(p. 51) anāmadhēyuḍu a-nāmadhēyuḍu. [Skt.] n. A nameless fellow, an insignificant fellow, a mere cipher. A mere nobody, one of no repute, ఊరు పేరు లేనివాడు, అప్రసిద్ధుడు.

(p. 830) pratīti pratīti. [Skt.] n. Knowledge, common report. traditional, belief, a general impression; notoriety, reputation, fame, వదంతి, ప్రసిద్ధి. ప్రతీతము pratītamu. adj. Famous, celebrated, renowned, known, ప్రసిద్ధమయిన. ప్రతీతుడు pratītuḍu. n. A famous man, ప్రసిద్ధుడు.

(p. 834) prabalamu pra-balamu. [Skt.] adj. Mighty, powerful, strong. మిక్కిలిబలముగల. Important, predominant, prevailing. ప్రబలవిరోధి a mighty enemy. ప్రబలమైనగురుతులు evident signs. ప్రబలు, ప్రబలించు or ప్రబలమగు pra-balu. v. n. To grow, increase, swell. అతిశయిల్లు, వర్ధిల్లు, వృద్ధిపొందు. ప్రబలుడు pra-baluḍu. A mighty man, a celebrated man. ప్రసిద్ధుడు.

(p. 840) praśaṃsa pra-ṣamsa. [Skt.] n. Praise, commendation, eulogy. స్తోత్రము, స్తుతి. A subject, topic: mention. ప్రస్తావము. ఆప్రశంస తెచ్చినాడుకాడు he made no mention of the matter. ప్రశంసించు pra-ṣamsinṭsu. v. a. To praise, స్తుతించు, పొగడు. To mention, allude to , speak of. ప్రస్తావముచేయు. ఆయన పేరును నిర్నిమిత్తముగా ప్రశంసింపరాదు thou shalt not take his name in vain. ప్రశస్తము or ప్రశస్తులైన pra-ṣastamu. adj. Famous, renowned, celebrated, excellent, superior, ప్రసిద్ధమైన, శ్రేష్ఠమైన. ప్రశస్తి pra-ṣasti. n. Fame, excellence, eminence, eulogy. ప్రసిద్ధి, పొగడిక. ప్రశస్తకుడు pra-ṣastakuḍu. n. A renowned man, one who is famous. ప్రసిద్ధుడు. 'అనవినిసర్వశాస్త్రములయందు ప్రశస్తకులైనయార్యులన్.' Bilh. i. 66.

(p. 1168) vijṅātamu vi-jgnālamu. [Skt. వి+జ్ఞాతము.] adj. Celebrated, famous, known, understood. ప్రసిద్ధమైన, తెలిసికొనబడిన. 'విజ్ఞాత యోగశాస్త్రుండనీవు.' A. iii. 82. విజ్ఞాతుడు vi-jgnātuḍu. n. A famous man. ప్రసిద్ధుడు.

(p. 1174) viditamu viditamu. [Skt.] adj. Known, understood, evident, plain. తెలియబడిన, స్పష్టమైన. 'వీరుదిక్పాలురువిదితయశులు.' M. III. ii. 34. విదితముగా viditamu-gā. adj. Clearly, plainly, evidently. విశదముగా, స్పష్టముగా. 'విదితంబుగశాస్త్రంబులు చదువుచు వర్తించె.' Vish. vi. 8. 'జగద్విదితముగను.' Kuchleo. ii. 47. విదితుడు vidituḍu. n. A well-known or celebrated man. తెలియబడినవాడు, ప్రసిద్ధుడు.

(p. 1191) viśāraduḍu vi-ṣāraduḍu. [Skt.] n. One who is learned, or wise, బాగా చదువుకొన్నవాడు, విద్వాంసుడు. A clever or skilful, famous, or celebrated man; an adept or expert. ప్రగల్భుడు. ప్రసిద్ధుడు. విబుద్ధుడు, నేర్పరి. 'జ్ఞానమెక్కడ బోయెధర్మవిశారదుండవు,' Rukmangada. iii. 232.