(p. 869) barhissu barhissu. [Skt.] n. Fire, అగ్ని. The sacred grass, used like hyssop, in sacrifices. కుస, దర్భగడ్డి. బర్హిర్ముఖుడు barhir-mukhuḍu. n. He whose mouth is fire. i.e., a god. వేలుపు. బర్హిశ్శుష్మ or బర్హిశ్శుష్ముడు barhiṣ-ṣushma. n. A name of the god of fire. అగ్ని.