(p. 72) abhyasiñcu abhyasinṭsu. [Skt.] v. a. To excercise, practise, learn, study. అలవాటుచేయు, వాడుకచేయు, నేర్చుకొను. అభ్యసింపజేయు to cause to practise or learn అభ్యసితము abhyasitamu. [Skt.] adj. Practised, exercised, skilled. Learned, expert. అలవాటుపడిన, చెయ్యితిరిగిన, పనుపడిన, నేర్చుకోబడిన. అభ్యసనీయము abhyasanīyamu. n. That can be practised or learned. అభ్యాసము abhyāsamu. n. Practice, exercise, study, use. వాడుక, అలవాటు, అక్షరాభ్యాసము learning the alphabet. అభ్యాసం కూసు విద్య practice makes perfect.

(p. 249) karacu or కరుచు karaṭsu. [Tel.] v. a. To bite. కాటువేయు. To teach, instruct. To learn. అభ్యసించు, నేర్చుకొను, కరచుకొను karuṭsu-konu. v. n. To adhere, stick, to catch, as paste. To hold as a hook, lock or button.

(p. 441) caduvu ṭsaduvu. [Tel.] v. a. To read, to study. చదువు n. Learning. చదువులు studies. చదువులబడి a school. చదువులయ్య a schoolmaster. చదువుకొను ṭsaduvu-konu. v. n. To learn. నేర్చుకొను. చదువుచెప్పు ṭsaduvu-cheppu. v. To teach. నేర్పు. చదువుల పులుగు ṭsaduvula-pulugu. n. The educated bird, i.e., a parrot, Bhase. § 70. చదువులవేల్పు the god of learning బ్రహ్మ. చదువరి chaduv-ari. n. One who reads, one who can read. A student, a learned man. చదివించు ṭsadi-vinṭsu. v. a. To make one read; to get some one to read. ఆ బాబును చదివించుకొంటిని I got the letter read to me. To get proclaimed what one presents to a bride or bride-groom on the occasion of their marriage. చదివింపులు ṭsadivimpulu. n. Homage or adoration accompanied with a certain recited formula.

(p. 681) nērucu or నేర్చు nēruṭsu. [Tel.] v. a. To learn. Added to other infinitives it is translated by the English verb Can. రానేరను I cannot come. తెలియనేరరైరి they were unable to know. చూడనేర్తునే can I bear to see it? నేర్చినేర్చి మాట్లాడుతాడు he is talkative or chatters. నేరక nēraka. adj. Being unable to. రాజరక being unable to come. adv. Unawares, unconsciously, involuntarily. నేర్చినేరక చేసినపని an act committed unconsciously or ignorantly. నేరకచేసినాను I did it unintentionally or unconsciously. నేరరు they cannot do it. 'నీవు ఇచ్చిన శాపంబు గ్రమ్మరింపనేర్తేని గ్రమ్మరింపుము.' M. I. i. 150. నేరబోతు nēra-bōtu. (నేరమి+పోతు.) n. An ignorant man, తెలియనివాడు. నేరమి nērami. n. Ignorance. అజ్ఙానము A mistake, fault, దోషము. అడనేరమి ignorance of acting, want of power to act. పాడనేరమి inability to sing. నేరము nēramu. n. A criminal offence, a crime. తప్పు, అపరాధము. నేరస్థుడు nērasthuḍu. n. A criminal, an offender. నేరిమి nērimi. n. Knowledge, skill, dexterity. నేర్పు, సామర్థ్యము. నేరుచుకొను, నేర్చుకొను or నేర్చికొను nēruṭsu-konu. v. a. To learn. నేరుపరి, నేర్పరి, నేరుపుకాడు, నేర్పుకాడు or నేరుపులాడు nērup-ari. n. A wit, an ingenious or skilful person, a genius. సమర్థుడు. నేరుపు or నేర్పు nērupu. v. a. To teach, నేరవజేయు. n. Art, skill, craft, cunning. A pretext. నేర్పులు arts, wiles, contrivances. నేరుపుగా or నేర్పుగా nērupu-gā. adv. Artfully, duly, skilfully. నేర్పించు nērpinṭsu. v. a. To make one learn, to teach, to cause to teach.