలివారు bali-peṭṭu. v. a. To sacrifice, to kill. చంపు. బలిసద్మము bali-sadmamu. n. The internal regions. రసాతలము, పాతాళలోకము.

(p. 880) bāla bāla. [Skt.] adj. Young, tender, fresh. బాలసంసారము an infant family, a family of orphans. n. A damsel, maid, virgin, పదునారేండ్లకులోబడినపిల్ల. A stubborn woman, మూర్ఖురాలు. బాలకశాండ bāla-kānḍa. n. The name of the first book of the Rāmayana. బాలకుడు bālakudu. n. A youth. పదునారేండ్లకు లోబడిన పిల్లవాడు. బాలగ్రహము bāla-grahamu. n. An ogre or fairy that frightens infants. B. X. 254. బాలబోధ a child's instruction; a child's primer. బాలనాయకము the follies of a young heir. బాల లత a tender creeper. బాలింత, బాలెంత, బాలింతరాలు or బాలెంతరాలు bālinta. n. A woman in childbed. 'అబాధ్వంసిని గొంటుకట్టిడివెసల్ బాలింత చందంబునన్ బాలిండ్లన్ విషమూని.' B. X. 209. బాలింతబోళము bālinta-bōlamu. n. A particular medicine given to a woman in child bed. బాలింతరోగము or బాలెంతరోగము bālinta-rogamu. n. Puerperal fever. బాలిక bālika. n. A lass, or maiden. బాల. బాలకాకులము young women. ముత్తాళిబాలికలు young female bees. బాలిశము bāliṣamu. adj. Silly, childish, puerile. పసి, మూర్ఖమైన, జ్ఞానశూన్యమైన. M. VIII. iv. 234. బాలిశుడు bāliṣuḍu. n. A fool, a simpleton, అవివేకిమూర్ఖడు. M. XII. vi. 111. బాలుడు bāluḍu. n. A youth, a lad. నెలబాలుడు the new moon when one day old. Plu: బాలురు. బాలేయము bālēyamu. adj. Agreeable to a child. బాలునికి హితమైన. Soft, మెత్తని. బాల్యము bālyamu. n. Childhood, పసితనము.

(p. 1021) meṭṭu meṭṭu. [Tel.] v. a. &n. To step, walk, tread. అడుగుపెట్టు, నడుచు, త్రొక్కు. 'మెల్ల మెల్లన మెట్టుచుదొలగి అల్లనల్లనతలుపులండకు జేరి.' BD iv. 1523. To tread on, to trample on. To kick, to thrust with the foot. To wear, as sandals. తొక్కు, కాలితోతన్ను, పాదుకలు వేసికొను. 'ఏయేతీర్థములందు గ్రుంకిడితి రేయేద్వీపముల్ మెట్టినారు.' Swa. i. 26. 'నీళ్లమునుగనేల జలధిమెట్టగనేల మొనసివేల్పులకును మ్రొక్కనేల.' Vēma. iii. 259. n. Treading, త్రొక్కుట. A step of a ladder or stair, సోపానము. A step, grade, degree, rank. A mount a hill, తిప్ప, కొండ. The total, వెరసి. A custom house, సుంకము పుచ్చుకొనుచోటు. A stop on the lute, వీణెసరకట్టు. Curds mixed with water, as పులిమెట్టు sour curds, పుల్లనిమజ్జిగ. మెట్టు a shoe, slipper. పాదరక్ష. plu. మెట్లు. sandals, పావకోళ్లు. మెట్టించు meṭṭinṭsu. v. n. To lead to make one walk, to cause to be trampled. To suggest, to stir the mind. నడిపించు, తొక్కించు. To kill, చంపు. 'మింటన్ మ్రోసినమ్రోత తాలిమిని లో మెట్టింపమున్నీపునా యింటన్ బుట్టెదవంచుకంసుడుతొడిన్ హింసించె నీయన్నలన్.' B. X. 102. మెట్టిక meṭṭika. n. A step , మెట్టు, సోపానము. See also మెటిక. మెట్టిమల్లాడు meṭṭi-mall-āḍu. v. a. To trample down or all over, to ruin, హతముచేయు, ధ్వంసముచేయు. 'కర్మంబుల కట్టడలకులోనుగాక మాయలనుమెట్టి మల్లాడి నిర్మలలింగసేవ నెట్టిభక్తిఘటించు.' L. xvi. 229. మెట్టుకు meṭṭu-ku. adv. On the whole, altogether. In fact, in all, at the most, at least, at any rate. In short, at the best or worst, once for all, finally, at last, in the end, after all, withal, yet still. తుదకు. మెట్టుకుపోయినాడు of course he is gone. మెట్టిల్లు (మెట్టిన + ఇల్లు) the mother-in-law's house, ఆడుదాని అత్తగారిల్లు. మెట్టుబ్రాలు sacred rice, తలబ్రాలు.

(p. 1176) vidhvaṃsamu vi-dhvamsamu. [Skt. వి+ధ్వంసము.] n. Great ruin, destruction. మిక్కిలి ధ్వంసము, నాశము. విధ్వంసితము vi-dhvam-sitamu. adj. Ruined, destroyed, పాడుచేయబడ్డ.

(p. 1382) hatamu hatamu. [Skt.] adj. Killed, slain, defeated, struck, hit, destroyed, blasted, blotted out. చంపబడ్డ, కొట్టబడ్డ, నాశము చేయబడ్డ, ధ్వంసము చేయబడ్డ, చెరుపబడ్డ, పోగొట్టబడ్డ. హతశేషులు the survivors. హతశ్రీ having lost fortune, ruined. n. Ruin, destruction, killing, నాశనము, సంహారము. హతముచేయు hatamu-chēyu. v. a. To kill, destroy, demolish. నాశముచేయు, సంహారము చేయు. హతహతముగా, హతహతములుగా or హతాహతముగా hata-hatamu-gā. adv. Destructively, violently, outrageously. ధ్వసమయ్యేటట్టుగా, అఘోరముగా.' హతహతములు గాగ పోటులాడున్ బళువుల్.' G. vii. 84. 'అని తరుగముసెక్కియంత వేగమున, అశ్వంబుదోలెను హతహతముగాను.' Pal. 496. హతాశుడు hat-āṣuḍu. n. He who is disappointed. విఫలమైన కోరికగలవాడు. హతాహతము hatā-hatamu. n. Destruction, violent contention. ధ్వంసము, మహత్తైనజగడము. హతి hati. n. Striking, smiting, a blow. కొట్టడము, దెబ్బ. 'విషాణహతిచే.' P. i. 241. హతుడు hatuḍu. n. One who has been struck, smitten, destroyed, or killed, One who is void of, or bereft of. కొట్టబడ్డవాడు, చంపబడ్డవాడు, విహీనుడు.

(p. 476) zannamu ḍzannamu. [from Skt. యజ్ఞము.] n. A sacrifice, a ceremony, in which oblations are presented. యజ్ఞము, వేలిమి. ౛న్నపుచుక్క a star or constellation on whose appearance sacrifices (యజ్ఞములు) are to be performed. మఖానక్షత్రము. ౛న్నపుతిండి one who eats at a sacrifice, i.e., a god, వేలుపు. ౛న్నపుగొంగ ḍzannapu-gonga. n. One who steals sacrifices, i.e., Siva. క్రతుధ్వంసి. ౛న్నపుటొ౛్జ ḍzannapu-ṭ-oḍḍza. (జన్నము+ఒ౛్జ.) n. The priest who presides at a sacrifice. ఋత్విజుడు. జెన్నావు ḍzann-āvu. n. A cow that is consecrated.

(p. 476) zannamu ḍzannamu. [from Skt. యజ్ఞము.] n. A sacrifice, a ceremony, in which oblations are presented. యజ్ఞము, వేలిమి. ౛న్నపుచుక్క a star or constellation on whose appearance sacrifices (యజ్ఞములు) are to be performed. మఖానక్షత్రము. ౛న్నపుతిండి one who eats at a sacrifice, i.e., a god, వేలుపు. ౛న్నపుగొంగ ḍzannapu-gonga. n. One who steals sacrifices, i.e., Siva. క్రతుధ్వంసి. ౛న్నపుటొ౛్జ ḍzannapu-ṭ-oḍḍza. (జన్నము+ఒ౛్జ.) n. The priest who presides at a sacrifice. ఋత్విజుడు. జెన్నావు ḍzann-āvu. n. A cow that is consecrated.