(p. 832) prathamamu prathamamu. [Skt.] adj. First, initial, prior, original, chief, principal. మొదటి, ముఖ్యము. ప్రథమపురుషము (in Gram.) the First person, which is the third person according to English Grammar. He, she, it, they. ప్రథమతః prathama-tah. adv. Originally, in the first instance. మొదట. ప్రథమసత్ప్రసాదము the first communion. ప్రథమశాఖవారు the name of a certain sect among Brahmins.

(p. 845) prāthamikuḍu prāthamikuḍu. [Skt. from ప్రధానము]. n. The first man, a chief man, ప్రధముడు. ప్రాథమ్యము prāthamyamu. n. Importance, ప్రథమత్వము.