(p. 754) pitṛlu pitṛilu. [Skt.] n. Fathers, ancestors. పితృతిథి pitṛi-tithi. n. A lunar day, on which offerings are made to the manes of ancestors. పితృపతి pitṛi-pati. n. The lord of the ancestors, i.e., Yama. పితృవనము pitṛi-vanamu. n. A cemetery. శ్మశానము, ఒలికిమిట్ట. M. iv. 18. పితృయజ్ఞము or పితృతర్పణము pitṛi-yagnyamu. n. An offering or sacrifice to ancestors. పిత్రార్జితము pitr-ārjitamu. adj. Earned by one's ancestors, inherited from one's ancestors, ancestral. n. Ancestral property. పిత్య్రము pitryamu. adj. Paternal, ancestral. తండ్రి సంబంధమైన, తండ్రిది. పితృవ్యుడు pitṛivyuḍu. n. A paternal uncle, తండ్రితోడబుట్టినవాడు.