(p. 33) aḍakuva or అణకువ aḍakuva. [Tel.] n. Submission, obedience, politeness, humility. వినయము.

(p. 50) anayamu anayamu. [Tel.] adv. Always, eternally; continually. నిరంతరము, సతతము. Much, greatly, అత్యంతము, అవశ్యము, మరిమరి.

(p. 50) anayamu anayamu. [Skt.] n. Ill-luck, bad fortune; calamity. Vice, transgression. నీతికానిది, అశుభము, వ్యసనము, విపత్తు.

(p. 55) anunayamu anu-nayamu. [Skt.] n. Conciliation, consoling, entreaty, begging. సాంత్వనము, ఓదార్చడము, అడుగుకోవడము, మంచిమాటలాడడము, ఊరట. అనునయించు anu-nayinṭsu. [Skt.] v. a. To conciliate, console; to entreat, beg. ఓదార్చు, అడుగుకొను, మంచిమాటలాడు.

(p. 58) anūcānamu anūchānamu. [Skt.] adj Well-behaved. సవినయమైన. అనూచానుడు anū-chānuḍu. [Skt.] n. A bramin versed in the Vedas. సాంగవేదవిచక్షణుడు.

(p. 62) apanayamu apa-nayamu. [Skt.] n. Taking away, withdrawing, removing, destroying. తొలగించడము, దూరీకరణము, పోగొట్టడము. అపనయించు apanayinṭsu. [Skt.] v. a. To remove, do away with, dissipate. పోగొట్టు. 'ఎన్ని బాధల బెట్టిన నన్ని బాధలచ్యత్మసృతి చేతినేయపనయించి.' N. iv. 247.

(p. 69) abhinayiñcu abhi-nayinṭsu. [Skt.] v. n. To express emotions by looks, gestures, &c., as actresses do. కండ్లు వేళ్లు మొదలైన వాటిని తిప్పి మనోభావమును తెలియచేయు, అంగన్యాసాదులచే అర్థమును సూచించు. అభినయము abhi-nayamu. [Skt.] n. Action and posture expressive of sentiment, especially the gestures and movements of dramatic representation. వేళ్లు మొదలైన వాటిచేత మనం కార్యమును తెలియచేయడము.

(p. 97) avinītuḍu a-vi-nītuḍu. [Skt.] n. A wicked man. దుష్టుడు, వినయము, లేక, నీతిలేనివాడు.

(p. 115) ānayiñcu ānayinṭsu. [Skt.] v. t. To bring. తెచ్చు. ఆనయము ānayamu. n. Bringing. తేవడము.

(p. 188) enayu enayu. [Tel.] v. n. & a. To seem, to resemble. పోలు, సరిపోలు. To mingle. coalesce, unite. To accord. To associate, To participate in, enjoy, or suffer (as death.) పొందు. ఎనయమి ena-yami. n. Discord. ఎనయించు ena-yinṭsu. v. a. To mix or mingle, join, unite. ఎనయిక enayika. n. Mingling, mixture, fitness. పొందిక, సామ్యము.

(p. 298) kurumaṭṭamu kuru-maṭṭamu. [Tel. కురు = short.] adj. Short. పొట్టి. Obedient, humble వినయముగల. 'క మరుగుచనులుకుచుదిరదిర గురుమట్టపుబోవట్టివడుగు కొంతనటించెన్.' భాగ. viii.

(p. 314) koṃzu konzu. [Tel.] v. n. To hesitate. అనుమానించు. 'రంజిలితామును మున్నుగ నంజిలిపడకిచ్చెనేని నయముగవారున్ గొం౛కనిత్తురుగ్రమ్మగ.' Kuchēlo. i. 103.

(p. 356) ganayamu ganayamu. [Tel.] n. The end or tip of a bow. వింటికొప్పు, పోకముడి.

(p. 388) gonayamu gonayamu. [Tel.] n. A bowstring. వింటినారి. The tip of a bow, where the notch is. వింటినారికొలికి. ధనురగ్రము. ABA. iii. 76.

(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.