(p. 39) ataguḍu ataguḍu. [Tel.] n. A miserable creature, a poor wretch. బలహీనుడు. దీనుడు. 'అతగులచేద్రు పదుడు బలహృతు డైపట్టు బడవంత హీనుడె.' M. vi. 7.

(p. 288) kuṇṭi kunṭi. [Tel.] adj. Lame, crooked. గాలికుంట్లు windgalls, rheumatism. కుంటితనము kunṭi-tanamu. n. Lameness, a crippled state. కుంటుkunṭu. n. Lameness, crookedness. A lame man కుంటు పిచ్చుక, కుంటివాడు. v. n. To limp, to go lame. కుంటుపడు kunṭu-paḍu. v. n. To become lame. కుంటియగు. To fail, or break down as an undertaking. విఘ్నమగు. 'అపుడుద్దాలకు డాగ్రహించి నిజభార్యంజూచి నిర్బాగ్యురా, లపవిత్రంబగుపార్వణంబు నవలిలంబెంటపైవైచి కుం టుపడంజేసితి శ్రాద్ధకర్మమని.' Jai. iv. 111. To be diminished తగ్గు. To be cut off తెగు. కుంటుపారు kunṭu-pāru. v. n. To become weak. బలహీనమగు.

(p. 492) ḍayyu ḍayyu. [Tel.] v. n. To sink, to be wearied or exhausted. బలహీనమగు, అలయు, డస్సిన exhausted, faint. డయ్యక. untringly అలయక.

(p. 665) nis nis. [Skt. a form of నిర్.] A negative prefix like un or in. నిస్త్రాణ nis-trāṇa. n. Weakness. నిస్పృహము nis-pṛihamu. adj. Hopeless. అశలేని. నిస్పృహత్వము nis-pṛihatvamu. n. The being without any wish or hope. Indifference, listlessness. Philosophy. నిస్పృహుడు nis-prihuḍu. n. A philosopher, a calm observer, a man of an equable mind unaffected by ordinary events. adj. Indifferent or listless. నిస్సంగుడు nis-sajuḍu. n. One who has quitted his family. A recluse, hermit. నిస్సంతు nis-santu. adj. Without children or offspring, without an heir. సంతానములేని. అతని వంశము నిస్సంతు అయిపోయినది his family is without a representative, is extinct. నిస్సందేహము or నిస్సంశయము nis-san-dēhamu. adj. Undoubted. n. The absence of doubt. నిస్సత్తువ nis-sattuva. n. Weakness, a want of nerve, debility. Poorness of soil. ఆశక్తి. బలహీనత. నిస్తంత్రము nis-tantramu. adj. Easy, deliberate. నిస్తండ్రము nis-tandramu. adj. Unwearied, in-defatigable. నిస్తరించు nis-tarinṭsu. v. a. To cross safely. చక్కగా దాటు. To succeed, get through, be delivered. కడతేరు. విస్తరణము or విస్తారము nis-taraṇamu. n. Crossing. దాటుట. నిస్తారకుడు nis-tāra-kuḍu. n. A deliverer, redeemer. కడతేర్చువాడు. నిస్సరణము nis-saraṇamu. n. An entrance. ఇల్లులోనగువాని ముందటి భాగము. Exit, going out. వెడలిపోవుట. నిస్సారము nis-sāramu. Sapless, pithless, dry, exhausted. సారములేని, నిస్సారముచేయు to exhaust. ఈ నిస్సారపు సంసారము in this worthless world.

(p. 852) prōcu prōṭsu. [Tel.] v. a. To nourish, support, maintain, protect, preserve, save. అన్నోదకములిచ్చి పోషించి, రక్షించు. ప్రోవుతన్ O may he bless! రక్షించుగాక. ప్రోచికోలు or పోచికోలు prōchi-kōlu. n. The act of feeding, bringing up a cow or other animal, బలహీనత్వమునుపొందిన ఆవు మొదలగు జంతువులను కాపాడి అనుభవించు. వానికి ఆ యావును పాచికోలుగా ఇచ్చినాడు he gave him the cow to feed and enjoy its milk. adj. Useless, వ్యర్థము. గడ్డిపోచయు ప్రోచికోలుకాదు even a blade of grass is not useless.

(p. 870) balamu balamu. [Skt.] n. Strength, might, power, influence. Efficaciousness, potency. Force, rigour, severity. సత్తువ. సారము, బలుపు. A force, army, host, folk, people, a crowd, number, party. సేన. బలవితానము a host. దైవబలము the finger of God, Divine assistance, బలముచేయు to strengthen; to enforce, aid, assist. వాన మరీమరీ బలము చేయుచున్నది the rain is increasing. దానిని ఒక బలముచేసుకొని relying on it as a ground or reason. adj. Strong, mighty, much, అధికము. Potent, efficacious. బలకరము bala-kara-mu. adj. Forcible, violent, strengthening. బలకరమైన సాక్ష్యము strong evidence. బలకరము or బళకరము balakaramu. n. Force, violence, strength. Watching, కావలి. A guard, or watch, కావలి, పారా. R. v. 43. బలకరించు bala-karinṭsu. v. n. To spread, వ్యాపించు. v. a. To strengthen. బలకాయించు (బలము+ఇంచు) balakā-yintsu. v. n. To flourish, prosper. వృద్ధి అగు, అతిశయించు. బలకొట్టు bala-koṭṭu. v. n. To sing, ah, ah ఆ అని శ్రుతి పట్టు. బలకొను bala-konu. (బలము+కొను.) v. n. To flourish, అతిశయించు, బలగము or బల్గము balagamu. n. Attendants, retinue, పరిజనము. A party, set: a troop, army, host: a family circle. జ్ఞాతి బంధు సమూహము. 'చెంచు బలగము నేలెను.' (Garudach. 113,) he ruled a troop of foresters. Swa. iii. 75. బలదేవుడు, బలభద్రుడు or బలరాముడు bala-dēvuḍu. n. Balarāma, Krishna's brother. బలదేవుడు n. Wind, వాయువు. బలపడు bala-paḍu. (బలము+పడు.) v. n. To increase, అధికమగు. బలపరచు bala-paraṭsu. v. a. To strengthen, support, confirm. బలయు balayu. v. a. To surround, పరివేష్టించు. బలవంతము bala-vantamu. n. Strength, force, violence, compulsion. బలాత్కారము. adj. Strong, violent, బలముగల. adv. Forcibly, బలవంతముగా బలవంతుడు or బలశాలి bala-vantuḍu. n. A strong man, a violent man, a mighty man. బలవంతులతో విరోధము కారాదు do not contend with the mighty. బలహీనత bala-hīnata. n. Weakness, debility. బలహీనము bala-hīnamu. n. Weakness, debility. adj. Weak, strengthless. powerless. బలక్షయము bala-kshayamu. n. Loss of strength; weakness, impotence. బలాత్కారము balāt-kāramu. n. Violence, force, severity, exaction. బలాత్కరించు balāt-karinṭsu. v. a. To force, press, compel. బలాత్కారము చేయు.

(p. 888) bīru bīru. [Tel.] adj. Useless. వ్యర్ధము. బీరుపోవు, బీరుపారు or బీరుపడు bīru-pōvu. v. n. To become useless, వ్యర్ధమగు. To be ruined or spoiled, చెడిపోవు. To become weak, బలహీనమగు. బీరుపోక without losing one's pride. మదిబీరుపోయి overwhelmed with fear, అతిశయముపోయి.

(p. 896) beṇḍu benḍu. [Tel.] n. Cork, pith. A float used in angling. The shrub termed Aschynomine aspera. జీలుగు. adj. Sapless, నిస్సారమైన. బెండ్లదంట్లు sapless stalks. 'బెండుబొమ్మవలెనుండెన్ సందిటన్ జుల్కనై.' A. v. 66. ఈకాక గాలి శరీరమును బెండుచేయుచున్నది this burning wind dries up the body. బెండుపడు benḍu-paḍu. v. n. To be alarmed, to be dejected or disheartened, to become weak, బలహీనతనొందు. 'దండిగావార్చెనిర్జరుల్ బెండుపడగ.' T. v. 92. బెండుపరచు or బెండుచేయు benḍu-paraṭsu. v. a. To frighten, to render powerless. నిస్సారమగునట్లుగాచేయు. బెండుమానిసి a weak man, బలహీనుడైన మనుష్యుడు.

(p. 936) mandaṭa mandaṭa. [Tel.] n. Nearness, సమీపము. Weakness, బలహీనత. adv. Near, along with, at, before.

(p. 944) maḍimañca or మడిమంచము maḍimantsa. [Tel.] adj. Weak, బలహీనము. 'చ చెట్లుపట్టిమను పాత్రదళంబులతోడదోలెనా, మనిదొరమంచురాజు మడిమంచగగో యిలగంటిమ్రోయగన్.' స్వా. vi. 'ద్వి బలదేవుడుద్ధతిబరిఘంబుబూని, మలయురుక్మిని మడిమంచంబుచేసె.' భాగ. x.

(p. 1372) srukku srukku. [Tel.] v. n. To withdraw from. వెనుదీయు. To be afraid of, భయపడు. To close (as a flower), ముడుగు. To be folded, to be crumpled, as skin, ముడతపడు. To be diminished, తగ్గు, క్షీణించు. To be sorrowful, to grieve, దుఃఖించు, చింతించు, To faint, languish, ముర్ఛిల్లు, సొక్కు, సొమ్మసిల్లు. To hesitate, సంకోచించు. To fade, వాడు. To surround, encircle, చుట్టుకొను. n. Entanglement, a tangle. చిక్కు. Sorrow, grief, దుఃఖము, శోకము. A fold of the skin on the stomach, కడుపుమీదిముడుత. 'చరణాహతి కోరువలేకయేగతిన్ స్రుక్కెనొ.' Vasu. ii. 11. 'విషాదాదరతన్ స్రుక్కు.' M. XII. v. 160. స్రుక్కబడు srukka-aḍu. v. n. To grieve, దుఃఖించు. స్రుక్కించు sruk-kinṭsu. v. a. To make faint or fatigued, to fatigue, to weaken, సొక్కించు, బలహీనముచేయు. స్రుక్కుచేప srukku-chēpa. n. A sort of fish. మత్స్యభేదము.

(p. 1389) hīnamu hīnamu. [Skt.] adj. Bad, low, mean, vile, base. Left, abandoned. తుచ్ఛమైన, నీచమైన, వర్జితమైన, విడువదగిన, రహితమైన, లేని. In compound words it denotes Bereft of, without, destitute or deprived of, free from. హీనవృత్తి a mean occupation. అతడు హీనదశలోనున్నాడు he is in low circumstances. హీనస్వరము a low voice. హీనజాతియైన degraded, outcast. హీనజాతివాడు an outcast. 'హీనప్రజ్ఞుడు.' M. XII. iii. 328. హీనత, హీనత్వము or హైన్యము hīnata. n. Lowness, meanness, baseness. Want, defect, నీచత్వము, అల్పత్వము, లోపము, లేమి. బలహీనత weakness, debility. బుద్ధిహీనత foolishness. 'హీనస్థానమున విభవహీననత నిట్లుండి.' M. XII. iv. 414. 'ఆచారహీనత యతిలోభము.' M. XIII. iv. 305. హీనరాశి hīna-rāṣi. n. The lowest part of a rick or heap. హీనవాది hīna-vādi. n. The loser in an argument or law suit. ఓడినవాడు. వారు హీనవాదులయిరి they came off losers. హీనుడు hīnuḍu. n. A low, mean or base man. (In composition) he who is without, destitute of, or deprived of. అల్పుడు, నీచుడు, రహితుడు. అంగహీనుడు he who is defective in a limb, he who is crippled. వస్త్రహీనుడు he who is without clothes. కులహీనుడు a man of low caste. బుద్ధిహీనుడు he who is without wisdom. రూపహీనుడు he who is devoid of beauty. ధనహీనుడు. a penniless man, a poor man. లజ్జాహీనుడు he who is without shame.

(p. 475) zaḍanu ḍzaḍanu. [from Skt. జడము.] n. Awkwardness, stupidity, apathy, laziness. మాంద్యము, జడత్వము. ౛డసుపడు ḍzaḍanu-paḍu. v. n. To become dull or lazy. B. viii. 458. బలహీనమై మందపడు.

(p. 475) zaḍanu ḍzaḍanu. [from Skt. జడము.] n. Awkwardness, stupidity, apathy, laziness. మాంద్యము, జడత్వము. ౛డసుపడు ḍzaḍanu-paḍu. v. n. To become dull or lazy. B. viii. 458. బలహీనమై మందపడు.