(p. 99) aśvatthamu aṣvatthamu. [Skt.] n. The holy fig tree (Ficus Religiosa.) పిప్పలము, రావిచెట్టు అశ్వత్థమునుంచి వెంపలి చెట్టుపర్యంతము from the cedar to the hyssop. అశ్వత్థ పత్రాకారమైన heart-shaped, shaped like a fig leaf. అశ్వత్థామ. a certain hero, the son of Drona.

(p. 177) ūṣaṇamu ūshaṇamu. [Skt.] n. The stimulant called త్రికట్టు, viz., శొంఠి, పిప్పలి, or మిర్యాలు ginger, pepper, or long pepper.

(p. 350) gajamu gajamu. [Skt.] n. An elephant. adj. Large. గజనిమ్మ the horse lime, i.e., the large lime: గజవ్యాళి a huge dragon, గజదొంగ a great rogue. గజము [H.] n. A yard, three feet. గజేంద్రగజము gajēndra-gajamu. n. The measure called 'the great yard' equal to ten yards. గజకర్ణము gaja-karṇamu. (Lit. An 'elephant's ear.') n. A large fan with a hollow handle. wherein it can be turned round rapidly. గజకర్ణమురీతిగా fickle, uncertain as a weathercock. గజగామిని or గజయాన gaja-gāmini. n. A woman with the rolling pace of an elephant i.e., with a majestic gait. గజనిమీలినము gaja-nimīlinamu. n. Wakefulness or lightness of sleep (Literally, an elephant's sleep.) A nap. Cunning కపటము. గజపిప్పలి gaja-pippali. n. Long pepper. గజపుష్పము gaja-pushpamu. n. A plant also called Messua Roxburghi. నాగకేసరము. R. v. 310. గజరాజము gaja-rājamu. n. A sort of cloth. BD. iii. 103. గజరిపువు the enemy of the elephant, i.e., the lion. గజాననుడు gaj-ānanuḍu. 'Elephant faced.' -- an epithet of Gaṇēsa వినాయకుడు.

(p. 570) tri tri. [Skt. cf. Eng. 'Three.'] pron. Three మూడు. త్రింశత్ or త్రింశత్తు trimṣat. n. Thirty. ద్వాత్రింశత్ Thirty two. త్రికము trikamu. n. The thigh bone, ముడ్డిపూస. A water wheel. కపిల. త్రికటుకము tri-kaṭukamu. n. Lit: The three spices, viz., black pepper, dry ginger, and long pepper. సొంటి, పిప్పలి, మిరియాలు త్రికరణము tri-karaṇamu. n. The three elements of action, i.e., thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికాలము tri-kālamu. n. The three times, i.e., morn, noon and night. త్రికాలమందున్న always, ever, day and night, at all hours. త్రికూటము tri-kuṭamu. n. A certain hill. త్రికోణము tri-kōṇamu. n. A triangle. మోచేతివంపు. త్రికోణకుండలి ṭri-kōṇa-kunḍali. n. The pineal gland, the part of the brain wherein the soul is imagined to dwell. త్రితయము tri-tayamu. pron. Three, మూడు. త్రిత్వము tritvamu. n. Lit: Three-ness, Trinity-a term used in Christain Theology. త్రిదండము tri-danḍamu. n. A staff, formed of three slips of split bamboo, six feet long bound together as one cane, each slip being intended to represent Thought, Word and Deed. మనోదండము, వాగ్దండము, కర్మదండము అను మూడు దండములు; ఈ మూడు దండములుగల సన్యాసాశ్రమము. త్రిదండి a mendicant bearing such a staff. త్రిదశుడు tri-daṣuḍu. [త్రి+దశ = three states or thrice ten (years)] n. One who enjoys the three stages of live, viz, infancy, youth and manhood, but no old age. A god: so named as being 'thirty years old:' this being considered the prime of a man: and the age at which immortals always continue. త్రిదశాలయము tri-daṣ-ālayamu. n. Lit: The abode of the immortals, i.e., Heaven, స్వర్గము. త్రిదివము tri-divamu. n. Heaven. త్రిదివుడు tri-divuḍu. n. A god. Padma. ix. 86. త్రిదివేశుడు a god; or, Indra, as lord of the gods. త్రిదోషము tri-dōshamu. n. Disorder of the three humours, viz., phlegm, bile, and strabilis. వాత పిత్త శ్లేష్మములు. త్రినేత్రుడు or త్రిలోచనుడు tri-nētruḍu. n. The three eyed god, that is, Siva. త్రివథగ tri-patha-ga. n. The stream which runs in 'three beds,' i.e., the Ganges, fabled to flow through heaven, earth and hades. త్రిపుమడ్రము tri-punḍramu. n. The triple mark worn across the forehead by Saivites. (ఊర్ధ్వపుండ్రము is the upright line worn by the Vaishnavites.) త్రిపుట tri-puṭa. n. The name of a certain musical metre. ఏడక్షరములకాలము. త్రిపురము tri-puramu. n. The name of a district of Bengal (now called Tipperah) called after its kind, Tripura, a giant who was vanquished by Siva: who, as 'slayer of Tripura' derives hence the name త్రిపురజిత్తు, త్రిపుసూదనుడు, త్రిపురాంతకుడు, త్రిపురారి, &c. త్రిపురదేవి or త్రిపురసుందరి the Bonạ Dea, Venus. త్రిఫలము tri-phalamu. n. The three species of myrobalan; the Phyllanthea emblica కరక, Terminalia chebula తాడి, and Terminalia speciosa ఉసిరిక.

(p. 754) piḍikeḍu piḍik-eḍu. n. A handful, as much as can be held in the closed fist. 'ఎరుకపిడికెడు ధనము' (a proverb) acquaintance is a handful of money. పిడికోల piḍi-kōla. n. The handle of a plough staff, నాగేలులోనగువాని మేడి. పిడిగంట piḍi-ganṭa. n. A bell with a long handle. పిడిగుద్దులు piḍi-guddulu. n. Blows. పిడిగొట్టు piḍi-goṭṭu. v. a. To geld, as an animal. Literally, to strike the handle (of a chisel, &c., which is placed on the testicle.) ఎద్దువట్టలుకొట్టు, పిచ్చలుతీయు. పిడిపిప్పెడాకు piḍi-pippeḍ-āku. n. An acrid gummy weed, poisonous to sheep, also called వెగటజిగురు or గాడిదెగడపర. పిడిమూర piḍi-mūra. n. The distance between the elbow and the closed fist. పిడియము or పిడెము piḍiyamu. n. A dagger, బాకు. పిడివాటు piḍi-vāṭu. n. Taking sheaves of corn up in the hand and beating out the grain from them. An agreement, ఒడంబడిక. పిడివాటుచీటి a note or letter which parties write to each other after an agreement. పిడివాదము piḍi-vādamu. n. Obstinacy, మూర్ఖము. పిడివేయు piḍi-vēyu. v. n. To put a handle on to anything. పిడిసాన piḍi-sāna. n. An anger, a drill. బరమా పిడిసి or పిడినె piḍisi. n. A Rose colored Pastor or Cholum Bird. 'పిడిసెలు చేనిమీద నొకబిస్సునవాలగజూచి.' Sri Natha.

(p. 755) pippalamu pippalamu. [Skt.] n. The sacred fig tree, the Peepul tree. Ficus religiosa. రావిచెట్టు.

(p. 756) pippali pippali. [Skt.] n. Long pepper, Anthrocnemum indicum. పిప్పళ్లబియ్యము grains of this pepper. నరుపిప్పలి a plant called Sphenoclea zeylanica. Rox. i. 507. కొయ్యపిప్పలి a plant called Salicornia brachiata. గజపిప్పలి a plant called Pothos officinalis, or Tomex scbifera. Rox. iii. 819. అది పిప్పళ్లబస్తావలెనున్నది it (or she) is as strong as a horse: lit: as a sack (బస్తా) of this pepper. పిప్పలికట్టె the dried root of the long pepper. పిప్పలిదుంప the root of the long pepper. పిప్పళ్లమోడి the thick or woody part (మోడి) of the long pepper vine.

(p. 756) pippi or పిప్పిరి pippi. [Tel.] n. Refuse, residue, the stuff that remains after the juice is squeezed out. పిప్పి or పిప్పెటి n. A common weed. పిప్పిచేయు pippi-chēyu. v. a. To squeeze dry, as fruit, &c. 'విరోధిసేనజన్ పిప్పిరిచేసెదన్.' జై vi.

(p. 905) bokkena bokkena. [Tel.] n. A bucket for drawing water from a well or for baling a boat. ఓడలో నీళ్లుదేవి పారబోయు పాత్రము, నూతిలో నీళ్లు తోడేది. A nosebag for horses, the corn bag put on a horse's nose. గుర్రములకు దాణాపెట్టేది, తోపరా. బొక్కెనాకు bokken-āku. n. The Creeping Vervain, Verbena nodiflora, తోయపిప్పలి. Linn. Ainsl. ii. 313. బొక్కెనకాయలు its berries.

(p. 1046) mōdena or మోదెనము mōdena. [Tel.] n. The name of a tree called also అంబుకా, ఈశ్వర, శవమల్లి or పిప్పళి.

(p. 1071) rāgi rāgi. [Tel.] n. Copper. తామ్రము. plu. రాగులు.n. The grain called Natcheny, Cynosurus coracanus. చోళ్లు, తివిదలు. రాగిచెట్టు (for రావిచెట్టు) rāgicheṭṭu. n. The Poplar-leaved Fig tree, Ficus religiosa. పిప్పలము.

(p. 1076) rāvi or రాగి rāvi. [Tel.] n. The Poplar leaved Fig tree, Ficus religiosa, అశ్వత్థము, పిప్పలము. రావి ఆకురీతిగా వణికినది she trembled like an aspen leaf, the leaves of the fig tree being proverbial for quivering. గంగరావి the Portria tree, Hibiscus populncus, బ్రహ్మదారువుచెట్టు.

(p. 1098) laddi or లద్దె laddi. [Tel.] n. The dung of horses, asses, elephants, or camels. అశ్వాదులపేడ. లద్దిఆకు trash, the remaining substance of leaves boiled for dye, &c. లద్దిపురుగు laddi-purugu. n. A dung-beetle. The fly that destroys corn, a grub in wood. క్రిమివిశేషము. లద్దెపిప్పి or లద్దిపిప్పి ladde-pippi. n. The blight or murrain that destroys corn. ఒకవిధమైన చీడ. లద్దె or లద్దియ laddc. n. The end of a cloth. వేయువాడు బట్టచివరను విడిచెడు అంచు.

(p. 1100) lāṅgalamu lāngalamu. [Skt.] n. A plough. నాగలి. లాంగలి lāngali. n. An epithet of Balarāma. బలరాముడు. The forest tree caleld Gloriosa superba. నీరుపిప్పళి Rox. ii. 143.