(p. 104) ahamu ahamu. [Skt. cf. Lat. ego. Eng. I.] pron. I, myself. నేను. (Met.) Arrogance, presumption. అహంకారము. వానికి నిండా అహమున్నది he is very proud. అహంకరించు ahan-karinṭsu. v. n. To be arrogant or over-bearing. గర్వించు అహంకారము, అహంకృతి or అహంక్రియ ahankāramu. n. Egotism, conceit, arrogance. గర్వము. అహంపూర్విక ahampurvika. n. Emulation. నేనంటే నేననిపైబడడము. అహంభావము ahambhāvamu. n. Egotism, pride. గర్వము. అహంమహమిక ahamahamika. n. ('Saying, I, I.') Conceit, emulation, vaunting, bragging. పరస్పరాహంకారము అహమించు ahaminṭsu. v. n. To be conceited. గర్వించు.