(p. 778) pūja or పూజనము pūja. [Skt.] n. Worship, reverence, respect, veneration, obeisance, homage, adoration. అర్చన. ఇది వాడు చేసుకొన్న పూజాఫలము this is an answer to his prayers. పూజకుడు pūjakuḍu. n. A worshipper, a priest. అర్చకుడు. పూజనీయము pūjanīyamu. adj. Venerable, honourable. M. XIII. v. 29. పూజనీయులు the noble. పూజించు or పూజచేయు pūjinṭṣu v. a. To worship, adore, do homage or obeisance to, reverence. అర్పించు. పూజితము pūjitamu. adj. Worshipped, adored, reverend, reverenced. పూజితుడు pūjituḍu. n. One who is honoured or saintly, పూజింపబడినవాడు. పూజ్యత pūjyata. n. Venerableness. పూజ్యము pūjyamu. adj. Venerable, deserving of respect and reverence. n. Nothing. భోజనానకు పూజ్యమున్నది I have nothing to live upon. పూజ్యుడు pūjyuḍu. n. One who is venerable or honourable, పూజింపదగినవాడు, గౌరవమునకు పాత్రుడు. పూజ్యుడైన pūjyḍ-aina. adj. Venerable, adorable.

(p. 1343) sura sura. [Skt.] adj. Celestial, divine. దేవ తలసంబంధమైన. n. A spirituous liquor, toddy, nectar, మద్యము, కల్లు, అమృతము. సురగవి sura-gavi. n. The cow of the gods. కామధేనువు. సురజ్యేష్ఠుడు sura-jyēshṭhuḍu. n. The eldest of the gods, i.e., Brahma. బ్రహ్మదేవుడు. సురద్విషుడు sura-dvishuḍu n. An enemy of the gods. An Asura. సురనిమ్నగ sura-nimnaga. n. The river of the gods, i.e., the heavenly Ganges. సురపతి or సురేశ్వరుడు sura-pati. n. The lord of the gods, i.e., the Indra. సురలు suralu. n. The immortals, the gods. దేవతలు. సురలోకము sura-lōkamu. n. Heaven. స్వర్గము. సురవరుడు or సురోత్తముడు sura-varuḍu. n. The sun. సూర్యుడు. సురవర్త్మము sura-vartmamu. n. The sky, ఆకాశము. సూరాచార్యుడు sur-āchāryuḍu. n. The priest of the gods; an epithet of బృహస్పతి. సురాలయము sur-ālayamu. n. The abode of the gods, i.e., Mount Meru. సురారి sur-āri. (సుర+ఆరి.) n. A foe of the gods, i.e., a demon or fiend. రాక్షసుడు. సురార్చితము sur-ārchitamu. adj. Adored by the immortals. దేవతలచేత పూజింపబడిన. సురేజ్యుడు surējyuḍu. n. The teacher of the gods. బృహస్పతి. M. V. i. 149.

(p. 1354) sēva or సేవనము sēva. [Skt.] n. Service, servitude, homage, reverence, worship. పరిచర్య, శుశ్రుష. సేవచేయు to serve, to wait on, attend on. ఏకాంతసేవ solitary adoration. తీర్థసేవ visiting a holy place. ఔషధసేవనము taking medicine. 'అమల వాయుసేవనము నిర్మలత్వంబు.' M. XII. vi. 2. సేవకవృత్తి sēvaka-vṛitti. n. Servitude, living by service. కొలువుచేసి జీవించడము, నవుకరి. సేవకుడు or సేవి sēva-kuḍu. n. A servant, an attendant. దాసుడు. తమసేవకుడైన your obedient servant. సేవించు or సంవేవించు sēvinṭsu. v. a. To serve, to worship, to prostrate oneself, to salute; to eat or drink, as a medicine, &c. కొలుచు, పూజించు, పుచ్చుకొను, తిను, తాగు. 'కావుననేవిధమున సుర సేవింపక యుడుగుటొప్పు.' M. XIII. v. 166. బహుదివ్యదేశములు సేవించినాడు he visited many shrines. సేవితము sēvitamu. adj. Served, worshipped. కొలువబడిన, పూజింపబడిన, ఉపాసితమైన. సేవితుడు sēvituḍu. n. One who is worshipped or venerated. నమస్కృతుడు. మునిసేవితుడైన యీశ్వరుడు the god who is adored by the hermits. సేవ్యము sēvyamu. adj. Venerable, worthy of worship, సేవించడమునకు అర్హమైన, ఉపాస్యమైన. n. Ploughed land. దున్నిసిద్ధము చేసిన పొలము. సేవ్యుడు sēvyuḍu. n. One who is venerable, one who deserves worship or veneration. సేవింపదగినవాడు.