(p. 455) capaṭamu or చవుపటము ṭsau-paṭamu. [Tel.] n. A walled enclosure, a square built yard or compound. ఆవరణము, ప్రహరి.

(p. 811) poraka poraka. [Tel.] n. A blade of grass. (గడ్డి.) పోచ, ఈనెపుడక. A broom for sweeping, చీపురుకట్ట. పొరకచేప poraka-chēpa. n. A certain large fish. పొకరటి poraka-ṭi. n. The outside wall of a house. వాకిటిచేరుగోడ, ప్రహరీగోడ. పొరకసుడి poraka-suḍi. n. A bad or unlucky mark or tuft of hair, (సుడి,) found on oxen and other animals.

(p. 842) praharamu pra-haramu. [Skt.] n. A watch (of about three hours), ౛ాము. A blow, దెబ్బ. ఆ పిల్లవానికి నిండా ప్రహరములు తగిలినవి the boy was well thrashed. ప్రహరణము pra-haranamu. n. A weapon. అయుధము. ప్రహరించు pra-harinṭsu. v. a. To smite, beat. కొట్టు.

(p. 842) prahari or ప్రహరిగోడ prahari. [from Skt.] n. The boundary wall of a house, garden, &c. Parij. iv. 86. ప్రాకారము, చుట్టుగోడ. ప్రహరిచరించు, ప్రహరిచుట్టు or ప్రహరితిరుగు prahari-charinṭsu. v. n. To walk or go round a boundary wall, ప్రదక్షిణించు, చుట్టివచ్చు. వసు. iv. కాశీ. i. భీ. i. To go the rounds, to patrol, గస్తి తిరుగు.

(p. 842) prahāramu or ప్రహరము pra-hāramu. [Skt.] n. Striking, destroying. A blow, దెబ్బ. మానమద ప్రహహారము annihilation of pride and passion. M. I. 1. 218.

(p. 843) prākāramu pr-ākāramu. [Skt.] n. An enclosure, a fence, a rampart, a surrounding wall. చుట్టుగోడ, ప్రహరి. 'శ్రీశైలభీమకాళేశ మహేంద్రగిరి సంయుతం, ప్రాకారంతు మహత్కృత్వా త్రీణిద్వారాణిచాకరోత్.' ఆంధ్రకాముది, i.e. He made these mountains as a great boundary wall, wherein there were three entrances.

(p. 1205) vekkasamu vekkasamu. [Tel.] n. Excess, an extreme. మిక్కుటము. Satiety, glut, fullness, gorge, plethore. Nausea, loathing, repugnance, disgust, dislike, చీదర, అసహ్యము, దుస్సహత్వము. వెక్కసములు vekkasamulu. n. plu. Disgusting words. దుస్సహవచనములు. 'చకోరకదంబంబుల వుక్కిళ్లకు వెక్కసంబై ముక్కులకు నెక్కి చిక్కంబడి.' Swa. iii. 37. adj. Excessive, extreme. అధికము. Loathesome, disgusting, దుస్సహము. Hard to get, దుర్లభము. వెక్కసపడు or వెక్కసమందు vekkasa-paḍu. v. a. To abhor, to loathe, చీదరపడు, అసహ్యపడు. 'వెక్కసమందుచుకురుపతి, రక్కసుతో ననియె.' M. VI. iii. 99. వెక్కసపాటు vakkasa-pāṭu. n. The act of being disgusted, loathing. వెక్కసించు or వెక్కసమగు vekka-sinṭsu. v. n. To be glutted, or gorged. To exceed, మిక్కుటమగు. 'కన్నులకు వెక్కసంబైన చెన్నుమిగిలి.' Ellana. ii. 114. To become loathesome, disgusting or unbearable, దుస్సహమగు. వెక్కసములాడు vekkasamu-l-āḍu. v. a. To scold, to abuse, తిట్టు. 'అందరుమీదబడి వెక్కసములాడి ప్రహరించి యిల్లువెడలింప.' Sar. D. 386. వెక్కసి vekkasi. n. A loathsome, disgusting or unbearable person, దుస్సహుడు, దుస్సహురాలు.