(p. 43) adavaḍa adavada. [Tel.] n. Confusion, grief; affliction. కలత, దుఃఖము, వ్యాకులము. 'ఎందునున్నను తెత్తునియ్యిందువదన వదనవడు జూడుమద వదవదలియధిప. ' R. v. 276. అడవదవడు v. n. To be in grief, be sorrowful, be troubled. వందలమందు, విచారపడు, వ్యాకులపడు. 'పదపదరాఘవ నిలునిలు, మదవడపడవల దుదళరధాధిపనీకున్.' R. iv. 15.

(p. 67) abbu abbu. [Tel.] v. n. To come into one's enjoyment, possession, or reach; be obtained or gained. చిక్కు, దొరుకు, లభించు. ప్రాప్తించు. ఇది వీనికి అబ్బేసొమ్ము కాదు the luck is too good to last; that is, he is not worthy of such good fortune, and it will not stick by him. దీన్ని వానికి అబ్బనియ్యరు they will prevent his getting it.

(p. 136) iddaru iddaru. [Tel. ఇరు+వారు adj. or pron. Two persons, both persons. A negative verb requires this is to be translated neither: as ఇద్దరినిన్ని రానియ్యవద్దు let neither of them come in.

(p. 143) īga īga. [Tel. Tam. ఈ] n. A fly. పోతుటీగ. (from పోతు male and ట inserted) a male fly. చ నృపాలకులు ... నిగ్రహమొప్పగ పోతుటీగయున్ బొలయగనియ్యరంతిపురి.' T. iv. 17. Princes would, if possible, keep out even male flies from their seraglio. ఈగపులి īga-puli. n. A spider: literally a fly-tiger.

(p. 453) coru ṭsoru. [Tel.] v. n. To enter. ప్రవేశించు, చొచ్చు. చొర The infinitive of చొరు. (q. v.) చొరపోతగా ṭsora-pōtagā. [Tel. చొరవ+పోత.] adj. Continuous. నిరంతరము, ఎడములేని. adv. In an unbroken line, all in one stream. ఒక వరుసగా. చొరబడు or చొరబారు ṭsora-baḍu. v. n. To enter or rush into, to break into, to intrude on. చొచ్చు. ఆ కథ యిందులో చొరబడదు that tale does not form a part of this. చొరవ ṭsorava. n. An entrance. ప్రవేశము. Daring సాహసము. Keen-mindedness బుద్ధి కుశలత. Use, familiarity, aptitude, introduction. Desire ఇచ్ఛ. చొరవగల easy of access. వ్యాకరణములో వానికి మంచిచొరవ కలదు he has an aptitude for grammar. వానికి అన్నపు చొరవేకాని అక్షరపుచొరవలేదు he is sharp enough at eating but slow at reading. చొరవకత్తె a forward woman. చొరవకాడు a forward man. మాట చొరనియ్యడు he will not let a word be heard: or, he will not listen. చొరకమానె he did not enter. చొరిగాడు ṭsorigāḍu. n. A hunter.

(p. 608) dēhi dēhi. [Skt.] n. Lit: 'give thou' A demand, a request. దేహి అని అడిగిన నియ్యక పోవునా? if you say, Give, I pray thee, will he not grant it? అతడు దేహీ అనెడు వానికి నాస్తి అని అనడు if one asks him to give, he will not answer 'I have nothing.' భిక్షాందేహి Oh! bestow an alms, I pray thee.

(p. 656) niyōgiñcu ni-yōgīnṭsu. [Skt.] v. a. To engage in a task, send about, employ on. appoint to; to command, to order, ఆజ్ఞాపించు. నియోగ్యుడు ni-yōgyuḍu. n. One who is fit to be appointed or sent. నియోగింపదగినవాడు, నియోజ్యుడు niyōjyuḍu. n. A servant or slave. భృత్యుడు, పనివాడు, నియోగము or నియోజనము niyōgamu. n. An order, command, mandate. నియమించడము, ఆజ్ఞ. L. III. 259. నియోగి or నియ్యోగి niyōgi. n. A minister. మంత్రి. The name of a certain sect of secular Brahmins. The Niyōis and the Vyápáris are two classes of secular Brahmins. The Niyōgis are in several points different from ఆచార్యులు Á'chāris. The authors of the Telugu poems are mostly Niyōgis. Sanskrit literature being confined to the Vaidikis who are considered their superiors.

(p. 764) pu ccu puṭsṭsu. [Tel.] v. a. To take. తీయు. To send, to remove. పంపు, పోవజేయు v. n. To decay, mortify, rot. పుచ్చిపోవు puchchi-pōvu. v. n. To be rotten, decayed పుచ్చు puṭsṭsu. adj. Rotten, decayed. 'గురువునకు పుచ్చుకూరైన నియ్యరరయవేశ్యకిత్తురర్థమెల్ల.' Vēma 69. పుచ్చు puṭsṭsu. n. The Sediment of oil. ఆముదపుమడ్డి. Filth. 'పప్పులోనుప్పు మిక్కిలి పారజల్లి, నేతిలో నాముదపుపుచ్చు నిండనించి,' Jagannadha. i. 67. పుచ్చు is used idiomatically with some nouns to give them an active force. ఆ బిడ్డను నిద్రపుచ్చినది she put the child to sleep. నూరు రూపాయలతో ఆ యిల్లు కట్టడమును సరిపుచ్చినాడు he finished the building of the house with a hundred rupees. మోసపుచ్చు to deceive, cheat. చిన్నపుచ్చు to disgrace. ప్రొద్దుపుచ్చు to pass or kill time, కాలక్షేపము చేయు. ఇంతప్రొద్దు పుచ్చినందుకు యేతువేమి what is the reason of your making so much delay? 'చాకివాడుకోక చీకాకుపడజేసి, మయలబుచ్చి మంచిమడుపుచేయు, బుద్ధిచెప్పువాడు గుద్దిననేమయా.' Vēma. 230. 'పరులమోసపుచ్చి ధరరూకలార్జించి, కడుపునించుకొనుటకానిపద్దు.' Vēma. 258.

(p. 1080) ruṭamu or రుటంపు ruṭamu. [from Skt. రూఢము.] adj. Hard, firm. దృఢము. 'వానిరుటంపుపెందొడలు.' T. ii. 74. రుటముగ ruṭamu-ga. adv. Firmly, certainly. గట్టిగా, రూఢిగా. 'క అటుగాననేను నియ్యెడ, కుటిలాలకనిన్నునిత్తు గురువర్యునకుం, రుటముగనింతకుమిక్కిలి, ఘటితో పాయంబులేదు కలలోనైనన్.' Valeswara. v. 116.