(p. 1080) ruṭamu or రుటంపు ruṭamu. [from Skt. రూఢము.] adj. Hard, firm. దృఢము. 'వానిరుటంపుపెందొడలు.' T. ii. 74. రుటముగ ruṭamu-ga. adv. Firmly, certainly. గట్టిగా, రూఢిగా. 'క అటుగాననేను నియ్యెడ, కుటిలాలకనిన్నునిత్తు గురువర్యునకుం, రుటముగనింతకుమిక్కిలి, ఘటితో పాయంబులేదు కలలోనైనన్.' Valeswara. v. 116.