(p. 608) dēśamu dēṣamu. [Tel.] n. A country, land, territory; a district or subdivision of a country. రాజ్యము. A part, site, place, situation, seat, region. ప్రదేశము. దేశకాకి dēṣa-kāki. n. A homeless wanderer, a vagrant. దేశపాండియ, దేశపాండ్య or దేశముఖి dēṣa-pānḍiya. n. A recorder. The higher revenue officer, a superintendent. దేశభాష. n. A vernacular language, as distinguished from Sanskrit; a dialect. దేశభాషాగ్రంథము a book in a vernacular or modern language as distinguished from Sanskrit. దేశవాడి or దేశవాళి dēṣavāḍi. adj. Of or belonging to a country; produced in a country; native. దేశస్థుడు dēṣasthuḍu. n. An inhabitant of a country. దేశహాశ్శీలు dēṣa-hāṣṣīlu. n. Inland duty. దేశాంతరము dēṣ-āntaramu. n. A foreign country, a strange land. దేశాంతరమందు in another land, elsewhere. దేశాంతరమునకుపోవు to emigrate: to travel in foreign parts. దేశాంతరుడు dēṣāntaruḍu. n. An emigrant, a foreigner. దేశాంతరుడై పోయెను he emigrated from his country. దేశాచారము dēṣ-āchāramu. n.The custom of a country. దశాచారప్రకారము వ్రాపికొన్నపక్రము a bond written 'in the manner of the country:' దేశాటనము dēṣāṭanamu. n. Travelling. దేశాధిపతి dēṣ-ādhipati. n. A king: as 'lord of the land.' దేశాయి dēṣāyi. n. Desāyi, a title borne by a headman among the Balijas. A chief man among the Lingayat merchants, పెద్దసెట్టి. దేశికుడు dēṣikuḍu. n. A tutor, master, instructor, or teacher. గురువు, దెశీయము dēṣīyamu. n. A dialect, a local expression. An obsolete idiom. a provincialism. adj. Idiomatic, provincial. దేశ్యము dēṣyamu. adj. Belonging to the country. Native. n. The language of a country, a vernacular; a vernacular term. Desya words are opposed to foreign words.

(p. 619) dhanamu dhanamu. [Skt.] n. A herd of cattle. ఆవులమంద. (Gf. Lat. pecus.) Treasure, property, resources, wealth. In mathematics, it is the equivalent of the word 'plus.' (Warren.) (Metaphorically) a talent 'అభిమానంబు ధనంబుగా' (Bobbili Padya. ii. 129.) surely honour is wealth. క్రయధనము the price paid, the cost price, the purchase money. స్త్రీధనము dowry or pin-money. ధనద్విగుణము అయినది the interest equalled the principal. ధనదాయపరులు beneficent persons. ధనంజయుడు dhanan-jayuḍu. n. A title of Agni or Vulcan, the god of fire: as being the 'vanquisher of wealth.' Also, of Arjuna, అర్జునుడు. ధనంజయపురము dhananjaya-puramu. n. A volcano. The యోని, as being the abode of vital heat. అగ్ని మండలము or అగ్నిపురము. ధనడము dhanadamu. adj. Beneficient, liberal. ధనదుడు dhanduḍu. n. A beneficent or liberal man. దాత. A name of Kubēra, the god of riches. ధనికుడు, ధనవంతుడు, ధని or ధనుడు dhanikuḍu. n. One who is rich, a wealthy man, a rich man. పాండిత్యధనుడు one who has a richly stored mind: a highly accomplished man. తపోధనులు great saints: those who abound in penances. పుణ్యధనులు those who are rich in good works. See ధన్యము.

(p. 727) pallavamu pallavamu. [Skt.] n. A sprout, a shoot. కరపల్లవములు rosy hands. పల్లవ గ్రాహిపాండిత్యము superficial knowledge, పైపైచదువులు. పల్లవాస్త్రుడు pallav-āstruḍu. n. Manmadha, because his arrows are young leaves. పల్లవించు pallavinṭsu. v. n. To sprout or shoot. చిగిరించు, చిరుర్చు. పల్లవితము pallavitamu. adj. Sprouted, చిగిరించిన.

(p. 731) pāṇḍityamu or పాండితి pānḍityamu. [Skt. from పండిత.] n. Learning, scholarship, mastery, perfect knowledge or skill. పండితభావము.

(p. 731) pāṇḍuvu , పాండిమ or పాండిమము pānḍuvu. [Skt.] n. Paleness. తెలుపు. A pale yellow colour, తెలుపుమించిన పసుపు. Leprosy. పాండురోగము. adj. White, తెల్లని. పాండుడు pānḍuḍu. n. The name of a sovereign of ancient Delhi, the reputed father of the five Panḍu princes who are the heroes of the Mahābhārata. పాండురము or పాండరము pānḍuramu. n. Pale or yellowish white colour. adj. Pale or yellowish white. తెలుపు. పాండురోగము pānḍu-rōgamu. n. Leprosy.

(p. 1228) vaiduṣi or వైదుష్యము vaidushi. [Skt. from విదుషి.] n. Learning, wisdom. విద్వద్బావము, విద్వాంసునితనము, పాండిత్యము, జ్ఞానము.

(p. 1230) vaiśāradyamu vai-ṣāradyamu. [Skt. from విశారద.] n. Skill. విశారదత్వము, నేర్పు. Learning, పాండిత్యము.

(p. 1236) vyutpatti vy-utpatti. [Skt.] n. Production, origin, birth. The orign of words, derivation, etymology, శబ్దసంభవప్రకారము, శబ్ద సాధనజ్ఞానము. Science, learning, critical knowledge. తెలివి, పాండిత్యము, నైపుణ్యము, విగ్రహము. వ్యుత్పత్తియగు to be born, పుట్టు; to become instructed in or acquainted with. కావ్యవ్యుత్పత్తి acquaintance with a poem. శాస్త్రవ్యుత్పత్తి skill in an art. అవయవవ్యుత్పత్తి acquaintance with etymology. వ్యుత్పన్నము vy-utpannamu. adj. Derived, formed as a derivative word. పుట్టిన, కలిగిన. (ఇది శబ్దమును గురించినమాట.) వ్యుత్పన్నుడు vy-utpannuḍu. n. One who is versed in proficient or learned.నిపుణుడు, పండితుడు, సాహిత్యము గలవాడు. వ్యుత్పాదకము vy-utpādakamu. adj. Instructive. పాండిత్యజనకమైన. ఇది మంచి వ్యుత్పాదక గ్రంథము this is a very improving book.

(p. 1326) sārasvatamu sāras-vatamu. [Skt. from సరస్వతి.] adj. Relating to the goddess Sarasvati. సరస్వతసంబంధమైన. 'ఇతోధికాగాధ సారస్వతోద్బోధనంబును.' A. pref. 21. అనగా, పాండిత్యమును.

(p. 1329) sāhiti or సాహిత్యము sāhiti. [Skt.] n. Classical knowledge, scholarship, eṛudition, అర్థజ్ఞానము, పాండిత్యము. 'సాహితీసమరాంగణ సార్వభౌమ.' A. pref. 54. Association, connection, సంసర్గము, కూడిక. జ్ఞాని or సాహిత్యజ్ఞానముగలవాడు sāhitya-gnyāni. n. A classical scholar.