(p. 101) asamīkṣyakāri a-sam-īkshya-kāri. [Skt.] n. He who acts inconsiderately. చక్కగా ఆలోచింపక పనిచేయువాడు. అసమీక్ష్యకారిత్వము n. Acting inconsiderately.

(p. 696) paṭṭaḍa paṭṭaḍu. [Tel.] n. A smithy, a shop. కుమ్మరి వడ్లంగి మొదలగువారు పనిచేయు చోటు.

(p. 871) balupu or బళువు baluvu. [from Skt. బలము.] n. Weight, a load or burden; బరువు. Strength, బలము. A charge, or obligatory duty; onus; oppression; anguish; acuteness (as of a boil), heaviness, severity of sickness. Importance, consequence. భారము. మీ చిత్తమునకు బలువు తోచును you would be displeased. బళువుసుళువు ఎరుగనివాడు one who knows no care. దానిని నెరవేర్చే బళువు తమది it is your business to settle this. బలబళవు ఇంకా తీయలేదు the heaviness or stupor is not yet gone off. నెత్తి బళువు తీరినది there is a weight off my mind. ఆ కురుపు నానాటికి బళువుచేస్తున్నది the boil becomes more painful day by day. adj. Heavy, onerous; obligatory; difficult, acute, severe (as illness), irksome, indisposed. అధికము, మిక్కుటము. Large, పెద్ద. See బలు. వాడు బలువైన పనిచేయలేడు he cannot do any heavy work. బలువుగా or బళువుగా baluvu-gā. adv. Heavily. అతనికి ఒళ్లు బలువుగానున్ణది he is very ill. ఆ ఊరు బలువుగా కోసెడు ఉన్నది the village is fully two milles off. బలువుడు baluvuḍu. adj. Strong. బలముగల. n. A strong man, బలవంతుడు, బలియుడు.

(p. 1116) vaṅgu vangu. [Tel.] v. n. To bend, bow, stoop. To become crooked. To become low or humble. వంగు, ఒరుగు, నమ్రమగు. ఒళ్లువంగిపనిచేయు to work hard. ఒళ్లువంగనివాడు one who does not choose to bend his back, a lazy man. వంగదీయు vanga-dīyu. v. a. To bend, bow down. వంచు. వంగుడు vanguḍu. n. A crack, బీటిక. An excrescence, స్ఫోటము. వంగుళ్లు drippings of the eaves. వానవెలిసిన తర్వాత బొట్టుబొట్టుగా పడుచుండేనీళ్లు. 'దవుల జల్లనితూరవంతక మునుపటి, జల్లునీరూనివచ్చునజ్జల్లు మొదలి, గాలియెలగోలుచేకొమ్మగదలిజల్లు. దలపడకమున్న వంగుళ్లదడిపెదరులు.' A. iv. 169. వంగులు vangulu. n. plu. The ribs or bends of a boat. పడవలోని అడ్డవాసములు.

(p. 1152) vānaramu vānaramu. [Skt.] n. A monkey, or ape, a 'man of the woods.' కోతి. వానరుడు a monkey: a mischief maker, చెడ్డపనిచేయువాడు.

(p. 1207) veṭṭi or వెట్టిపని veṭṭi. [from Skt. విష్టిః.] n. Drudgery, unpaid work. కూలిలేకచేయుపని. 'రాజెరుంగని వెట్టిక్రమమయ్యెనకట.' L. xx. ii. 23. వెట్టిగొను or వెట్టిచేయించు veṭṭi-gonu. v. a. To exact work without paying for it. వెట్టితనము veṭṭi-tanamu. n. Drudgery, unpaid labour, కూలిలేక పనిచేయడము. 'చనుడు వెట్టితనంబు చాలులెండనుచు.' Bhag. 123. వెట్టివాడు veṭṭi-vāḍu. n. A serf, drudge, or hereditary public slave. The lowest village servant who performs menial offices (such as porter's work) in consideration of certain fees or privileges. వెట్టీడు veṭīḍu. n. One who has to work without pay. The same as వెట్టివాడు.

(p. 1227) vaitanikuḍu vaitanikuḍu. [Skt. from వేతనము.] n. A hired labourer, a cooly, కూలివాడు, కూలికి పనిచేయువాడు.