(p. 312) kairavamu kairavamu. [Skt.] n. The esculent white water lily. తెల్లకలువ. కైరవబంధువు kaira-bandhuru. n. The moon. కైరవలోచన kairara-lōchana. adj. Bright eyed, lily-eyed.

(p. 339) kṣatriya kshatriya. [Skt. lit. One who strikes.] adj. Appertaining to the Kshatriya caste; lordly. రాచ. క్షత్రియ or క్షత్రియాణి n. A baroness: a woman of the military caste. క్షత్రియస్త్రీ, రాచది. క్షత్రియుడు kshatriyuḍu. n. A baron, one belonging to the military caste. రాచవాడు. Raghu Vamsam, ii. 48. క్షత్ర కులము kshatra-kulamu. n. The knightly order, the regal or military caste. రాచజాతి. క్షత్రబంధువు kshatra-bandhuvu. n. One related to a Kshatriya (used as a term of reproach.) క్షత్రము kshatramu. n. The body. శరీరము.

(p. 449) cuṭṭamu ṭsuṭṭamu. [Tel. from చుట్టు.] n. Kin, kindred. బంధుత్వము a relation, a kinsman or kinswoman బంధువు. చుట్టపక్కములు kindred, kith and kin--here పక్కము has no meaning. A proverb says. తలచుట్టము తోకపగ I like the head but hate the tail, i.e., I avow one kinsman and disavow another. చుట్టరికము ṭsuṭṭa-rikamu. n. Kinship, relationship.

(p. 699) paṭṭe or పట్టియ paṭṭe. [Tel.] n. A spar of wood. పలక. A piece of wood that forms the frame of a cot. Hair left on the head at the time of tonsure. A fold in a turban or dress. A tape. A stripe or streak of paint, రేఖ. A facet or side of a diamond, పక్క. A gold hand or fillet worn on the forehead, at the time of one's coronation, పట్టము. Ceiling, మిద్దె యిండ్లమీద పరిచే మ్రాను మొదలగునది. A brush, కుంచె. తాటిపట్టె a palmyra rafter. నవారు పట్టె a broad tape. పట్టెమంచము a cot the bottom of which is woven with broad tape. పట్టెతీయు to use the harrow. నున్నపుపట్టె a streak of chunam. పట్టెలు తీర్చినకెంపు a ruby cut into facets. ద్వార బంధువుపట్టె the lintel or top of a door. టంగుపట్టె a girth. యోగపట్టె a hermit's girdle. ఒకపట్టెనేల a piece of land. నీరుపారేపట్టె a canal or water course. పట్టెమారుపు check-colors in a cloth. వస్త్రములోని ఒకవిధమైన చిత్రవర్ణము. పట్టె వర్ధనము paṭṭe-vardhanamu. n. A broad caste-mark worn in the forehead, వెడల్పుగా నుండుబొట్టు.

(p. 860) bandu bandu. [for Skt. బంధువు.] n. A vulture; also called రామబందు and బోరున. [Also, from Skt. బంధము.] A tie, a band; a hoop, clasp, clamp, or hinge. An iron clamp for joining boards together. తలుపుకు వేసేయినుపకమ్ములు. The bank of a reservoir or tank. The act of surrounding, ఆవరణము. Secrecy, గోపనము. Obstruction, నిరోధము. బందుకట్టు bandu-kaṭṭu. n. A conspiracy, league, cabal, plot, plan, scheme. జాతికట్టుపాటు. బందుకట్టుకట్టుకొను to be leagued together, to have a private agreement. బందుకట్టుమాటలు slang, such as gypsies use. బందుగుడు or బందువుడు banduguḍu. (for Skt. బంధువు.) n. A relation. బందె bande. n. Imprisonment, చెర, కయిదు. Confinement of cattle. పశువులచెర. Poundage fine: a fine for a trespass by cattle. పశువులదండుగ. బందెతీసికొను to exact a fine for stray cattle. బందెలదొడ్డి a cattle pound. బందెకాడు bande-kāḍu. n. One who puts in prison. చెరలోవేయువాడు. బందెకత్తె bande-katte. n. A woman who puts in prison, చెరలో వేయునది. బందెగొను bande-gonu. v. a. To imprison, చెరబెట్టు. బందెలపోతు bandela-pōtu. n. One who is given to imprison people. చెరవేయు స్వభావముగలవాడు. బందెవేయు bande-vēyu. v. a. To impound cattle. To exact a fine for cattle that have trespassed.

(p. 861) bandhuvu or బంధుడు bandhuvu. n. A kinsman or relation. Particularly used for more distand kinsfolk. A. v. 90. కులబంధువు a fellow casteman. బంధుజీవకము or బంధుజీవము bandhu-jīvakamu. n. The flower termed Pentapetes phœnicea. Rox. i. 376. మంకెన, పీతసారకము. బంధుత bandhu-ta. n. A family party: kinsfold, a circle of relations, బంధుసమూహము. బంధుత్వము bandhu tvamu. n. Relationship, affinity, consanguinity. బంథూకము bandhū-kamu. n. A certain red flower to which beautiful lips are compared, మంకెనపువ్వు, వేగిస.

(p. 914) brahma brahma. [Skt. బృహ్. (brih) to increase, Probably, the Indianised form of the name of 'Abraham', as బ్రహ్మము is of 'Abram,' the పితామహ of the Jewish race. Compare their stories.] n. The god Brahma, the operative creator of the world. ఇది బ్రహ్మభేద్యముగానున్నది this is invincible even to Brahma. వాడు వట్టి యంబ్రహ్మ he is a mere simpleton. There are said to be nine Brahmas, viz., భృగువు, పులస్త్యుడు, పులహుడు. అంగిరసుడు, అత్రి, క్రతువు, దక్షుడు, వసిష్ఠుడు, మరీచి. బ్రహ్మము brahmamu. n. The deity, పరమాత్మ. The Veda, వేదము. Meditation, తపము. బ్రహ్మకమ్మి brahma-kammi. n. The seam that goes down the middle of a sheet. బ్రహ్మచర్యము brahma-charyamu. n. The bachelor state. Abstinence from sexual intercourse. బ్రహ్మచారి brahma-chāri. n. A bachelor or novice: the title borne by a Brahmin during the period of religious instruction, which extends from childhood up to manhood, when he is married. బ్రహ్మచారిణి brahma-chāriṇi. n. A maiden that remains unmarried, a female novice: a woman leading a life of continence. బ్రహ్మచర్యమును అనుష్ఠించు స్త్రీ బ్రహ్మణ్యము Same as బ్రహ్మదారువు, గంగ రావిచెట్టు, (q. v.). adj. Relating to, or connected with a Brahmin. బ్రాహ్మణహితము. బ్రహ్మత్య brahmatya. (correctly, బ్రహ్మహత్య.) n. Brahmin-slaying, బ్రాహ్మణునిచంపడము. బ్రహ్మత్వము brahmatvamu. n. Identification with Brahma, or God. Godhead. బ్రహ్మసాయుజ్యము, బ్రహ్మస్వరూపము. బ్రహ్మదండి brahma-danḍi. n. The Mexican or Prickly Poppy. (Watts); a plant called Argemone mexicana. (Wight.) వారాహి. బ్రహ్మనాడి brahma-nāḍi. n. The cerebral nerves. Hari Vams. i. 11. బ్రహ్మనాభుడు brahma-nābhuḍu. n. An epithet of Vishnu. బ్రహ్మపుత్రము brahma-putramu. n. The river Brahmaputra. A sort of poison. మకరాక్షజాతిసర్ప విషము. బ్రహ్మపుత్రుడు brahma-putruḍu. n. A name of Narada. నారదుడు. Kētu, కేతుగ్రహము. బ్రహ్మబంధువు brahma-bandhuvu. n. A wretch, a miscreant infamous as a false witness. అబద్ధపుసాక్ష్యము పలికినందువల్ల నిందింపబడ్డవాడు, కూటసాక్షి అయిననిందితుడు. బ్రహ్మబిందువు brahma-binduvu. n. A drop of Saliva. బ్రహ్మభూతుడు brahma-bhūtuḍu. n. One who has become one with the Supreme Spirit. బ్రహ్మత్వముపొందినవాడు. బ్రహ్మభూయము or బ్రహ్మసాయుజ్యము brahma-bhūyamu. n. Brahmanhood, బ్రహ్మత్వము. బ్రహ్మయజ్ఞము brahma-yagnamu. n. The name of a certain rite among Brahmins. వేదపాఠము. బ్రహ్మరథము brahma-rathamu. n. A vehicle or car borne on the shoulders of Brahmins. P. i. 14. Vulgarly, a bier. పాడె, శవవాహనము. బ్రహ్మరంధ్రము brahma-randhramu. n. The fontanella, in anatomy: the quadrangular aperture found betwixt the os frontis and ossa sincipittis, in children just born; మాడపట్టు, నడినెత్తి. At death the soul is supposed by the Hindus to quit the body by this crevice. బ్రహ్మరాకాసిచెట్టు brahma-rākāsi-cheṭṭu. n. The giant-aloe used in fences. బ్రహ్మరాక్షసి brahma-rākshasi. n. A ghoul, ogre or she-sprite. కోతిపుండు బ్రహ్మరాక్షసి అయినది this made matters worse than before. బ్రహ్మరాక్షసుడు brahma-rākshasuḍu. n. A fiend of the Brahminical class: a priest's ghost. బ్రహ్మలిపి or బ్రహ్మవ్రాత brahma-lipi. n. An unintelligible scrawl, a bad scribble. Originally applied to the lines or the sutures of the skull, which are supposed to be hieroglyphics, the mysterious writing of destiny. తలపుర్రె మీది వ్రాత, చిక్కుగానుండేవ్రాలు. బ్రమ్మావాది brahma-vādi. n. A Vedantist, వేదాంతి. బ్రహ్మ విద్వాంసుడు brahma-vidvān-siḍu. n. An illustrious doctor or professor. బ్రహ్మవేళ brahma-vēḷa. n. Dawn. అరుణోదయకాలము. A. vi. 2. బ్రహ్మవ్రాలు brahma-vrālu. n. The handwriting of God: a name given to the crooked lines on the skull. బ్రహ్మసూత్రము brahma-sūtramu. n. The sacred thread worn by Brahmins. యజ్ఞోపవీతము, ౛ందెము. బ్రహ్మసువు brahma-suvu. n. Manmadha, మన్మధుడు. బ్రహ్మస్వము brahma-svamu. n. A Brahmin's property or wealth. బ్రాహ్మణసొత్తు Kod. § 5. Jain. 1. 77. బ్రహ్మహత్య brahma-hatya. Brahmin-slaying. Also (vulgarly) any killing; thus పిల్లిబ్రహ్మహత్య cat slaughter. బ్రహ్మహత్యగాడు brahma-hatya-gāḍu. n A Brahmin-slayer, a man of blood. బ్రాహ్మణుని చంపినవాడు. బ్రహ్మాంజలి brahm-ānjali. n. Joining both hands together while reading the Vedas. వేదాధ్యయన కాలమందలిమ్రొక్కు. బ్రహ్మాంము brahm-ānḍamu. n. The globe, the universe, the world. adj. Huge, vast, immense, awful. బ్రహ్మాండముగా brahmānḍamu-gā. adv. Vastly, prodigiously. బ్రహ్మణి brahmāṇi. n. The female energy of Brahma. సరస్వతి. బ్రహ్మానందము brahm-ānandamu. n. Divine bliss. Great joy. మహాసంతోషము. బ్రహ్మరణ్యము brahm-āranyamu. n. A place where the Veda is studied. వేదపాఠభూమి. బ్రహ్మవర్తము brahm-āvartamu. n. Brahmāvarta, the land first occupied by the Brahmins to the north-west of Delhi. బ్రహ్మాసనము brahm-āsanamu. A sacred seat. బ్రహ్మ్యము brahmyamu. n. Divineness. నాదబ్రహ్మ్యము divine harmony, heavenly tones. See బ్రాహ్మణము.

(p. 1072) rāja rāja. [Skt.] adj. Royal; belonging to a king. Lunar, belonging to the moon. Chief, eminent. రాజసంబంధమైన, చంద్ర సంబంధమైన, శ్రేష్ఠమైన, ముఖ్యమైన. 'అరయ రాజానుగ్రహముగల్గుగాకేమి, కలువలదళ ములగె లువనోపు .' R. i. 124. రాజకము rājakamu. n. An assembly of kings. రాజులసమూహము. adj. Pertaining to Government. దివాణపు వారివల్ల సంభవించునది. An act of oppression by the government or by the king, as opposed to దైవికము evil regarded as a visitation of God. రాజక. దైవికములు casualties. రాజము rajamu. In composition denotes superiority (శ్రేష్ఠత్వము.) చాపరాజము a noble bow. 'జమదగ్ని కతడిచ్చె చాపరాఝంబు.' DRB. 603. 'మఘరాజము' (N. ix. 200.) a noble sacrifice. రాజకార్యము rāja-kāryamu. n. A royal deed, politics. రాజయొక్కపని, దివాణపుపని. రాజగృహము rāja-grihamu. n. A palace. రాజయెక్కనగరు. రాజగృహము rājatvamu. n. Royalty. రాజైయుండడము. రాజదంతము rāja-dantamu. n. A bright or chief tooth, i. c., a fore tooth. ముందరిపల్లు. రాజధర్మములు rāja-dharmamulu. n. The duties incumbent on a king. రాజనీతులు, విధివత్తుగా రాజు చేయవలసినపనులు. రాజధాని rāja-dhāni. n. A metropolis or royal residence. A presidency. రాజుయొక్క ప్రధాననగరము. రాజబంధువులు the king's kinsmen. రాజభాగము the king's share, Government's share of produce. రాజనీతి rāja-nīti. n. Royal polity, civil and military government. రాజుయొక్కధర్మము. రాజన్యుడు rāja-nyuḍu. n. A man of the royal or military caste, క్షత్రియుడు. రాజన్వంతము rājan-vantamu. adj. Having a good king (as a country.) రాజపత్ని a queen. రాజుయొక్క భార్య. రాజపురోహితుడు a king's household priest. రాజబీజి rāja-bīji. n. One of royal descent. రాజవంశమునందు పుట్టినవాడు. రాజమార్గము rāja-mārgamu. n. The king's high way, a public road, ఘంటాపథము. పెద్దబాట. రాజమాషము rāja-māshamu. n. The pulse termed Dolichos catjang. అలచందలు. రాజయక్ష్మము rāja-yakshmamu. n. Pulmonary consumption. క్షయరోగము. రాజయోగము rāja-yōgamu. n. A simple and easy mode of abstract meditationn, as distinguished from the austere and rigorous modes. రాజయోగి rāga-yōgi. n. One who practises the రాజయోగము. రాజయోగ్యము rāja-yogyamu. adj. Proper or suitable for a sovereign. రాజార్హమైన. రాజరాజు or రారా౛ు rāja-rāḍzu. n. An emperor, or universal monarch. రాజులరాజు. The god of riches, కుబేరుడు. Also, an epithet of Duryōdhana, దుర్యోధనుడు, and of the moon, చంద్రుడు. రాజరీతి rāja-rīti. n. Royal style. Also, Tinsel, హొన్నిత్తడి, కాకిబంగారు. రాజర్షి rājarshi. n. A man of the క్షత్రియ caste who by religious austerity has become a saint. రాచవాడై యుండినముని. రాజవంతము having a king. as a country. రాజవల్లభము rāja-vīdhi. n. A kind of cloth. B. D. iii. 102. రాజవీధి rāja-vīdhi. n. The main street of a town. పెద్దవీధి. రాజశేఖరము rāja-sēkharamu. n. A sort of cloth. BD. iii. 102. రాజవీధి rāja-ṣrī. n. A title like Mr. prefixed to names, రాజసర్పము rājasarpamu. n. A large species of snake. రాజసూయము rāja-sūyamu. n. A hecatomb or sacrifice performed by a monarch, after subduing other kings as in the case of Yudhistira and others. ఒకవిధమైన యజ్ఞము. రాజహంస or రాజహంసము rāja-hamsa. n. A white goose or swan with red legs and bill; perhaps the flamingo. ఎర్రనికాళ్లు మూతిగల తెల్లహంస. Also, a phrase for an excellent king, రాజశ్రేష్ఠుడు. రాజాంకుడు rāj-ānkuḍu. n. Siva: who has the moon as his emblem. శివుడు. రాజాంగము rāj-āngamu. n. Government. ప్రభుత్వము. ఇప్పుడు ఆ రాజాంగము తలక్రిందులైనది that government is now upset. రాజసము rājasamu. [from రజస్ dust.] adj. Impetuous. రజోగుణము వల్ల కలిగిన, ఐహిక గుణోత్పన్నమైన. రాజసయజ్ఞము or రాజసపూజ worship offered to obtain a particular object such as fame, కామ్యారర్థముగాగాని దంభార్థముగాగాని చేయు పూజ. n. That which is of the earth, worldly, earthly. Passionateness, heat of temper. Hauteur, pride, arrogance. వారిద్దరిలో నొకడు రాజసుడు. ఒకడు సాత్వికుడు one man is haughty, the other man is meek. వాడు పలకకుండా రాజసముగా నుండినాడు he haughtily refused to reply. రాజాదనము rāj-ādanamu. n. A name applied to three different trees. Butea frondosa, Buchanania latifolia, and Mimusops kauki, మోరుగుచెట్టు, ప్రియాళువు, మోరటిచెట్టు, చారమామిడిచెట్టు, పాలచెట్టు. రాజావర్తము raj-āvartamu. n. A sort of lapis lazuli having a sky blue or lilac tint. This stone is ground down into powder which painters use for a delicate light blue tint. రాజార్హము worthy of a king, రాజునకుతగిన. రాజోపచారము rāj-ōpachāramu. n. Attendance on a king. homage of servants to their master. రాజునకు జరిగేశిశ్రూష.

(p. 1132) varasa or వరుస varasa. [Tel.] n. A line or row, పజ్త్కి. A series or order, పరంపర. A mode, way, క్రమము, విధము. Relationship, బంధుత్వక్రమము. Usage, వాడుక. A turn, relief, or time, వంతు. ఒకవరుస once. Likeness, similitude, సామ్యము. A present, a donation, a gift solemnly presented by a procession of relations or friends. బంధువులుగాని మిత్రులుగాని వాద్యసహితముగా తీసికొనివచ్చే బహుమానము. 'మిమువంటిపెద్దలెతగు వావియున్ వరుసదప్పిచరించిన.' URK. iv. 273. ఆ పని యీవరుసనుండగా when the business was in this state. రేపు అతని వరుస it is his turn to-morrow. నన్ను వాడు బ్రతుకనిచ్చే వరుసకనపడదు there is no chance of his sparing me. వరుసతప్పు to commit incest. ఎప్పుడు చెప్పేవరుసనే చెప్పినారు they talked as they have always done. వరసజ్వరము remittent or recurring fever such as tertain or quartain. వరసగా or వరుసగా varusa-gā. adv. In a line, in order, regularly. శ్రేణిగా, క్రమముగా. అన్నదమ్ముల వరసగానున్నారు they are connected as brothers. వరుసమొగ్గరము varusa-mogga-ramu. n. A military evolution. దండవ్యూహము.

(p. 1183) viyyamu viyyamu. [Tel.] n. Connection by marriage, binding together, వైవాహిక సంబంధము, ఇచ్చిపుచ్చుకోళ్లు, సంబంధము. Also, same as వియ్యంకుడు. వియ్యంకుడు viyyankuḍu. [వియ్యము+అంకుడు] n. The father of one's son-in-law or daughter-in-law. వియ్యపురాలు, వియ్యంకురాలు or వియ్యపుసాని viyyapu-r-ālu. n. The mother of one's son-in-law, or daughter-in-law, వియ్యమందినా బిడ. ఆమెనాకు వియ్యంకురాలు she and I are connections through our children having married. వియ్యమందు viyyam-andu. v. a. To form a marriage connection, to intermarry, సంబంధము చేయు, పడచునిచ్చిపుచ్చుకొను. మేము వారితో వియ్యమందగూడదు they and we cannot intermarry. వియ్యముకాడు viyyamu-kāḍu. n. A relation by marriage, బంధువు. Also, Same as వియ్యంకుడు.

(p. 1199) vīcu vīṭsu. [Tel.] v. n. To blow, as the wind, to spread, as scent. గాలివిసరు, వాసనకొట్టు. 'పొలగాలివీచె.' A. vi. 20. v. a. To wave, as a fan, hand, &c. To revile, reproach. విసరు, నిందించు. 'తెలిసి తలిదండ్రులేమని తలతురొక్కొ విన్నబంధువులేమని వీతురొక్కొ.' Paidim. iv. 185. 'పూని యేశుభకార్యమునకైన యిట్లువీచిపక్కెదరుమానెను వెంటదగిలి.' Dab. 140. వీదోపు vī-chōpu. [వీచు+చోపు.] n. A chowri, a fly-flap, a whisk, వింజామర. 'వీచువీచోపులచ్ఛమ్ములగు కాముదీ గుచ్ఛమ్ములసంతరింప.' Swa. v. 83. టీ వీచువీచోవులు, వేయుచుండే వింజామరులు. వీవ or వీపంగ vīva. (Root in infinitive of వీచు to wave, to fan.) While they waved, విసరగా.

(p. 1200) vīḍu vīḍu. [Tel.] n. A city, పట్టణము. A remuneration, a complimentary, present. పారితోషికము, కట్నము. An army, దండు. A military camp, శిబిరము. A crowd of travellers, పథికుల సమూహము. A camp or troop of rope-dancers. దొమ్మరవాండ్రతండా, 'యదువిదర్భాన్వవాయ విధేయబంధువర్యులువీడు చదివించిరుచితవృత్తి.' Chandra Bhanu Charitra. v. 152. 'ఉపకారికినుపకారము విపరీతముకాదు సుమ్మువీడుకువీడే, యుపకారికి నుపకారము నెపమెన్నకచేయువాడు.' Sumati. 19. 'చారుడొకడరుదెంచి జోహారుచేసి, నేటిప్రొద్దున దొమ్మరవీటితోడకాశికాపురికరుగంగగాంచినాడ.' Chenna Basa. Pur. ii. 349. వీడుపట్టు or వీడిపట్టు vīḍu-paṭṭu. n. A camp, శిబిరము, దండుదిగినచోటు. An abode, వాసస్థానము. A temporary abode, విడిది. 'పనివారినందరింబరగ నుచితంపు పలుకులనొడబడ బరచివీడ్కోల్పి, వీడుపట్టుకుపోయి విశ్రాంతుడగుచు.' Pal. 45. 'అమ్మహీవరునాదరంబు వడసి వీడుపట్టునకరిగిన.' M. XII. ii. 374.

(p. 1373) sva sva. [Skt.] adj. Own, self, individual. ఆత్మీయమైన. తన. స్వకాయకష్టము bodily labour, individual exertions, స్వకపోలకల్పితము lit. invented in one's own head; original, not borrowed, as an idea, apocryphal, as a story made out of one's own head, అబద్ధమైన, లేనిపోని, స్వకార్యము one's own affair, one's onw peculiar duty, తనపని, స్వకార్యధురంధరుడు a selfish man. one's own family, dependents, relations, people, friends. బంధువులు, పంజనము, స్వజనుడు a relation, a friend, బంధువు. జ్ఞాతి. సగోత్రుడు, స్నేహితుడు స్వజాతి one's own class or nation, one's own kind, తనకులము. స్వజాతివైరి an enemy of one's kind. A rhyme says 'స్వజాతివైరిచత్వారిశ్వా నస్సింహ గజద్విజాః.' స్వదత్తము self-bestowed, given by one's own hand, తనచేతితోనే యియ్యబడిన. 'స్వదేశస్థుడు a fellow countryman, a native, మనదేశపువాడు. స్వధర్మము one's own particular duty, a natural or peculiar characteristic, a peculiarity. తాను చేయవలసినకార్యము, స్వభావము. స్వధర్మత్యాగము apostacy, abandonment of caste or faith, జాతిభ్రంశము. స్వబుద్ధి one's own desire, wish, or will. స్వబుద్ధిగా or స్వబుద్ధిచేత voluntarily, of one's own accord. స్వవశీకృతము taken into his own hands. తన స్వాధీనము చేసుకోబడ్డ. స్వశక్తి one's own power. తన సామర్థ్యము, వానికి స్వశక్తిలేదు he has no power of his own, or in himself. స్వాధికారము one's own right or title, dominion, తన అధికారము, తన ప్రభుత్వము. స్వాధిక్యము self importance, pride, arrogance, తన గొప్పతనము, గర్వము, స్వాధిష్ఠానము the second of the six regions of the human body, the upper part of the abdomen. చక్రవిశేషము. 'మూలాధారస్వాధిష్ఠాన రంబులను చక్రంబులను.' H. iii. 235. స్వానుభూతి. individual enjoyment, personal experience. ఆత్మీయానుభవము. స్వానుభోగము one's own enjoyment. తన అనుభవము.