(p. 1243) śabdamu ṣabdamu. [Skt.] n. A sound, noise, roar, report, tone, voice. ధ్వని, నివాదము. స్వరము, కూత. A word, speech, శాస్త్రశిక్షితమైన వాక్కు. శబ్దశాస్త్రము ṣabda-ṣāstramu. n. Grammar, philology. వ్యాకరణము. శబ్దించు ṣabdinṭsu. v. n. To sound. ధ్వనించు, మ్రోగు. శబ్దనుడు ṣabdanuḍu. n. One who makes a sound. శబ్దించువాడు. శబ్దప్రమాణము argument based on revelation or authority. శబ్దితము ṣabditamu. adj. Sounded, శబ్దము చేయబడిన.

(p. 1386) hā hā. [Skt.] interj. Ah! alas! An inter-jection expressive of weariness, sorrow, pain, wonder, surprise, or pleasure. 'హాయనివగచి.' N. iii. 1290. 'హాపుత్రయనుచు.' Sar. D. 358. హారవము hā-ra-vamu. n. The exclamation 'Ha (రవము meaning sound.) హా అనే నివాదము.