(p. 1154) vāyi rāyi. [Tel.] n. The mouth, నోరు. The face, ముఖము. The edge of any cutting instrument, కత్తియంచు. Wind, వాయువు; as కోరవాయి, మండవాయి. వాయివిళంగము the name of a tree. M. III. vi. 261. నీళ్లవాయి a valley or hollow through which a stream sometimes runs, నలుదిక్కులను కురియునీళ్లు వచ్చేదారి. నూతివాయికట్టు a parapet round a well, దవురుగోడ, పశ్వాదులుపడకుండా భావిచుట్టుకట్టినగోడ. Plu. వాతులు. వాత rāta. (Loc. of వాయి the mouth.) In the mouth. మీరు వచ్చేదాక మాకు వాత తడిలేదు there was no moisture in our mouth until you came, i.e., we were in terror until your arrival. వాణ్ని పిరంగివాతపెట్టినారు they blew him up from the mouth of a cannon. వాతరట్టు vāta-raṭṭu. n. A chatter box, వదురుబోతు. వాతవాడి vāta-vāḍī. n. An unpleasant talker. వాతి vāti. (Gen. of వాయి.) వాతికాసు vāti-kāsu. n. Hush-money, a bribe, లంచము. వాతిబియ్యము or వాతికాసుబియ్యము vāṭi-biyyamu. n. A few grains of rice put in the mouth of a dead person when lying on the funeral pile. పీనుగునోటవేసే బియ్యము. వాయోడు vāy-ōḍu. v. n. To be unable to open the mouth, to be unable to talk, to be timid in speaking, to be bashful or reserved in speech. వాయోడక frankly, freely నోరు అణచుకొనకుండా. 'అత్తపదినెల వాయోడకకసరు బోరువారలతోడన్.' S. iii. 321.
