(p. 11) antarmukhuḍu antarmukhuḍu. [Skt.] n. He who has an inner eye, (that is) wise though seeming dull. నిపురుగప్పిన నిప్పువలె నుండేవాడు.

(p. 17) ambārapiṇuzu or పిడుదు ambārapiṇuzu. [Tel.] n. A tick which infests animals. పశువులను పట్టే పురుగు.

(p. 17) aṃśamu amṣamu. [Skt] n. A share, part, portion, a fraction; the denominator of one; a degree of latitude or longitude (Geog.); a subject భాగము, విషయము, దేవుని యంశమున పుట్టినవాడు he who is born from a portion of the deity, he who is of divine origin; అంశపురుషుడు a fortunate man, a man of talent or parts. వర్ణనాంశము a descriptive part or passage in a poem. ఈ అంశము నాకు తెలుసును I am acquainted with this subject. ఈ అంశములో in this respect. వాడు అన్ని అంశములు తెలిసినవాడు he knows every thing. అంశచక్రము a table consulted by astrologers in casting nativities, an astrological diagram for ascertaining the degree of the sun in any sign. దశాంసము the tenth part; అంశసవరణ = reduction of fractions; అంశనీయము or అంశ్యము = that which is divisible.

(p. 44) adṛṣṭamu a-drishṭamu. [Skt.] n. Fortune, luck, chance, fate. భాగ్యము దురదృష్టము bad luck. అదృష్టవంతుడు or అదృష్టశాలి or అదృష్టపురుషుడు a fortunate man. అదృష్టహీనుడు an unfortunate man. అదృష్టఫలము the consequence of (one's) good luck.

(p. 91) alluḍu alluḍu. [Tel. from అల్లు lit. one who plaits, i.e., who is the means by which the family circle is enlarged.] n. A son-in-law. జామాత, మేనల్లుడు the son of a man's sister, or of a woman's brother. అల్లుడుకొమాళ్లు n. plu. Foster brothers or vassals, who feed at the baron's table and form his body-guard. దొరతోదొరగా భోజనము చేసి అతనికి అంగరక్షకులుగా నుండేవారు. అల్లువాడు n. A son-in-law. అల్లుడు, జామాత. 'అల్లువాని మృతికి నాత్మజింతించును, తనయు మృతికి దానె తలచుచుండు, పుణ్యపురుషు మృతికి భూలోకజనులకు నుర్వి క్రుంగినట్టులుండు.' Vema. 1288.

(p. 92) avataṃsamu avatamsamu. [Skt.] n. A flower put on the ear for ornament; a crest, a ring worn at the tip of the ear. కర్ణభూషణము, సిగబంతి, శిరోభూషణము. స్త్రీ పురుషులు చెవికొననుంచే పుష్పపల్లవాదులు, శేఖరము, శిఖయందు కట్టిన పూల దండ. అవతంసితము adj. Worn on the ear for ornament. చెవి కొనను ఉంచుకోబడిన.

(p. 93) avatariñcu ava-tarinṭsu. [Skt.] v. n. To come down, to get down into. దిగు. To be born. పుట్టు. To appear, to put on a form, to become incarnate. అవతారమెత్తు. విష్ణువు మత్స్యముగా అవతరించెను Vishnu appeared as a fish. కృష్ణుడుగా అవతరించెను he was born as Krishna, or he appeared as Krishna or he put on the form of Krishna. అవతారము ava-tāramu. [Skt.] n. Incarnation, metamorphosis. The descent of a deity from heaven in a particular shape, the appearance of any deity upon earth, origin. దేవుడు రూపాంతరమును ఎత్తడము. విష్ణువు ఎత్తిన దశావతారములు the ten incarnations of Vishnu. రామావతారమెత్తినప్పుడు when he appeared on earth as Rama. వాడు గర్వావతారము he is pride incarnate, అది క్షామావతారము she is the genius of famine. (Shakesp. 2. Hen. IV. act. 3.) 'famine in the abstract, famine embodied, or personified.' అవతారపురుషుడు avatāra-purushuḍu. n. A god man, a divinē being in human form. మహాత్ముడు.

(p. 122) ārudrapurugu or ఆర్ద్రపురుగు ārudra-purugu. [Tel.] n. An insect of a bright red colour belonging to the Mite family. Its body resembles silk; so it is also called పట్టుపురుగు or చందమామపురుగు.

(p. 123) ārdramu ārdramu. [Skt.] adj. Wet, damp, moist, imbued, steeped. తడిసిన. See ఆకుద్రపురుగు, దయార్ద్రదృష్టి with eyes moist with love or full of love. ఆర్ద్రకము ārdrakamu.n. Undried ginger. అలము.

(p. 126) āvāsamu ā-vāsamu. [Skt.] n. A house. పురుగులకు రత్నకంబళ్లు ఆవాసమగును Woollens harbour insects.

(p. 128) āśaucamu ā-ṣauchamu. [Skt. ఆశుచి] n. Pollution. అంటు. Mourning on the death of a relative; or imaginary pollution proceeding from the birth of a child; మయిల, సూతకము, (లేక) పురుడు. The former is commonly termed మృతాశౌచము the latter జాతాశౌచము. Hence ఆశౌచము పట్టు to go into mourning.

(p. 130) āhō āhō. [Tel.] Oh! A. vi. 5. ఆహోపురుషిక āhō-purushika. [Skt.] n. Boasting, vaunting.

(p. 133) indra indra. [Skt.] n. The god Indra. ఇంద్రకీలము indrakīlamu. n. A certain mountain మందరగిరి. ఇంద్ర గోపము indra-gōpamu. n. A cochineal insect, a red insect belonging to the mite family. చందమామపురుగు; same as ఆరుద్రపురుగు. (q. v.) ఇంద్రజాలము indra-jālamu. n. Juggling, conjuring. ఇంద్రజాలవిద్య sleight of hand. కనుకట్టువిద్య. ఇంద్రజాలికుడు indra-jāli-kuḍu. n. A conjurer or juggler. ఇంద్రజిత్తు indra-jittu. n. Name of the son of Rāvaṇa. ఇంద్రధనుస్సు indradhanussu. 'The bow of Indra.' The rainbow. ఇంద్రనీలము or ఇంద్రశిల indra-mlamu. n. A sapphire. నీలమణి, నల్లరాయి. Vasu. iv. 129. ఇంద్రలోకము indra-lōkamu. n. The heaven of Indra. Fairyland. ఇంద్రాణి indrāṇi. n. Name of the wife of Indra. A sort of bracelet. ఇంద్రాయుధము indr-āỵudhamu. n. The rainbow, a thunderbolt as the weapon of Indra. ఇంద్రారి indr-āri. (Indra-āri) The foe of Indra. A giant. అసురుడు. ఇంద్రావరజుడు indrā-varajuḍu. Vishṇu.

(p. 139) ilakōḍi ila-kōḍi. [Tel.] n. The grey cricket, or cicada. ఈలపురుగు.

(p. 146) īla īla. [Tel.] n. Whistling. ఈలకరుచు īlakaruṭsu. v. n. To retain life, to set, or gnash the teeth. ఇలకరుచు. పండ్లు గట్టిగా కరచుకొను. ఈలగద్ద īla-gadda. A vulture; a kind of hawk; a miser లోభి. ఈలవేయు īla-vēyu. v. n. To whistle. ఈలపురుగు or ఈలకోడి īla-purugu. n. Moth. చిమ్మట.