(p. 47) adhōgati adhō-gati. [Skt.] n. A low state. Perdition, utter destruction. తక్కువస్థితి, నాశనము. అధోగతుడు a ruined man. తక్కువస్థితిని పొందినవాడు.

(p. 238) kadiyu kadiyu. [Tel.] v. n. To approach, to come near. దగ్గిరకువచ్చు, సమీపించు. To become equal. సమానమగు. v. a. To encounter, to meet, join చేరు. కదిపికొంచించిన కార్యనాశనము to begin and then retreat ruins all. కదియించు or కదించు kadiyinttod;su. v. a. To join, to cause to join or unite కదియజేయు.

(p. 599) dumpa dumpa. [Tel.] n. A root. The wedge like part of a plough, నాగలిగొడగ. దుంపకూర any edible root. దుంపవలెనున్నాడు he is very strong. బంగాళాదుంపలు or సీమదుంపలు potatoes. దుంపనాగు dumpa-ṇāgu. n. A sort of snake. G. viii. 101. దుంపనాశనము dumpa-nāṣanamu. n. Total ruin, eradication. వానిని దుంపనాశనము చేసినాడు he ruined him root and branch. దుంపబచ్చలి a kind of plant, a species of బచ్చలి (q. v.) Basella rubra or lucida. ఉపోదకి. దుంపరాష్ట్రము or పెద్దదుంపరాష్ట్రము the Rhizome the Greater Galangal, or Jāva Galangal, Alpinia galanga. సన్న దుంపరాష్ట్రము the Lesser Galangal, Aplinia Officinarum. (Watts.)

(p. 639) naśiñcu naṣintsu. [Skt.] v. n. To be ruined or destroyed, to lapse, merge, pass away. నశింపు nasimpu. n. Loss, destruction, ruin. నశ్వరము naṣraramu. adj. Perishing, perishable. నశించునడి. నాశనమగునట్టి. అనశ్వరకీర్తి lasting fame. నష్టము nashtamu. adj. Lost, ruined, destroyed. నాశమునొందిన. నష్టము or నర్టి n. Loss, damage, injury, detriment, destruction, ruin, death. నాశము, ద్రవ్యనాశము. అతని తండ్రి నష్టమైనతర్వాత after the death of his father. నష్టపరుచు nashṭa-paruṭsu. v. t. To waste, to ruin. నష్టపెట్టు to make one lose, to injure. వాణ్ని నష్టపెట్టకుము do not do him any damage.

(p. 647) nāśamu or నాశనము nāṣamu. [Skt.] n. Disappearance. కనబడమి. Ruin, loss, destruction, death. 'కీర్తనం కలినాశనం.' to sing his praise shall destroy all sin. నాశిలు, నాశిల్లు or నాసిరిల్లు nāṣilu. v. n. To be ruined. నాశమునొందు, నశించు. To be hurt. నవయు.

(p. 728) pavanamu pavanamu. [Skt.] n. Air, Wind. పవనతనయుడు pavana-tanayuḍu. n. The son of the air, i.e., Hanuman (హనుమంతుడు.), Bhīma (భీముడు), or Agni (అగ్ని). పవనాశనము pavan-āṣanamu. n. A creature that lives on air, i.e., a serpent. పాము. పవనుడు or పవమానుడు pavanuḍu. n. The god of the air. Wind. the god of wind.

(p. 967) mahā mahā. [Skt. for మహత్ in compounds.] adj. Great, much, eminent. మహా క్షుద్రుడు a base wretch. adv. Exceedingly, vastly, excessively, much, very abundantly, frequently. మహాచెడ్డ very bad. మహామంచి very good. ఉప్పు మహావేసినావు you have put too much salt. మహా అరిచినాడు he roared out loud. మహా వచ్చినారు they have come in great numbers. ఏటిలో నీళ్లు మహాపారుచున్నవి the water flows abundantly in the river. మహాంగము mah-āngamu. n. A camel, ఒంటె. మహాకాయుడు mahā-kā-yuḍu. n. A bulky or stout man. మహాకాళి mahā-kāḷi. n. The name of the wife of Siva; a terrific form of Durga. మహాకాలుడు mahā-kāluḍu. n. A name of Siva. శివుడు. మహాకులము mahā-kulamu. n. A good or respectable family. మహాకులుడు mahā-kuluḍu. n. A man of a respectable family. సత్కులప్రసూతుడు, కులీనుడు. మహాగ్రీవి mahā-grīvi. n. (Lit. Long necked.) A camel. లొట్టిపిట్ట. మహాజనము mahā-janamu. n. The upper classes, the higher ranks of society. The principal people; a multitude of people, the masses. జనసామాన్యము. మహాదేవుడు mahā-dēvuḍu. n. Lit. the great god. A name of Siva: మహాధనము mahā-dhanamu. n. Gold, బంగారు. Cultivation, tillage, husbandry, కృషి. మహానందము mah-ānandamu. n. Bliss, eternal emancipation or beatitude. మహానటుడు mahā-naṭuḍu. n. The great dancer, i.e., Siva. మహానది mahā-nadi. n. The name of a river near Cuttack. మహానవమి or మహర్నవమి mahā-navami n. The name of a feast called the Dasara, which falls on the ninth day of the bright fortnight in the month of Aswayuja, (October.) At this time all tools, arms, books, &c., are worshipped. మహానసము mahānasamu. n. A kitchen, వంటయిల్లు. M. III. i. 50. A. vi. 83. మహానాడు or మహనాడు mahā-nāḍu. n. A council held by headmen. మహానిశ or మహారాత్రము mahā-niṣa. n. Midnight. అర్ధ రాత్రము. మహానుభావుడు mahānubhāvuḍu. n. An exalted personage, a great man, a gentleman. మహాపద్మము mahā-padmamu. n. A certain very high number, a million of millions. మహాపురుషుడు mahā-purushuḍu. n. A hero, a heaven-born person-age, a supernatural being. మహాప్రళయము mahā-praḷayamu. n. The end or destruction of the world, లోకనాశనము. మహాబలుడు mahā-baluḍu. n. A very strong man. Wind, వాయువు. మహాభాగుడు mahā-bhāguḍu. n. A pure or holyman. మహాభారతము mahā-bhāratamu. n. The Mahā-Bharata, a celebrated poem. మహామృగము mahā-mṛigamu. n. An elephant. ఏనుగు. మహాయుగము mahā-yugamu. n. Eternity, a great age or revolution of ages. చతుర్యగకాలము. మహారజితము mahā-rajatamu. n. Gold, బంగారు. మహారజనము mahā-rajanamu. n. The Safflower. కుసుమపువ్వు. Gold, సువర్ణము. మహారణ్యము mah-āraṇyamu. n. A great forest, గొప్పఅడవి. మహారథుడు mahā-rathuḍu. n. A great charioteer, one who can fight single-handed against 11000 bowmen. మహారా౛ు mahā-rādzu. n. A sovereign, or emperor. మహారాజా O mighty Sire! O great king! మహారాజులైన మా ప్రభువు my gracious lord. మహారాజులాగు by all means! of course! నీవు మహారాజుగా నుండవలెను I wish you all good fortune! వాడు మహరాజుఅయినాడు he became opulent. మహారాజరాజశ్రీ the usual ascription at the beginning of a letter. మహారాష్ట్రము the Maharata Country. మహారౌరవము mahā-rauravamu. n. The name of a particular hell, నరకభేదయ. మహార్ణవము or మహాశయుడు mahā-rṇavamu. n. The great ocean. మహాలక్ష్మి mahāla-kshmi. n. The goddess of fortune. A good woman. మంచియాడుది. మహాలయము mahā-layamu. n. Offerings made to the manes of departed ancestors, for the fifteen days from full moon to new moon in the month of Bhadrapada. మహావిద్య mahā-vidya. n. Magic, as being 'the great knowledge. Byron in Manfred. ii. 2. మంత్రశాస్త్రము. మహాశూద్రుడు mahāṣūdruḍu. n. A shephard, గొల్లవాడు. మహానేసుడు mahā-sēnuḍu. n. One who has a large army; an epithet of Kumaraswami. మహాలు or మహలు mahāḷu. [H.] n. A house, mansion, seraglio, రాజుగారి, లేక. నవాబుగారిమహలు.

(p. 1018) mūlamu mūlamu. [Skt.] n. A root, వేరు. Origin, commencement, beginning. మొదలు. Capital, principal, సంచిమొదలు. A text, as opposed to its commentary. ఈ కలహమునకు మూలమెవరు who was the beginning of this quarrel? అది సమూల నాశనమైనది it is ruined, root and branch. ఋషిమూలము నదిమూలము విచారింపరాదు you must not inquire into the origin of a Rishi of a river. ఆ సంగతిని ఆమూలాగ్రముగా విచారించినాను I examined it throughly. Means, an instrument. In Algebra, the root of quantity. adj. Radical, main, principal, primeval. ప్రధానమైన. మూల విగ్రహము the chief image in a temple. మూలకము mūlakamu. n. The horse radish. ముల్లంగి. మూలదుంప the principal root. మూలముగా mūlamu-gā. adv. Through, by means of, ద్వారా. మూలధనము mūla-dhanamu. n. Capital, principal, stock. మొదటిరూకలు. మూల బంధనము mūla-bandhamu. n. A foundation. పునాది. మూలభూతము mūla-vitamu. adj. Original. ప్రధానమైన. మూలభూతుడు mūla-bhūtuḍu. n. One who is the origin. ప్రధానుడు. మూలమట్టు or మూలముట్టు mūla-muṭṭu. adv. Entirely. అమూలముగా. మూలవ్యాధి or మూలశంక mūḷa-vyādhi. n. The disease called piles. రక్తమూలము bleeding piles, hæmorrhoids. Ainslie. మూలస్థానము mūla-sthānamu. n. The shrine in a temple. మూలవిగ్రహము ఉండు స్థలము. మూలాధారము mūl-ādhāramu. n. The basis or source. The bottom. The chief support. The Sacrum. The coccyx.

(p. 1293) sadamadamu or సదసద sada-madamu. [Tel.] n. Destruction, annihilation, death. నాశనము, చావు. 'జంద్యాలరాజులసదమదముగాను.' Pal. 130. సదమదముచేయు to kill, murder, assassinate, destroy, చంపు. సదమదమగు sada-madam-agu. v. n. To be bruised. నలుగు.

(p. 1376) svarūpamu sva-rūpamu. [Skt.] n. The real nature of a thing, an image, one's own proper shape or body, the natural figure or form, the natural state, condition or purpoose. Truth, a definition. స్వభావము. యథార్థ్యము, వివరము, నిజమైన ఆకారము. స్వరూపనాశనము annihilation. పదిస్వరూపములు ten head of cattle. కుమ్మరస్వరూపములు article of pottery. ధర్మస్వరూపులైన తమరు you who are the image of justice, you who are equity itself.

(p. 1382) hatamu hatamu. [Skt.] adj. Killed, slain, defeated, struck, hit, destroyed, blasted, blotted out. చంపబడ్డ, కొట్టబడ్డ, నాశము చేయబడ్డ, ధ్వంసము చేయబడ్డ, చెరుపబడ్డ, పోగొట్టబడ్డ. హతశేషులు the survivors. హతశ్రీ having lost fortune, ruined. n. Ruin, destruction, killing, నాశనము, సంహారము. హతముచేయు hatamu-chēyu. v. a. To kill, destroy, demolish. నాశముచేయు, సంహారము చేయు. హతహతముగా, హతహతములుగా or హతాహతముగా hata-hatamu-gā. adv. Destructively, violently, outrageously. ధ్వసమయ్యేటట్టుగా, అఘోరముగా.' హతహతములు గాగ పోటులాడున్ బళువుల్.' G. vii. 84. 'అని తరుగముసెక్కియంత వేగమున, అశ్వంబుదోలెను హతహతముగాను.' Pal. 496. హతాశుడు hat-āṣuḍu. n. He who is disappointed. విఫలమైన కోరికగలవాడు. హతాహతము hatā-hatamu. n. Destruction, violent contention. ధ్వంసము, మహత్తైనజగడము. హతి hati. n. Striking, smiting, a blow. కొట్టడము, దెబ్బ. 'విషాణహతిచే.' P. i. 241. హతుడు hatuḍu. n. One who has been struck, smitten, destroyed, or killed, One who is void of, or bereft of. కొట్టబడ్డవాడు, చంపబడ్డవాడు, విహీనుడు.