(p. 400) ghasmaramu ghasmaramu. [Skt.] adj. Glutonous, voracious, devouring, destroying. ఘస్మరుడు ghaṣmaruḍu. n. A glutton. తిండిపోతు. One who slays నాశకుడు. మురఘస్మరుడు the vanquisher of Mura. M. XIV. 3. మదనఘస్మరుడు the Amoricide, or slayer of Love. Epithet of Siva.

(p. 430) cerapa cherapa. [Tel.] n. A cheek. చెక్కిలి, చెంప. చెరపనచేట cherapana-chēṭa. n. A worthless wretch. పనికిమాలినవాడు, నాశకుడు, నాశకురాలు.

(p. 431) cerucu or చెరచు cheruṭsu. [Tel.] v. a. To spoil, చెడజేయు; to hurt, to ruin, నశింపజేయు; to ravish, debauch. చెరుపు or చెడుపు cherupu. n. Damage, harm, ruin, loss, spoiling, dissension. పని చెరుపు hindrance, prevention. పనిచెరుపు కథ a nonsensical idle story. చెరుపుదల. cherupu-dala. n. Injuriousness, hurtfulness. చెరుపరి one who spoils or ruins. నాశకుడు.

(p. 537) tuṭṭu tuṭṭu. [Tel.] n. Loss, failure in mercantile profits. నష్టి, ఈ వ్యవహారములో నా సొమ్ముతుట్టు పెట్టుకొన్నాను I incurred loss in this business. One who destroys నాశకుడు.

(p. 643) nāpakuḍu nāpakuḍu. [Skt.] n. A destroyer. నాశకుడు, నశింపచేయువాడు. కులనాపకుడు the curse of his father's line. R. v. 178.

(p. 1195) visamu visamu. [from Skt. విషము.] n. Poison. విషము. విసదారి visa-dāri. (for విషధరము.) n. A snake. పాము. విసపాల visa-pāla. n. A kind of tree. విసపాలవిత్తు visa-pāla-vittu. n. A destroyer, నాశకుడు. విసపుమేతరి visapu-mētari. n. The eater of poison; an epithet of Siva. విసబొద్ది visa-boddi. n. A kind of tree called పాఠవృక్షము.

(p. 1224) vēru vēru. [Tel.] n. A root. మూలము. plu. వేరులు or వేళ్లు. వేరిడి vēr-iḍi. [వేరు+ఇడి.] n. A fool, a mad man. అవివేకి, వెర్రివాడు, వెర్రిస్త్రీ.' వృథాబోధకుండు వేరిడికాడే.' P. i. 729. వేరిడించు vēriḍintsu. v. n. To cause to become foolish, అవివేకమునుపొందజేయు. వేరుపారు or వేరుతన్ను vēru-pāru. v. a. To take root. వేరుపనస vēru-panasa. n. That kind of jack tree, the fruit of which springs from the root. A. i. 21. వేరుమల్లె vēru-malle. n. A creeper called Ipomea cymosa. వేరుసంపెంగ vērē-sampenga. n. A plant called Polyanthes tuberosa. వేరుసెనగ vēru-senaga. n. The ground nut. Arachis hypogœa (Watts.) వేరునకాచే సెనగలు. వేరువిత్తు vēru-vittu. n. A bane, ruin, destroyer. నాశకము, నాశకుడు. 'వినవేమీకెల్లవేరువిత్తనినన్నున్.' M. VIII. iv. 247. 'పుంజులవేరువిత్తు.' H. iii. 268.

(p. 1387) hārakuḍu hārakuḍu. [Skt. from హరించు.] n. A thief, robber, plunderer, ravisher, దొంగ, దోచుకొనువాడు, చోరుడు, నాశకుడు.