(p. 87) alamaṭa alamaṭa. [Tel.] n. Grief, sorrow, affliction. విచారము, దుఃఖము, 'కలకాలము లేదలమట కలకాలము లేదు సుఖము.' P. ii. 26. అలమటించు ala-maṭinṭsu. v. n. To grieve, sorrow, to sink under affliction. వ్యాకులపడు. 'అసురుసురంచుమోమరవంచు, విధినెంచునశ్రులునించులో నలమటించు.' భల్లాణ చరిత్ర.

(p. 803) poṭapoṭa or బొటబొట poṭa-poṭa. [Tel. anuk: of tears flowing] adj. Fast, gushingly, welling. 'బొటవేల నేలవ్రాయుచు, కటకటపడి మేను నడక గునగువ నశ్రుల్, పొటపొట రాలగ నేడ్చుచు.' T. iv. 19.