(p. 308) keḍayu keḍayu. [Tel.] v. n. To fall, to die. కూలు, పడు, చచ్చు. 'కెడసినగరిసెల.' అనగా విరిగికూలిన గాదెలయొక్క. A. vi. 12. పేరు రమునవెసనాటినతోరంబగు నారసముద్రుళ్లికెడసెన్.' M. VIII. iii. 42. కెడపు keḍapu. v. a. To throw down. పడజేయు. To cast off, put aside, push away. త్రోయు. To kill చంపు. 'నిర్మూలంబు శత్రులకాగెడపి.' ద్వా. viii. 57. కెడవు keḍavu. n. A fall. పడుట.