(p. 55) anupayuktamu un-upaỵuktamu. [Skt.] adj. Useless. unnecessary, unserviceable. కొరగాని, పనికిమాలిన.

(p. 66) aprayōjakamu a-prayōjakamu. [Skt.] adj. Unserviceable, fruitless, useless. ఉపయోగము కాని, పనికిరాని. అప్రయోజనము n. A useless man. పనికిమాలినవాడు.

(p. 366) gāsaṭabīsaṭa gāsata-bīsaṭa. [Tel.] n. Confusion. గందరగోళము. Rubbish పనికిమాలిన సంగతులు. 'ఉ భాసురభారతార్థములభంగుల నిక్కమెరుంగ నేరమిన్, గాసటబీసటేచదివిగాధలు త్రవ్వుతెమంగు వారికిన్, వ్యాసముని ప్రణీతపరమార్థము తెల్లగజేసినట్టియ, బ్జాసనకల్పులందులతునాద్యుల నన్నయతిక్క నార్యులన్.' లక్ష్మీ. i.

(p. 430) cerapa cherapa. [Tel.] n. A cheek. చెక్కిలి, చెంప. చెరపనచేట cherapana-chēṭa. n. A worthless wretch. పనికిమాలినవాడు, నాశకుడు, నాశకురాలు.

(p. 537) tukku tukku. [Tel.] n. Rubbish, trash. Nonsense. తుక్కుగుడ్డలు rags. తుక్కుగడ్డి mouldy hay. తుక్కురేగగొట్టు to beat one black and blue. తుక్కుడు tukkuḍu. adj. Worthless. పనికిమాలిన. తుక్కుమూక tukku-mūka. n. A rabble, a mob.

(p. 541) tuluva tuluva. [Tel.] n. A wretch, a villain, a scoundrel. కుత్సితుడు, తుంటరి, పనికిమాలినవాడు, తులువమనిషి. n. A rake, a scamp. adj. Vile, abominable, light or worthless. కుత్సితమైన. తులువతనము tuluva-tanamu. n. Villainy, wickedness. తులువకత్తి a large crooked knife. వంపుచురకత్తి.

(p. 733) pājī pājī. [H.] adj. Vile; worthless, despicable, base, contemptible, పనికిమాలిన, క్షుద్రమైన.

(p. 837) pralladanamu or ప్రల్లదము pralla-danamu. n. Pride, arrogance. గర్వము, అహంకారము, కొవ్వు. 'ప్రల్లదనంబుచే నెరుక పాటొకయింతయులేక.' Bhāskara. §. 17. ప్రల్లదపు pralladapu. adj. Nonsensical, vain, proud. గర్వపు, పనికిమాలిన. 'వింటిరెవానిప్రల్లదపు వెంగిలికూతలు.' T. iv. 220. ప్రల్లదుడు, ప్రల్లదీడు or ప్రల్లదకాడు pralladuḍu. n. An insolent man, a rogue. An empty fellow. పరుషవాక్యములు పలుకువాడు, తలకొట్లమారి, దుష్టుడు. 'మ్రుచ్చులు ప్రల్లదుల్ చచ్చువారలె యట్లుగాకున్న బాధలు లోకమునకు బట్టవేయని.' M. XII. v. 276. ప్రల్లదురాలు pralladu-r-ālu. n. A wicked woman, దుష్టురాలు.

(p. 837) pralladamu pralladamu. [Tel.] n. Harshness of speech, పారుష్యము. Pride, arrogance; bragging, a vain or wicked word, nonsense. కొవ్వు, గర్వము, పనికిమాలిన కూత, దుర్భాషణము. A wicked act, దుష్కృత్యము. 'ఈక్షమావల్లభుండెంతయుం ద్రుళ్లు నంబ్రల్లదంబాడినన్.' Parij. iii. 71. 'తే వెలదిజూదంబుపానంబు వేట. పలుకు, ప్రల్లందంబునుదండంబు పరుసదనము, సొమ్మునిష్ప్రయోజనముగవమ్ముసేత, యనెడుసప్తవ్యసనములంజనదుతగుల.' M. V. ii. 42.

(p. 980) mālu mālu. [Tel.] v. n. To be laid aside, to be desisted from. To be spoiled or ruined, చెడు, నశించు. మాలిన mālina. adj. Devoid of, విహీనమైన పనికిమాలిన or కొరమాలిన useless. పాలుమాలిన idle. సిగ్గుమాలిన shameless. పనికిమాలి (or పనిలేక) దీన్ని చేసినావా did you do this for want of something to do or out of mere idleness? ఈ మాటలు వినియోగముమాలినవి these statements are useless. కరుణమాలిన relentless, merciless. 'కరుణమాలినయట్టి కైకకువెరచి.' DRyo. 136. దిక్కుమాలిన helpless. ఎరుకమాలిన devoid of wisdom, senseless. వావిమాలిన incestuous. మాలుచు, మాల్చు, మాలుపు or మాల్పు māluṭsu. v. a. To set aside, stop. మానుచు. దాని బయిసి మాలిచిరి they humbled her.

(p. 1108) lēki lēki. [Tel.] n. Grain dropped down on the ground, రాలిన ధాన్యపుగిం౛లు. A worthless wretch, a vagabond. దేవురుగొట్టు, పనికిమాలినవాడు, పనికిమాలినది, అప్రయోజకుడు. 'లేకులలోకులకాకరుపులకు చాకిచాకనియేల సందడించెదవు.' BD. iv. 101. లేకిచేష్టలు silly doings. లేకిబడియ a rascal, a scoundrel. లేకిబ్రతుకు lēki-bratuku. n. A miserable life, a hand to mouth livelihood. లేకివాడు lēki-vāḍu. n. One who lives from hand to mouth. A useless person. అప్రయోజకుడు.

(p. 1137) valacu or వల్చు valaṭsu. [Tel.] v. n. To smell or emit perfume. వాసనకొట్టు. 'గమగమవలచు చొక్కపుజవాది.' Swa. ii. 59. 'శ్వాపదంబులపదహతి వ్రస్సివలచి, వరుగు దరుచగు మురుత్రోవనరిగియెదుట.' A. vi. 18. టీ వలచు, కంపుకొట్టుచుండే v. a. To love, wish, long for, కామించు, మోహించు, కోరు, ఆశించు, అపేక్షించు. 'నాకెంతవలచియున్నది యహహోవినగవలతు.' P. iii. 308. వలపు or వల్పు valapu. n. Love, affection, fondness, మోహము, కామము. A desire. కోరిక. Smell, fragrance, పరిమళము. 'పూనికనాటతోట వలపుల్ గలకప్రపుకమ్మధూళి.' R. iii. 98. వలపుల్ గల. వాసనలుగలిగినటువంటి. 'కసటు వోపన్నీటగడిచి పువ్వులతావివలనైనకమ్మజవ్వాది వలపునెరప.' T. iii. 131. టీ వలపు, వా సనను. వలపించు valapinṭsu. v. a. To inveigle, tempt, enamour or cause to love. మోహింపజేయు, వలపించుట valapintsuṭa. n. Enamouring, tempting. మోహింపజేయడము. 'సయ్యాటముల్ వింతలున్ గిలిగింతల్ వలపించుటల్ చతురతల్.' H. i. 293. వలపుకాడు valapu-kāḍu. n. A lover, an amorous person. కామముగలవాడు. కాముకుడు. వలపుకత్తె or వలపుకత్తియ valapu-katte. n. An amorous woman, కామము గలది. కాముకి. వలపుకీలు Same as పోకముడి. (q.v.) వలపుమోపరి valapu-mōp-ari. n. Lit: The bearer of scents, i.e., the air, వాయువు. గంధవహుడు. వలపులరేడు or వలపురాయడు valapula-rēḍu. n. The god of love.మన్మథుడు. వలవని or వల్వని valavani. adj. Not wanted, useless. అక్కరలేని, కొరమాలిన. adv. Much, very. అతి. అమితమైన. 'చేయవలవని కార్యంబుసేయుకతన.' Padma. iii. 61. చేయవలవని కార్యము what one ought not to do, చేయరానిపని. 'వలవనిఠీవినవ్వు.' P. ii. 135. వలవనిఠీవి, అనగా పనికిమాలిన రాజసము.

(p. 1148) vāca vācha. [Skt.] n. Another form of వాక్కు. (q. v.) వాచంయముడు vacham-yamuḍu. n, A sage or prophet, మునీశ్వరుడు, మౌని. వాచకము vāchakamu. n. A word, a significant sound, శాస్త్రశిక్షిత వాక్కు, వాచ్యార్థమును తెలుపుశబ్దము. (Vulgarly) fluency in reading, వడిగాచదివేశక్తి. వాచస్పతి vāchas-pati. n. The lord of speech, i.e., Brihaspati. వాచా vāchā. adv. Orally, verbally, viva voce, by word of mouth. ఆయన వాచా చెప్పినాడు he said it orally. వాచాటుడు or వాచాలుడు vāchāṭuḍu. n. A talkative man, one who talks idly or blamably, a tattler, వాగుపోతు, ప్రేలేవాడు, మాటకారి. 'వాచాటులగు జరఠవనితలు.' A. iv. 43. వాచాలము vāchālamu. adj. Chattering, talkative, gabbling, talking much. ప్రేలే, వాగే, పనికిమాలిన మాటలాడే. వాచాలత or వాచాలత్వము vāchālata. n. Talkativeness, readiness or fluency of speech, tattling, ప్రేలడము, వాగడము, తరచుగా మాటలాడడము. 'రాజెల్కలున్ వాచాలత్వముజూపె.' G. vii. 10. వాచించు vāchinṭsu. v. a. To tell, చెప్పు. To read, చదువు. వాచికము vāchikamu. n. News, intelligence, tidings. చెప్పిపంపించిన వర్తమానము, సమాచారము. 'కాంచన పత్రికావళుల గౌతుకమాచక వాచికంబు వ్రాయించిసమస్తదేశ వసు ధేశులకంపిన.' Vasu. v. 80. టీ వాచికము, సమదేశవాక్కు. వాచ్యము vāchyamu. adj. Fit or proper to be spoken or said. చెప్పదగిన. Blameworthy, vile,contemptible, low, out-caste. నిందింపదగిన, నింద్యము, హీనము. In grammar, the voice or mood of a verb. కర్మవాచ్యము the active voice; కర్మణివాచ్యము the passive voice.

(p. 1212) verri verri. [Tel.] n. Madness, insanity, పిచ్చి. Folly, frenzy, అవివేకము. A mad man, a fool. పిచ్చివాడు, పిచ్చిది, ఉన్మత్తుడు, అవివేకి, తెలివిలేనివాడు. 'అసదృశలీలబొల్చురథికావలిమీద జనంగ వెర్రినై.' M. IV. iv. 55. plu. వెర్రులు. adj. Mad, insane, foolish, nonsensical, bad, useless, పిచ్చి, పనికిమాలిన, తెలివిమాలిన. వెర్రితలనొప్పి a distracting headache, a maddening headache. వెర్రిపడుచు a silly girl. Wild, uncultivated. వెర్రిచెరుకు the wild sugarcane, Saccharum arundinaceum. వెర్రితుమ్మ Phlomis zeyleynica. వెర్రినిమ్మ the wild lime. వెర్రిపుచ్చ the bitter wild melon. వెర్రిబచ్చలి a wild kind of Portulac. Similarly, వెర్రిజిల్లేడు, వెర్రిబీర, వెర్రిమేడి, వెర్రియావ, &c. Also used, like the word 'silly, in old English, to mean innocent. వాడు వట్టి వెర్రివాడు he is a very innocent person. వెర్రితనము verri-tanamu. n. Madness. ఉన్మత్తత. వెర్రిది verr-idi. n. A foolish, silly or mad woman. ఉన్మత్తురాలు, తెలివిలేనిది. వెర్రినీళ్లు verri-nīḷḷu. n. Lit. the water that makes one silly, or mad, i.e., any spirituous liquor. మద్యము. వెర్రిబాగులు verri-bāgulu. n. A foolish man or woman, తెలివిమాలినవాడు, తెలివిమాలినది. వెర్రివాడు verri-vāḍu. n. A mad man, a fool. ఉన్మత్తుడు, తెలివిలేనివాడు. వెర్రివానిచేతిరాయి lit: a stone in the hand of a mad man, i.e., a dangerous experiment.