(p. 61) apaṇḍituḍu a-panḍituḍu. [Skt.] An unlearned man.

(p. 262) kavi kavi. [Skt. lit A maker.] n. A poet. A learned man. కవిత్వముచెప్పువాడు, పండితుడు. కవిత or కవిత్వము kavita. n. A poem, poetry, composition.

(p. 306) kṛti kṛiti. [Skt.] n. An act, an action, doing. చేయుట. Composition, work ప్రబంధము. Dedication. ఈ గ్రంధమును ఆ రాజునకు కృతి యిచ్చినాడు he dedicated this book to that king. కృతి kṛiti. n. A learned, successful, fortunate or skilful man. కృతార్థుడు, పండితుడు, నేర్పరి.

(p. 307) kṛṣṭi kṛishṭi. [Skt.] n. A man of learning. పండితుడు, చదువరి.

(p. 688) paṇḍituḍu panḍituḍu. [Skt.] n. A 'Pandit' or learned man: a doctor, or professor. See పంతులు.

(p. 826) prajña pra-gnya. [Skt.] n. Intelligence, understanding, good sense, cleverness. ప్రజ్ఞలు pragnyalu. n. plu. Boasting words. 'వట్టి ప్రజ్ఞలు ప్రేలునవ్వారబరధ' She talks big. S. iii. 24. ప్రజ్ఞానము pra-gnyānamu. n. Knowledge, wisdom. తెలివి, బుద్ధి. A sign, గురుతు, ఆనవాలు. ప్రజ్ఞాపత్రిక pragnyāpatrika. n. A paper stuck in a volume to shew the place. A book mark. ప్రజ్ఞుడు pragnyuḍu. n. A learned man. పండితుడు. A bandy-legged man. పంగటి కాళ్లవాడు.

(p. 844) prājñuḍu prāgnyuḍu. [Skt. from ప్రజ్ఞ.] n. A sage, a wise, or learned man. పండితుడు. An able man, సమర్థుడు. ప్రాజ్ఞ or ప్రాజ్ఞి prāgnya. n. A wise or clever woman.

(p. 891) buthuḍu budhuḍu. [Skt.] n. The regent of the planet Mercury. The planet Mercury. A wise or learned man, a sage. పండితుడు. బుధవారము budha-vāramu. n. Wednesday. సౌమ్యవారము.

(p. 952) manīṣa manīsha. [Skt.] n. Mind, understanding, intellect. బుద్ధి, మతి, ప్రజ్ఞ. మనీషి manīshi. n. A learned man, a teacher. ప్రాజ్ఞుడు, పండితుడు, బుద్ధిమంతుడు.

(p. 1098) labhiñcu labhinṭsu. [Skt.] v. n. To happen, befall, occur, be acquired or gained. ప్రాప్తమగు. ప్రాప్తించు, కలుగు. వాడు చెప్పిన ప్రకారము లభించినది it turned out as he prophesied. లబ్ధము labdhamu. adj. Gained, acquired, obtained, received, attained. పొందబడిన. n. The quotient in division. భాగహారము చేయగా వచ్చినసంఖ్య. లబ్ధవర్ణుడు labdha-varṇuḍu. n. A learned man. పండితుడు. లబ్ధి labdhi. n. Profit, gain. లాభము, ప్రాప్తఫలము, కలిమి.' ఇతరమత్స్యములనంగట బోకార్చియందుల లబ్ధిజంగమారాధనల్ సల్పుచులీల.' BD. iv. 1822. లభ్యము labhyamu. adj. Attainable, procurable. పొందదగిన.

(p. 1120) vakta vakta. [Skt. from వచ్ to speak.] n. One who speaks, మాట్లాడువాడు. A speaker, an orator. నలుగురిలో నిర్భయముగా మాట్లాడువాడు. వాచాలకుడు. A learned man, పండితుడు. వక్తవ్యము vakta-vyamu. adj. Fit or proper to be spoken, or said. చెప్పదగిన, మాటాడదగిన. n. A word, speech, మాట. ఆవక్తవ్యము unspeakable, unutterable, not to be mentioned.

(p. 1175) vidvāṃsuḍu vidvāmsuḍu. [Skt.] n. A learned man, a man of letters. పండితుడు. విద్వత్ప్రభువు a patron of learning. విద్వాంసురాలు vidvāmsu-r-ālu. n. A learned woman. పండితురాలు, తెలిసినస్త్రీ.

(p. 1233) vyavastha vyavastha. [Skt.] n. A decree, a statute, rule, law. A written extract from a code of law, a written legal opinion. An engagement, agreement, contract. శాస్త్రనిరూపితనియమము, విధి, నియమము, కోర్టు పండితుడు వ్రాసియిచ్చే విధానపత్రిక, ఒడంబడిక. వానికి ఒక వ్యవస్థలేదు he goes by no rule. వ్యవస్థలేని illegal, unlawful, నియమములేని. వ్యవస్థితము vyavasthitamu. adj. Arranged, fixed, settled, decreed, నియమింపబడిన.

(p. 1236) vyutpatti vy-utpatti. [Skt.] n. Production, origin, birth. The orign of words, derivation, etymology, శబ్దసంభవప్రకారము, శబ్ద సాధనజ్ఞానము. Science, learning, critical knowledge. తెలివి, పాండిత్యము, నైపుణ్యము, విగ్రహము. వ్యుత్పత్తియగు to be born, పుట్టు; to become instructed in or acquainted with. కావ్యవ్యుత్పత్తి acquaintance with a poem. శాస్త్రవ్యుత్పత్తి skill in an art. అవయవవ్యుత్పత్తి acquaintance with etymology. వ్యుత్పన్నము vy-utpannamu. adj. Derived, formed as a derivative word. పుట్టిన, కలిగిన. (ఇది శబ్దమును గురించినమాట.) వ్యుత్పన్నుడు vy-utpannuḍu. n. One who is versed in proficient or learned.నిపుణుడు, పండితుడు, సాహిత్యము గలవాడు. వ్యుత్పాదకము vy-utpādakamu. adj. Instructive. పాండిత్యజనకమైన. ఇది మంచి వ్యుత్పాదక గ్రంథము this is a very improving book.

(p. 1250) śāsanamu ṣāsanamu. [Skt.] n. A command or order, ఆజ్ఞ. Punishment. శిక్షించుట. శిక్ష. An edict, act or command, a charter or royal grant of land, or of villages, &c., usually inscribed on stone or copper. A writing; an inscription, a deed, a contract. Government rule. భూమ్యాదిదానార్థలేఖ్యము రాజు తాను దానము చేసిన భూమ్యాదులకై వ్రాసియిచ్చిన కాలు, అధికారము, రాజ్యపాలనము. Science, శాస్త్రము. శిలాశాసనము a charter inscribed on stone. తామ్రశాసనము a grant or charter inscribed on a copper plate. మరణశాసనము a will. దానశాసనము a deed of gift. 'ధారదత్తమైన తామ్రపుపలకలులావు టుంగరము నలంకెజేసి ముడియమీదరాజముద్ర యమరియుండనదిగొశాసనంబు.' Vēma. 1217. 'మీయట్టిపుణ్యాత్ముల శాసనం బెరుగనేరమింజేసి.' Padma. iii. 58. క్రూరశాసనము a tyrannical government. శాసనికుడు or శాసకుడు ṣāsani-kuḍu. n. A governor or commander. శాసనీయము or శాస్యము ṣāsanīyamu. adj. Fit to be punished, punishable. నిగ్రహార్హము, తాడనీయము. శాసనుడు ṣāsanuḍu. n. A ruler, or commander, ఏలువాడు. ఉగ్రశాసనుడు a tyrant. M. III. ii. 43. శాసించు ṣāsinṭsu. v. a. To command, ఆజ్ఞాపించు. To punish, శిక్షించు. శాసితము ṣāsitamu. adj. Ordered. ఆజ్ఞాపింపబడిన. Governed, ruled, ఏలబడ్డ. శాసితుడు ṣāsituḍu. n. One who is ordered. 'నీవనయము శాసితుండ వయియాయుధ హస్తుడవైనజాలదే.' BRy. iii. 757. శాస్త ṣāsta. n. A ruler, governor, one who disciplines, controls or punishes. దేశాధిపతి. శాసించువాడు, శిక్షించువాడు. శాస్తి ṣāsti. n. Punishment, chastisement, correction. శిక్ష, దండన. 'గొనయంబెక్కడియమ్ము గూర్చి యికనీకున్ శాస్తిగా వింపకేజనవాబాణమమోఘమంచు.' N. vii. 355. శాస్త్రము ṣāstramu. n. A science, art, law. నియమన గ్రంథము. తర్కశాస్త్రము the science of Logic. వ్యాకరణశాస్త్రము the science of grammar. వైద్యశాస్త్రము the sciencce of medicine. బ్యోతిశ్శాస్త్రము the science of Astronomy వేదాంతశాస్త్రము the science of Theology. ధర్మశాస్త్రము the science of law, a system, or code of ordinancces, a code of laws, jurisprudence. శిల్పిశాస్త్రము the science of Architechture. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. మాపశాస్త్రము the science of cookery. నీతి శాస్త్రము the science of morals. గణితశాస్త్రము the science of Arithmetic. దోహదశాస్త్రము the science of Agriculture. యోగశాస్త్రము the Yoga Philosophy. ఆయుధశాస్త్రము the science of war, or weapons. శాస్త్రి ṣāstri. n. A man of science, a learned man, one skilled in the arts. A title, liek 'Doctor,' assumed by learned Smarta Brahmins. శాస్త్రముతెలిసినవాడు. పండితుడు. The respectful plural is శాస్త్రులు or శాస్త్రులవాడు. శాయ్త్రసీము ṣāstrīyamu. adj. Of or belonging to a science, scientific. శాస్త్ర సంబంధమైన, శాస్త్రసమ్మతమైన. శాస్త్రీయమర్యాద a prescribed form. శాస్త్రయమైన శబ్దము a scientific phrase. శాస్త్రోక్తము .ṣāstr-ōktamu adj. Declared or commanded in the Laws or Codes. Proper, legal, in accordance with the scientific usage. శాస్త్రవిహితమైన.