(p. 591) dikku dikku. [Skt.] n. A quarter, part, side, direction. దిశ. An airt or point of the compass. The ten directions named in Hindu books are the four points. N. E. S. W. and the intermediate four: N.-E. (ఈశాన్యమూల) S.-E. (ఆగ్నేయమూల) S.-W. (నైరృతిమూల,) N.-W. (వాయవ్యమూల) to which are added the Zenith and Nadir. దిక్కులుమ్రోయగా while the heavens resounded. Quarter, shelter, asylum, refuge, protection, patronage, శరణము. దిక్కులేని, దిక్కుమాలిన or దిక్కేదిన helpless, resourceless, devoid of any protector; also vile, abominable. దిక్కుగలచోటు a refuge. దిగ్విమల స్వరూపుడై the loveliest in the world. దిక్పతి or దిక్పాలుడు dik-pati. n. A demigod who rules one airt or point of the compass; the regent or genius that governs that quarter. ఈశానాదిదిక్పాలురు the genii of the north-east and other directions దిక్కమొగములు or దిక్కామొగములు dikka-mogamulu. [from దిక్కు+ముఖము.] n. Faces turned in every direction. People that flee in all directions through fear, భయముచేత దిక్కున కొక్కరుగా పోయినవారు. దిక్కా మొగముగా timidly, భీతిచే బెదరియుండినట్లుగా. దిక్కరి dik-kari. (దిక్+కరి.) n. One of the mythica, elephants that support the corners of the world. దిగంతము dig-antamu. (దిక్+అంతము.) n. An end of the earth. దిగంతఖ్యాతి world wide fame. దిగంబరుడు dig-ambaruḍu. (దిక్+అంబరుడు.) adj. Lit. 'Sky vested,' having the air as a robe. Naked, stark-naked, undraped. దిసమొలవాడు. n. An epithet of Siva. దిగంబరురాలు she who is naked. దిగ్గజము dig-gajamu. n. One of the eight elephants (గజ) the guard the cardinal points (దిక్కులు) of the world. A poetical phrase answering to the poles of heaven. దిగ్గజములుమ్రోయ making the welkin ring. కవిదిగ్గజము a leading or classical author. దిగ్బంధము dig-bandhamu. n. A magic rite, restraining by spells the influence of certain stars. cf. Job. XXXVIII. 31. దిగ్భ్రమము dig-bhramamu. n. Giddiness, stupor, amazement. దిక్కులతబ్బిబ్బు, భ్రమము. దిగ్బ్రమితాత్ముడై bewildered, horrified, amazed. దిగ్గిజయము dig-vijayamu. n. Dominion, empire. Universal conquest. A royal progress or tour. దిగ్మండలము or దిగ్మండలి dig-mandalamu. n. The horizon.

(p. 682) nairṛti nairṛiti. [Skt. from నిరృతి.] n. The name of the genius who governs the South West.

(p. 1359) sōku sōku. [Tel.] v. n. To touch, come in contact with. To be communicated by contagion, to affect or catch, as a distemper. తాకు, తగులు. To be possessed by a demon, to be affected by the evil influence of stars or demons, గ్రహమావేశించు. n. Touching. A touch, contact; a sensation, తాకుట, స్పర్శము. A blow, దెబ్బ, పోటు. An evil spirit, a demon, రాక్షసుడు, పిశాచము. 'నవ్వెదనీమేన నాటింతునాసోకు.' N. ix. 409. 'మూర్ధాభిషిక్తుండు సోకోర్చియిల కుదగునలజళ్లుదీర్చి.' A. iv. 335 'కుమారశిలీము. ఖాళి సోకులనిజగృత్పటల్ విరిసి.' P. iv. 142. దీనిమీద ఎండ సోకుచున్నది it is exposed to the sun. గాలి సోకకుండా ఉండు to be screened from the wind's touch. 'నిప్పు సోకినక్రియ.' Ellana. i. 252. 'పరుసముసోకిన బంగారమైనట్టు.' Vema. 504. 'కమలాప్తుని రశ్మి సోకి కమలినభంగిన్.' ib. 1434. నా మాటలు వాని చెవిని సోకలేదు my words did not reach or enter his ears. ఆ దెబ్బ వానికి సోకలేదు the blow did not hit him. దానికి గాలి సోకినట్లున్నది she appears to have been touched by a demon. సోకుచుక్క the constellation called మూలనక్షత్రము. సోకుటొ౛్జ sōku-ṭ-oḍzḍza. n. The teacher of the Asuras, దైత్యగురువు, శుక్రుడు. సోకుడు sōkuḍu. n. Touching, స్పర్శము. An evil spirit. పిశాచము. An Asura or demon, రాక్షసుడు. Demoniacal possession, గ్రహావేశము. సోకుదయ్యము or సోకుబూచి sōkudayyamu. n. Wind, the god of the winds. వాయువు, మారుతము. సోకులరేడు sōkularēḍu. n. The regent of the S. W. region నైరృతి, మూలరేడు. సోకించు sōkinṭsu. v. a. To put in contact, to cause to touch. తాకించు.