(p. 850) prēriñcu , ప్రేరేచు, ప్రేరేపు or ప్రేరేపించు prērinṭsu. [Skt.] v. a. To urge, induce, incite, spur, instigate, excite, prompt, urge, encourage. ప్రేరణచేయు. పురికొలుపు. ప్రేరేపణచేయు. ప్రేరకుడు prērakuḍu. n. One who incites or encourages, ప్రేరేపణచేయువాడు. ప్రేరణ. ప్రేరణము or ప్రేపణ prēraṇa. n. Inducement, encouragement, temptation, excitement, instigation, urging. పురికొలుపడము. 'ప్రేరణమును లేనిలేమ.' Sumati. 65. ప్రేరణి prēraṇi. n. A kind of dance, ఒకవిధమైననృత్యము. ప్రేరణీయము prēra-ṇīyamu. adj. Fit to be encouraged, ప్రేరణ చేయదగిన. ప్రేరితము prēritamu. adj. Encouraged or incited, ప్రేరేపబడిన. ప్రేరితుడు prērituḍu. n. One who is induced instigated or encouraged, పురికొల్పబడ్డవాడు. ప్రేరేపకుడు prē-rēpakḍu. (for ప్రేరకుడు.) n. One who urges, or instigates. ఉద్బోధకుడు, పురికొలుపువాడు. In Grammar, ప్రేరణార్థకము the Causal voice.
