(p. 71) abhiśastamu abhi-ṣastamu. [Skt.] adj. Calumniated, falsely accused. నిందమోపబడిన, అభిశస్తుడు n. He who was calumniated, or falsely accused. నిందమోపబడినవాడు.

(p. 71) abhiṣēkamu abhi-shēkamu. [Skt.] n. Installation by anointing, initiation, royal unction, bathing, anointing, inauguration. స్నానము, మునక, పట్టముకట్టడము. దేవునికి అభిషేకము అయిన తరువాత after the idol was bathed. తైలాభిషేకము anointing with oil. చూర్ణాభిషేకము a particular rite of pouring turmeric powder over the head of an idol on the sixth day of the annual feast called బ్రహ్మోత్సవము. పట్టాభిషేకము coronation of a king. పట్టాభిషేకము చేయు to crown a king. రాజు ఆ కవికి స్వర్ణాభిషేకము చేసినాడు the prince showered bounties upon the poet. అన్నాభిషేకము చేయు to pour boiled rice over an image. అభిషేకించు v. t. To bathe, anoint. తల అంటు, మునిగించు. అభిషిక్తము abhi-shitkamu. [Skt.] adj. Installed by anointing, bathed, anointed. పట్టము కట్టబడిన, స్నానము చేయింపబడిన. అభిషిక్తుడు. n. He who is inagurated or installed, he who is bathed or anointed. పదప్రాప్తుడు, పట్టము కట్టబడినవాడు, స్నాతుడు. అభిషేచనము abhi-shēchanamu. [Skt.] n. Sprinkling, inauguration.

(p. 128) āśrayamu āṣrayamu. [Skt.] n. Support, asylum. refuge, retreat, place of safety, protection, patronage, countenance. అండ, బలవంతు నాశ్రయించుట ఇల్లు. ఆశ్రయాసుడు āṣray-āṣuḍu. n. The god of fire, because he eats or destroys one's abode. ఆశ్రయించు āṣray-inṭsu. n. To take refuge, to depend upon or have recourse to, to court, to follow. అనుసరించు, అండగొను. ఈ ప్రతిభేదమును ఆశ్రయించినాడు he adopted this reading. ఆశ్రితము āṣritamu. adj. Dependent on. ఆశ్రితుడు āṣrituḍu. n. One who is looked up to for help. ఆశ్రయింపబడినవాడు.

(p. 157) udastuḍu udastuḍu. [Skt.] adj. He who is expelled, humbled or shamed; an exile' నిరాకరింపబడినవాడు; తొలగింపబడినవాడు.

(p. 164) upēkṣa upēksha. [Skt.] n. Indifference, heedlessness, contempt, disregard అశ్రద్ధ, అలక్ష్యము. ఉపేక్షించు upēkshinṭsu. v. a. To disregard, to contemn. అలక్ర్యముచేయు. ఉపేక్షకుడు upēkshakuḍu. n. One who disregards or treats another with contempt. ఉపేక్షించువాడు ఉపేక్షితుడు upēkshituḍu. n. One who is disregarded. ఉపేక్షింపబడినవాడు.

(p. 195) ēkōdiṣṭamu ēkōddishṭamu. [Skt. ఏక+ఉదిష్టము.] adj. In memory of a person. ఒకడుద్దేశింపబడినవాడుగాగలది. A certain funeral rite ఒక శ్రాద్ధము.

(p. 575) daṇḍiñcu danḍinṭsu. [Skt.] v. a. To punish, chastise. దండించిన దండన the punishment inflicted. దండితుడు danḍituḍu. n. One who is punished దండింప బడినవాడు. దండ్యుడు danḍyuḍu. n. One who deserves punishment. దండనము or దండన danḍạnamu. n. Punishment. దండించుట.

(p. 579) datamu dattamu. [Skt. cf. Lat. datus.] adj. Given, presented. ఇయ్యబడిన. Adopted, reared. స్వయందత్తుడు a son self-given, one who being without natural parents or being deserted by them, offers himself for adoption. దత్తత, దత్తత్వము, దత్తు or దత్తువు dattata. n. Adoption. స్వీకారము. దత్తకుడు dattakuḍu. n. An adopted son. దత్తపుత్రుడు. దత్తి datti. n. A gift. ఈవ, దానము. 'దత్తినెతక్క.' A. ii. 38. దత్తుడు a man who is given as a hostage,. కుదువ ఉంచబడినవాడు. దత్తుతీసుకొను to adopt a son.

(p. 581) damamu or దమనము damamu. [Skt.] n. Austerities, mortification of the flesh, a self-controlled state. ఇంద్రియనిగ్రహము. Fortitude, శ్లేశమునోర్చుతనము. Suppression. అణచుట. దమనుడు or దమి damanuḍu. n. the queller or subduer. అణచువాడు; as కందర్పధమనుడు Siva who destroyed Manmadha. దమితుడు damituḍu. n. One who is subdues. అణపబడినవాడు. దమించు daminṭsu. v. t. To suppress, subdue (as one's passions,) అణగద్రొక్కు.

(p. 585) dāntamu dāntamu. [Skt.] n. Patience endurance, fortitude, self-control, moderation. దాంతుడు dāntuḍu. n. One who is temperate, patient, self-controlled, moderate, or master of himself. అడపబడినవాడు, తపఃక్లేశమునోర్చువాడు. దాంతి dānti. n. Self command, repression of the passions. ఇంద్రియనిగ్రహము. బ్రహ్మదర్యాది తపఃక్లేశమునోర్చుతనము.

(p. 622) dhikkariñcu dhik-karintsu. [Skt.] v. a. To flout, scorn, disregard, treat contemptously, cry out against, తిరస్కరించు. ధిక్కారము or ధిక్రియ dhik-kāramu. n. Scorn, contempt. తిరస్కారము. ధిక్కారి dhik-kāri. n. A scorner. H. ii. 82. ధిక్కృతుడు one who is scorned, తిరస్కరింపబడినవాడు.

(p. 648) ninda ninda. [Skt.] n. Blame, censure, reproach, dishonour. అపవాదము, దూరు. అపదూరు. నిందాస్తుతి nindā-stuti. n. A sneer: ironical praise: irony. నిందాస్పదము nind-āspadamu. adj. Scandalous. slanderous. నిందించు nindinṭsu. v. a. To blame, abuse, vilify, or accuse. దూరు. నిందితుడు nindituḍu. n. One who is censured. నిందింపబడినవాడు, నింద్యుడు one who deserves to be censured. నిందింపదగినవాడు.

(p. 654) nimantraṇamu ni-mantranamu. [Skt.] n. An invitation, bidding guests to the annual ceremony of making offerings to the manes of deceased ancestors. నిమంత్రించు ni-mantrinṭsu. v. a. To invite, to invite guests to a feast at an annual ceremony held in honor of departed ancestors. నిమంత్రుడు nimantrituḍu. n. One who is so invited, నిమంత్రింపబడినవాడు.

(p. 711) para para. [Skt.] prep. Alien, other, appertaining to one's neighbour. పరకాయ ప్రదేశము transmigration from one body (కాయము) to another (పర) the magic power of shifting oneself into another body. పరకీయ para-kīya. adj. Alien, belonging to another. ఇతరునిది. n. A neighbour's wife, a strange woman, పరస్త్రీ, నాయికలలోనొకతె. పరజాతుడు para-jāṭuḍu. n. A slave, బానిసవాడు. పరతంత్రము or పరతంత్రత para-tantramu. n. Subserviency, obedience, dependence, agency. పరతంత్రము adj. Subservient, obedient, dependent. పరతంత్రుడు, పరపంతుడు or పరాధీనుడు n. A servant. పరదళము para-daḷamu. n. A foe, an enemy's army. పరదేశము. n. A strange country. పరదేశి para-dēṣi. n. A foreigner, an immigrant. A guest, అతిథి. Also, a wanderer, refugee or homeless wretch. పరధ్యానము para-dhyānamu. n. A Absence of mind, reverie. పరనారి para-nāri. n. A neighbour's wife, another's spouse. పరపురుషుడు another man, not one's own husband. పరపుష్టము or పరభృతము para-pushṭamu. n. A cuckoo, so called as being reared (పుష్టము) in another (పర) bird's nest. కోకిల. పరభృత్తు para-bhṛittu. n. A crow. పరమండలము para-manḍalamu. n. A foreign realm. పరమారకయంత్రము para-māraka-yantramu. n. A foe-slaying engine. A. ii. 8. పరరతి para-rati. n. Fornication, adultery. H. v. 253. పరలోకము para-lōkamu. n. The other or next world. Heaven. పరలోకగతుడు one who is dead or departed to the next world. పరలోకక్రియలు obsequies, rites for the rest of a departed soul. ఉత్తరక్రియలు పరవశము para-raṣamu. adj. Out of one's control from joy. ecstacy or sorrow, overpowered, seized in a paroxysm, given up to, transported with or overcome with ecstasy, beside oneself with any passion. పరాధీనము. పరవశత్వము para-vaṣatvamu. n. Bewilderment, wildness, ecstasy. పరవశుడు para-vaṣuḍu. n. One who is in ecstasy or wild with joy or sorrow. పరవాది para-vādi. n. A dissenter. A foe, an opponent, శత్రువు. An impetuous or precipitate man, ఆత్రగొట్టు. Swa. iii. 113. పరశ్శతము paraṣ-ṣatamu. adj. More than a hundred. పరస్సహస్రము more than a hundred. పరస్సహస్రము more than a thousand. పరసతి para-sati. n. Another man's wife a neighbour's wife, another woman. పరసదనము para-sadanamu. n. A neighbour's house. పరస్థలము or పరస్థానము para-stha-lamu. n. Another place. పరాధీనము par-ādhīnamu. n. Possesion by another. ఆ పుస్తకము పరాధీనములోనున్నది the book is in another person's hands. ఆ సొత్తు అంతా పరాధీనమైపోయినది the whole property has fallen into the hands of others. పరాధీనముచేయు to divert or turn aside from its right possessor. పరాధీనం ప్రాణసంకటం a life of dependence is a life of misery. adj. Dependent, subject or subservient to another. పరాధీనుడు par-ādhīnuḍu. n. One who is dependent on or subservient to another. అన్యునికి లోబడినవాడు. పరార్థనాది par-ārtha-vādi. n. A vakil, వకీలు.

(p. 714) parābhavamu or పరాభూతి parā-bhavamu. [Skt.] n. Defeat, loss, ruin; contempt, disrespect, defiance. తిరస్కారము, అవమానము, నాశము. పరాభవించు parā-bhavinṭsu. v. a. To defeat, disgrace. తిరస్కరిమచు, అవమానించు. పరాభూతుడు parā-bhūtuḍu. n. One who is defeated or disgraced. పరాభవింపబడినవాడు.