(p. 51) anāyakamu a-nāyakamu. [Skt.] adj. n. Being without a leader. Used for అరాజకము. Anarchy, misrule, confusion. అనాయకుడు n. He who is forlorn or helpless. దిక్కుమాలిన వాడు, నాధుడు లేనివాడు.

(p. 193) ēkadantuḍu ēka-dantuḍu. [Skt.] The single-tusked one, i.e., Gaṇēsa. వినాయకుడు.

(p. 350) gajamu gajamu. [Skt.] n. An elephant. adj. Large. గజనిమ్మ the horse lime, i.e., the large lime: గజవ్యాళి a huge dragon, గజదొంగ a great rogue. గజము [H.] n. A yard, three feet. గజేంద్రగజము gajēndra-gajamu. n. The measure called 'the great yard' equal to ten yards. గజకర్ణము gaja-karṇamu. (Lit. An 'elephant's ear.') n. A large fan with a hollow handle. wherein it can be turned round rapidly. గజకర్ణమురీతిగా fickle, uncertain as a weathercock. గజగామిని or గజయాన gaja-gāmini. n. A woman with the rolling pace of an elephant i.e., with a majestic gait. గజనిమీలినము gaja-nimīlinamu. n. Wakefulness or lightness of sleep (Literally, an elephant's sleep.) A nap. Cunning కపటము. గజపిప్పలి gaja-pippali. n. Long pepper. గజపుష్పము gaja-pushpamu. n. A plant also called Messua Roxburghi. నాగకేసరము. R. v. 310. గజరాజము gaja-rājamu. n. A sort of cloth. BD. iii. 103. గజరిపువు the enemy of the elephant, i.e., the lion. గజాననుడు gaj-ānanuḍu. 'Elephant faced.' -- an epithet of Gaṇēsa వినాయకుడు.

(p. 353) gaṇapati gaṇa-pati. [Skt.] n. A name of the god Gaṇēsa. వినాయకుడు.

(p. 468) jīvamu jīvamu. [Skt.] n. Life, existence. ప్రాణము. The vital spirit, the soul అత్మ. An animal or creature, ప్రాణి. కాకిజీవము one whose life is as long, as vile and as wretched as that of a crow. దుష్టజీవము a despicable being. జీనరూపము the living image. జీవంజీవము jivam-jīvamu. n. A fabulous bird. చకోరపక్షి, వెన్నెలపులుగు, వన్నెపులుగు. జీవగర్ర jīva-garra. n. A prop, stay, support. ప్రాణరక్షకము. R. vii. 143. జీవకుడు jīvakuḍu. n. A living man. ప్రాణి. One who lives జీవించువాడు. A servant కొలువుడుకాడు జీవచ్ఛవము jīvach-chhavamu. n. A living corpse. బ్రతికి యుండు శవము. జీవదుడు jīvaduḍu. n. One who gives life. జీవమునిచ్చువాడు. A medical man. వైద్యుడు. జీవధనము jīva-dhanamu. n. Cattle. గోవులులోనగునవి. జీవనౌషధము jīvan-aushadhamu. n. A medicine that revives life. బ్రతుకజేసేముందు. జీవన్ముక్తుడు jīvan-muktuḍu. n. One who has become emancipated from all desire. A man who is in the world but not of the world. జీవించియుండియును జ్ఞానముగొని సమస్తబంధములను బిడగొట్టుకొని ముక్తి నొందినవాడు. జీవవృత్తి jīva-uṛitti. n. Tending cattle. గోవులు గుర్రములు మొదలైనవానిని పెంచుకొని చేసే జీవనము. జీవదంతము jīva-dantamu. n. Solid ivory; ivory cut from a living elephant. జీవనము jīvanamu. n. Life, existence, livelihood, means of subsistence, profession. బ్రతుకు, బ్రతుకుతెరువు. Water ఉదకము. జీవనముచేయు to make a living, to earn a livelihood. జీవనోపాధి jīva-nōpādhi. n. Livelihood, means of living. జీవన్మృతుడు jīvan-mṛituḍu. n. One who though living is yet dead, one who is half dead. జీవించియుండియును చచ్చినవాడు. జీవరత్నము jīva-ratnamu. n. A gem of the first water. శ్రేష్ఠరత్నము. జీవరేఖలు jīva-rēkhalu. n. The finishing lines in statuary, the last touches which give a living appearance. జీవశిల jīva-ṣila. n. The living rock. జీవాంతకుడు jīvāntakuḍu. n. A bird catcher. పిట్టవేటకాడు జీవాతువు jīvātuvu. n. Livelihood. బ్రతుకు. A prop or support జీవగర్ర Cooking వంటకము. జీవాత్మ jīv-ātma. n. An embodied spirit, the individual soul enshrined in the human body as distinguished from the Supreme Soul (పరమాత్మ.) The principle of life. జీవాళము or జీవ jīvālamu. n. The main point, the chief object. A bit of cord or wire put loose between the cords of a guitar to regulate the sound. తంతికింది తాడు. జీవి jīvi. n. A living creature or animal. ప్రాణి, జీవించువాడు. స్వల్పజీవి a vain foolish brute. కాకజీవి one whose life is as long and wretched as that of a crow. జీవించు jīvinṭsu. v. n. To live, exist, subsist. బ్రతుకు. జీవిక jīvika. n. Livelihood, profession or occupation. జీవనోపాయము, బ్రతుకుతెరువు. జీవితము jīvitamu. n. Living, existence. బ్రతకడము. Life ప్రాణము. జీవితకాలము jīvita-kālamu. n. Lifetime. జీవితేశుడు jīvit-ēṣuḍu. n. 'Lord of one's life, i.e.,' a husband, a name of Yama, the judge of departed souls. ప్రాణనాయకుడు, యముడు. జీవుడు jīvuḍu. n. The soul, the sentient principle: a living being. ప్రాణి.

(p. 468) jīvamu jīvamu. [Skt.] n. Life, existence. ప్రాణము. The vital spirit, the soul అత్మ. An animal or creature, ప్రాణి. కాకిజీవము one whose life is as long, as vile and as wretched as that of a crow. దుష్టజీవము a despicable being. జీనరూపము the living image. జీవంజీవము jivam-jīvamu. n. A fabulous bird. చకోరపక్షి, వెన్నెలపులుగు, వన్నెపులుగు. జీవగర్ర jīva-garra. n. A prop, stay, support. ప్రాణరక్షకము. R. vii. 143. జీవకుడు jīvakuḍu. n. A living man. ప్రాణి. One who lives జీవించువాడు. A servant కొలువుడుకాడు జీవచ్ఛవము jīvach-chhavamu. n. A living corpse. బ్రతికి యుండు శవము. జీవదుడు jīvaduḍu. n. One who gives life. జీవమునిచ్చువాడు. A medical man. వైద్యుడు. జీవధనము jīva-dhanamu. n. Cattle. గోవులులోనగునవి. జీవనౌషధము jīvan-aushadhamu. n. A medicine that revives life. బ్రతుకజేసేముందు. జీవన్ముక్తుడు jīvan-muktuḍu. n. One who has become emancipated from all desire. A man who is in the world but not of the world. జీవించియుండియును జ్ఞానముగొని సమస్తబంధములను బిడగొట్టుకొని ముక్తి నొందినవాడు. జీవవృత్తి jīva-uṛitti. n. Tending cattle. గోవులు గుర్రములు మొదలైనవానిని పెంచుకొని చేసే జీవనము. జీవదంతము jīva-dantamu. n. Solid ivory; ivory cut from a living elephant. జీవనము jīvanamu. n. Life, existence, livelihood, means of subsistence, profession. బ్రతుకు, బ్రతుకుతెరువు. Water ఉదకము. జీవనముచేయు to make a living, to earn a livelihood. జీవనోపాధి jīva-nōpādhi. n. Livelihood, means of living. జీవన్మృతుడు jīvan-mṛituḍu. n. One who though living is yet dead, one who is half dead. జీవించియుండియును చచ్చినవాడు. జీవరత్నము jīva-ratnamu. n. A gem of the first water. శ్రేష్ఠరత్నము. జీవరేఖలు jīva-rēkhalu. n. The finishing lines in statuary, the last touches which give a living appearance. జీవశిల jīva-ṣila. n. The living rock. జీవాంతకుడు jīvāntakuḍu. n. A bird catcher. పిట్టవేటకాడు జీవాతువు jīvātuvu. n. Livelihood. బ్రతుకు. A prop or support జీవగర్ర Cooking వంటకము. జీవాత్మ jīv-ātma. n. An embodied spirit, the individual soul enshrined in the human body as distinguished from the Supreme Soul (పరమాత్మ.) The principle of life. జీవాళము or జీవ jīvālamu. n. The main point, the chief object. A bit of cord or wire put loose between the cords of a guitar to regulate the sound. తంతికింది తాడు. జీవి jīvi. n. A living creature or animal. ప్రాణి, జీవించువాడు. స్వల్పజీవి a vain foolish brute. కాకజీవి one whose life is as long and wretched as that of a crow. జీవించు jīvinṭsu. v. n. To live, exist, subsist. బ్రతుకు. జీవిక jīvika. n. Livelihood, profession or occupation. జీవనోపాయము, బ్రతుకుతెరువు. జీవితము jīvitamu. n. Living, existence. బ్రతకడము. Life ప్రాణము. జీవితకాలము jīvita-kālamu. n. Lifetime. జీవితేశుడు jīvit-ēṣuḍu. n. 'Lord of one's life, i.e.,' a husband, a name of Yama, the judge of departed souls. ప్రాణనాయకుడు, యముడు. జీవుడు jīvuḍu. n. The soul, the sentient principle: a living being. ప్రాణి.

(p. 575) daṇḍamu danḍamu. [Tel.] n. A bow, a salutation made by joining the palms of the hands in front of the breast. నమస్కారము. Respects, obeisance. Remembrance. or compliments in correspondence దండముపెట్టు to make a bow or courtesy, to make obeisance, to adore. ఆయనకు నా దండములు చెప్పవలసినది please to give him my compliments. దండము danḍamu. [Skt.] n. A rod, stick or staff, దుడ్డుకర్ర. The stem of a plant. Chastisement either by killing a person, or by confiscating his property or by oppressing him in other ways, punishment, a fine. చతురుపాయములలో నొకటి, రాజశిక్ష. An army. దండు. A multitude. సమూహము. దండన or దండనము danḍana. Punishment. దండనాయకుడు danḍa-nāyakụḍu. n. A leader of an army. సేనాధిపతి. చందనీతి danḍa-nīti. n. Politics: the principles of government. నీతిశాస్త్రము. దండయాత్ర danḍa-yātra. n. An invasion, an incursion, a campaign, going with troops or in procession. యుద్ధయాత్ర, దిగ్విజయము. దండలాసకము danḍa-lāsakamu. n. A kind of dance నృత్యవిశేషము. దండధరుడు or దండుడు a macebearer, or staff-bearer, an epithet of Yama, యముడు. దండాధి danḍ-ādhipati. n. A genaral. దండాసి danḍāsi. n. A bailiff, a beadle. The name of a caste in Ganjam.

(p. 644) nāyakuḍu nāyakuḍu. [Skt.] n. A leader. శ్రేష్ఠుడు. A chief, అధిపతి. కథానాయకుడు the hero of a poem or story. నాయిక nāyika. n. The heroine. నాయంకరము or నాయకరము nāyam-karamu. (నాయకుడు+కరము.) n. The rank or office of a Naik or headman, chiefdom, lordship. ఆధిపత్యము. నాయకవాడి or నాయకవాళి nāyaka-vāḍi. n. The police force. The militia, కట్టుబడివాండ్లు. ఊరి బంట్రోతులు. A Government peon who has to look after cultivation operations, సేద్యపుపనులను పరామరికచేసే దివాణపుబంటు. నాయడు or నాయుడు nāyaḍu. n. A chief. A title borne by men of a certain Sudra caste.

(p. 727) pallarapulu pallarapulu [Tel. పలు+అరపులు.] n. Several cries, many useless words, much useless talking. వ్యర్థమైన పెక్కు మాటలు, ఆడరాని పెక్కుమాటలు. పల్లరపు pullarapu. adj. Simple, innocent. బేలైన. 'వానిని యల్కదొల్కయదునాయకుడిట్లనెబోంట్లజూతులన్ భావముమర్మకర్మములు ప్రౌఢతనంబును తంతమ్యముల్ కోవిదకోటికేతెలిసి కోదగు నింతియె కాక కానలం గోవుల మేపుపల్లరపుగొల్లని కిందెలియంగ నేర్చునే.' Ila. iii. 181.

(p. 739) pāpa pāpa. [Tel. from పాము.] adj. Of the serpent, serpentine. పాపరేడు the king of serpents, నాగరాజు. పాపపాన్పు a serpent bed, i.e., the great serpent on which Vishṇu reclines. R. i. 46. పాపజగము the serpent world, నాగలోకము. పాప౛న్నిగట్టు or పాప౛ందెమువేల్పు pāpa-ḍzannigaṭṭu. n. One who wears a serpent as his sacred thread, an epithet of Gaṇēsa, వినాయకుడు. పాపతూపు or పాపరమ్ము pāpa-tūpu. n. A serpent arrow, నాగాస్త్రము. పాపమీను pāpa-nānu. n. A serpent like fish. ఒక జాతిచేప. పాపమేపరి or పాపమేపుడు pāpa-mēpari. n. One who feeds on serpents, i.e., an eagle, గరుత్మంతుడు; or a peacock, నెమలి, పాపమేతపక్కి pāpa-mēta-pakki. n. The 'snake-eating bird,' i.e., an eagle. పాపరమ్ము pāpa-r-ammu. n. A serpent arrow. పాపరేలు pāpa-rēlu. n. A sort of fish.

(p. 1045) mōdamu mōdamu. [Skt.] n. Pleasure, joy. సంతోషము. మోదకము modakamu. n. A sort of sweet cake. కుడుము. మోదక ప్రియుడు - వినాయకుడు. మోదమానము mōda-mānamu. adj. Rejoicing, సంతోషించుచున్న. మోదించు, మోదిల్లు or మోదిలు mōdinṭsu. v. n. To rejoice, be happy, సంతోషించు.

(p. 1075) rāyaḍu or రాయుడు rāyaḍu. [from Skt. రాజు.] n. King, master, lord, రా౛ు. (A word used only in compound phrases.) పులుగులరాయడు the king of birds, i.e., Garuḍa. తెనుంగురాయడు or ఆంధ్రనాయకుడు the name of the god worshipped at Chicacole. కొండలరాయడు the king of hills, i.e., the Himalaya. A title (like Mr.) assumed by certain Hindus as రామరాయడు, గోవిందరాయడు. రాయలు (plu.) was the title assumed by the last Telugu dynasty. the kings of Vijayanagar.

(p. 1162) vāhanamu vāhanamu. [Skt.] n. A vehicle, or conveyance of any kind; a carriage, car, horse, &c. పాలకీగుర్రము మొదలైనవి. వాహము vāhamu. n. A horse. గుర్రము. వాహకుడు vāhakuḍu. n. A porter, a carrier; a bearer of dead bodies. మోసేవాడు, పీనుగనుమోసేవాడు. వాహితము vāhitamu. adj. Borne, carried, supported. వహింపబడిన. వాహిని vāhini. n. A river, a stream. నది. An army, or force. సేన. Eloquence, వాగ్ధోరణి. వాహినీపతి vāhinī-pati. n. The leader of an army. సేవానాయకుడు. The ocean, సముద్రుడు. వాహ్యము vāhyamu. n. A carriage, a vehicle, a beast of burden. వాహనము, బరువులు మోయుపశువు. adj. Fit to be carried or borne. మోసికొనిపోదగిన. వాహ్యాళి vāhyāḷi. n. An excursion, trip. విహారము, స్వారి. An expedition.

(p. 1166) vighnamu vighnamu. [Skt.] n. A hindrance, impediment, obstacle, obstruction, అడ్డంకి, ప్రతిబంధము. విఘ్నపడు vighna-paḍu. v. n. To be obstructed or hindered, అడ్డిపడు. విఘ్నేశుడు, విఘ్నేశ్వరుడు or విఘ్నరాజు vighn-ēṣuḍu. n. The usual name of Ganēsa (corresponding to Janus.) వినాయకుడు. A pot-bellied man, a glutton.

(p. 1177) vināyakuḍu vināyakuḍu. [Skt.] A name of Gaṇesa, విఘ్నేశ్వరుడు.