(p. 69) abhijṅānamu abhi-gnānamu. [Skt.] n. A mark, a sign. చిహ్నము. Intelligence, cleverness. అభిజ్ఞుడు n. A learned man, he who is skilled or conversant; a genius ప్రవీణుడు, నిపుణుడు, గట్టివాడు, తెలిసినవాడు, అభిజ్ఞురాలు n. A genius, an apt or sensible woman. ప్రవీణురాలు, గట్టిది.

(p. 352) gaḍi gaḍi. [Tel.] n. A limit, a boundary. ఎల్ల. గడికొల్లలు plundering on the borders. గడినేలలు boundary lands. గడిమెకము a cunning animal which evades the hunter వేటకుచిక్కని మృగము. గడితేరు to be expert, నిపుణుడగు, కడలేరు. plu. గళ్లు. గళ్లుచేయు to mark the boundaries. గడి gaḍi. n. Strength, a stronghold, fortalice or petty fort బలము. కోట, దుర్గము. గడి adj. Big, stout. గడిగుండు a big stone. గడితాడు a stout rope. A tether, a couple for two cattle. గడికాళ్లువేయు to tie up the legs of two animals together with a rope. రెండు పశువులకు ఒక్కొక్క కాలుచేర్చి లంకెవేయు. గడిదొంగ a great clever thief. గడికరణము the principal writer. గడిపోతు a bull ఆబోతు; a great scoundrel, చెడ్డగొడ్డు.

(p. 615) dōhalamu dōhalamu. [Skt.] n. Desire, eagerness, or longing. Aspiring, ఇచ్ఛ, ఉత్సాహము. దోహలి dōhali. adj. Expert. నిపుణుడు, సమర్థుడు. 'వెన్నెలను గోపికాచిత్తనిత్తములను నరసి మ్రుచ్చిలనేర్చు దోహలియి తండు.' M. v. iii.

(p. 653) nipuṇamu nipuṇamu. [Skt.] adj. Clever, skilful, conversant. Acquired, learnt. నిపుణత or నిపుణత్వము nipuṇala. n. Eminence in any art, skill, mastery. నిపుణుడు nipuṇudu. n. A clever man, నేర్పరి, కుశలుడు. శాస్త్రనిపుణుడు one who is master of a science.

(p. 839) pravīṇamu pravīṇamu. [Skt.] adj. Skilful, versed in, conversant. నిపుణతగల. ప్రవీణత or ప్రావీణ్యము pravīṇata. n. Cleverness, proficiency, skill, ability. నిపుణత. విద్యాప్రవీణత scholarship. ప్రవీణుడు pra-vīṇuḍu. n. One who is skilful or clever, an expert, నిపుణుడు, నేర్పరి. ఆంధ్రభాష యందు మిక్కిలి ప్రవీణులయిన highly accomplished in Telugu.

(p. 852) prōḍa prōḍa. [from Skt. ప్రౌఢ.] n. A wise or skilful person. నిపుణుడు, వివేకి, ప్రౌఢపురుషుడు, ప్రౌఢస్త్రీ. 'నయశాస్త్రములాదిగ నన్నియునెరిగిన ప్రోడవీవ.' R. vii. 227. ప్రోడడు prōḍaḍu. n. A wise or skilful man. ప్రౌఢుడు, చతురుడు.

(p. 1169) vijñuḍu vi-jgnuḍu. [Skt.] n. A skillful man, one who is conversant with (a subject), a wise or learned man. నిపుణుడు, నేర్పరి.

(p. 1236) vyutpatti vy-utpatti. [Skt.] n. Production, origin, birth. The orign of words, derivation, etymology, శబ్దసంభవప్రకారము, శబ్ద సాధనజ్ఞానము. Science, learning, critical knowledge. తెలివి, పాండిత్యము, నైపుణ్యము, విగ్రహము. వ్యుత్పత్తియగు to be born, పుట్టు; to become instructed in or acquainted with. కావ్యవ్యుత్పత్తి acquaintance with a poem. శాస్త్రవ్యుత్పత్తి skill in an art. అవయవవ్యుత్పత్తి acquaintance with etymology. వ్యుత్పన్నము vy-utpannamu. adj. Derived, formed as a derivative word. పుట్టిన, కలిగిన. (ఇది శబ్దమును గురించినమాట.) వ్యుత్పన్నుడు vy-utpannuḍu. n. One who is versed in proficient or learned.నిపుణుడు, పండితుడు, సాహిత్యము గలవాడు. వ్యుత్పాదకము vy-utpādakamu. adj. Instructive. పాండిత్యజనకమైన. ఇది మంచి వ్యుత్పాదక గ్రంథము this is a very improving book.