(p. 233) kaṭhāramu or కఠారి kaṭhāramu. [Skt.] n. A cross hafted dagger. కత్తి, బాకు.

(p. 652) niddamu or నిద్దా niddamu. [from Skt. స్నిగ్ధము.] adj. Bright, smooth, polished. నునుపుగల. Loving, dear, స్నేహముగల. నిద్దావంకి niddā-vanki. n. A dagger, బాకు. S. iii. 109.

(p. 699) paḍadala paḍadala. [Tel.] n. A belt. 'కడవన్నెజిగిపట్టు వడికట్టు పడదలపట్టెంబు నేజయు బాకు.' N. x. 143.

(p. 754) piḍikeḍu piḍik-eḍu. n. A handful, as much as can be held in the closed fist. 'ఎరుకపిడికెడు ధనము' (a proverb) acquaintance is a handful of money. పిడికోల piḍi-kōla. n. The handle of a plough staff, నాగేలులోనగువాని మేడి. పిడిగంట piḍi-ganṭa. n. A bell with a long handle. పిడిగుద్దులు piḍi-guddulu. n. Blows. పిడిగొట్టు piḍi-goṭṭu. v. a. To geld, as an animal. Literally, to strike the handle (of a chisel, &c., which is placed on the testicle.) ఎద్దువట్టలుకొట్టు, పిచ్చలుతీయు. పిడిపిప్పెడాకు piḍi-pippeḍ-āku. n. An acrid gummy weed, poisonous to sheep, also called వెగటజిగురు or గాడిదెగడపర. పిడిమూర piḍi-mūra. n. The distance between the elbow and the closed fist. పిడియము or పిడెము piḍiyamu. n. A dagger, బాకు. పిడివాటు piḍi-vāṭu. n. Taking sheaves of corn up in the hand and beating out the grain from them. An agreement, ఒడంబడిక. పిడివాటుచీటి a note or letter which parties write to each other after an agreement. పిడివాదము piḍi-vādamu. n. Obstinacy, మూర్ఖము. పిడివేయు piḍi-vēyu. v. n. To put a handle on to anything. పిడిసాన piḍi-sāna. n. An anger, a drill. బరమా పిడిసి or పిడినె piḍisi. n. A Rose colored Pastor or Cholum Bird. 'పిడిసెలు చేనిమీద నొకబిస్సునవాలగజూచి.' Sri Natha.

(p. 875) bākī bākī. [H.] n. A debt. ఋణము. బాకీ ఉన్నాడు. he is in debt. బాకీపడు to incur a debt, to be indebted to బాకీ చెల్లించు to pay a debt. బాకీదారుడు a debtor.

(p. 875) bāku bāku. [H.] n. A dagger, కటారి.

(p. 883) biḍiyamu or బిడెము biḍiyamu. [Tel.] n. Shame. సిగ్గు. A dagger. కటారి. 'పదిలంబుగ గట్టినమట్టెకాసెలం, బిడియములంటదోపి.' Swa. iv. 39. టీ బిడియములంటదోపి, బాకులుపిడిఅంటదోపి. 'చుట్టు బంగారునురియల పరుజులెసగుబిడియములు.' Navan. P. 58.

(p. 901) bēbākī bē-bākī. [H.] n. Absence of debt.

(p. 981) māvu māvu. [Tel.] n. A horse. గుర్రము. The covering a mare. అశ్వసంగమము. A snare for fish. పల్లెవాడు చేపలుపట్టు సాధనము. A numerical fraction, one twentieth. మంచిమావును ఇస్తే మంచిపిల్లపుట్టును if the sire is good the foal will be good. R. i. 8. పాలునునీరు నేరుపరుపంగలమావులు vehicles that can separate water from milk, that is, swans. క్షీరనీరములను వీడదీయు శక్తిగలవాహములు, అనగా, హంసలు. మావుపిడిబాకు a sort of dagger. మావుమోమువాడు māvu-mōmu-vāḍu. n. Lit: 'Horse faced.' A kind of mythological being. కింపురుషుడు.

(p. 1007) muppiḍi mup-piḍi. [Tel. మూడు + పిడి.] n. A dagger. బాకు. 'పైడిదుప్పటియును మొలముప్పిడియును మణిమేఖలయుబొడ్డుమానికంబు.' KP. ii. 143.

(p. 1028) mēḍemu or మేడియము mēḍemu. [Tel.] n. A spear or dagger. ఈటె, బాకు. The rim of a bell-shaped earring, set with gems. రాళ్లుచెక్కిన౛మికీ అంచుయొక్క పనితరము. 'క ఓడితినన్నన్ వారక మేడెముపొడుతురె.' BD. vi. 116.

(p. 1042) mola mola. [Tel.] n. The waist, the middle, కటిప్రదేశము. A wedge, pin, large nail, or spike. The pin or needle of a balance, త్రాసుముల్లు, చీల. మొలత్రాసు a balance which has a tongue. 'ధమనియుశ్రావణంబు మొలత్రాసునుపట్టెడ నీరుకారు' H. ii. 200. దిసమొల or మొండిమొల starknakedness, utter nudity. మొలకట్టు mola-kaṭṭu. n. A girdle or waist-band. నడుముకు కట్టుకొనేత్రాడు, మొలమాలు. A waist cloth, కట్టుకోక. మొలకత్తి mola-katti. n. A dagger, బాకు. మొలకులికి or మొలకొలికి mola-kuliki. n. A kind of grain, ధాన్యవిశేషము. మొలతాడు mola-tāḍu. n. The small string tied round a Hindu's waist whence is suspended the bit of cloth which serves as a modesty piece. కటిసూత్రము. బంగారుమొలతాడు a woven cord of golden wire. మొలతాటిగోడ mola-tāṭi-gōḍa. n. A parapet, or rail wall. మేలుగోడ. మొలనూలు mola-nūlu. n. A girdle, a zone: a cestus of gold or silver, worn by women. ఆడువారికటిమాత్రము.

(p. 1046) mōpu mōpu. [Tel. from మోయు.] v. a. To load, place a burden on (another,) మోయుజేయు. To lay (a fault) upon (a person.) To impute, or charge (against another,) ఆరోపించు. To prop up, ఆనించు. చేతులునేలమోపెను he laid or rested his hands on the ground. 'నారిచేసినతప్పు నామీద మోపి.' Sār. D. 545. 'వాడిసూది మోపినయంతటి భూమి ధర్మనందనునకునీక' as much land as the point of a sharp needle can cover, or rest on. Kanyaka Puran. vii. 116. n. A bundle, load, burden. గడ్డిమొదలైనవాటికట్ట, భారము. A bowstring. వింటినారి. adj. Much, heavy, అధికము. ఉత్తరమున వాన నిండామోపుగానున్నది there is rain impending in the north. దెబ్బలు మోపుగాపడినవి the blows fell thick. మోపుగానుండే గాయము a severe wound. 'నగరోపకంఠంబునను మోపువైచి.' B. P. v. 113 మోవరి or మోపుకాడు mōp-ari. n. A sustainer, a supporter, one who props. మూయువాడు, భావవాహకుడు.మోపాది mōpādi. (మోపు + అది.) n. Danger, risk అపాయము, సంకటము. మోపి mōpi. A widow, విధవ, ముండమోపి. ముండమోసినది she wears a shaven pate. మోపించు mōpinṭsu. v. a. (Causal of మోయు.) To cause to bear a burden. To impose. మోయునట్టుచేయు, నిందపెట్టు. ఆ కట్టెలను వానిచేత మోపించిరి they made him carry the fagots of wood. ఆ తప్పును వానిమీద మోపించిరి they caused the fault to be laid upon him. 'మోపరికగుతగ్గు మొగ్గులభరము, మోపించుకొనునట్టి ముగ్ధునికగునె.' BD. page 129. మోపిక mōpika. n. Weight, భారము. Help, aid. కాండ్లమోపికచేసి by the help of the plough. మోపిడు mōp-iḍu. (మోపు + ఇడు.) v. a. To string a bow, విల్లు ఎక్కిడు. మోపుకొను mōpu-konu. v. a. To take upon one's-self. మోపుదల mōpu-dala. n. A charge or accusation. ఆరోపణము. A load, భారము. ఈనమోపుదలగానుండే ఆవు a cow on the point of calving. ఇవ్వ మోపుదలయైన రూకలు money still due, బాకీ ఉన్న సొమ్ము. చాలా మోపుదలగా చెప్పెను he spoke very impressively. వానిమీద నేరము మోపుదల అయినది he was charged with the offence. మోపుదలచేయు mōpudala-chēyu. v. a. To lay, charge, to bring as a charge, impose, ఆ రూకలను నేను ఇచ్చేటట్టు మోపుదలచేసిరి they made the money payable by me. మోపెట్టు mōp-eṭṭu. (మోపు + పెట్టు.) v. a. To place a weight upon, బరువుపెట్టు. ఆ కాగితనములపైని ఈరాయి మోపెట్టు put this weight on those papers. To brace a bow, విల్లు ఎక్కుపెట్టు. 'అర్జునుడు గాండీవంబు మోపెట్టె.' M. v. i. 261.

(p. 1116) vaṅki vanki. [Tel. from వంగు.] n. An arrow. బాణము. A dagger, బాకు. A sort of hook, కొక్కి. 'తిమ్మితుపాకికెందలిరాకువంకి, కమ్మనివిల్లు చెంగల్వనేజయును, జాజిపూబాకుగొజ్జగిపెద్దకత్తి.' ND. i. 593. వంకిణి vankini. A certain musical instrument. వాద్యవిశేషము. A dagger. బాకు. 'బూరలును భేరీలు పోటు ధారలునుకాహళవంకిణీ కావికొమ్ములును శంఖ సమూహముల్ సన్నాయి౛ోళ్లు.' Pal. 257. వంకీ vankī. n. An armlet of a crooked shape, స్త్రీలు సందిటధరించే ఒక విధమైననగ. వంకె or వంకియ vanke. n. A kind of grain, సస్యవిశేషము. A wooden hook or peg in the wall. మంటిగోడకువేసిన చిలుక కొయ్య. పులిగోళ్లవంకెలు a certain kind of grain. తెల్లవంకెలు another kind of grain. H. iv. 159. వడ్లవంకెలు a fine species of rice.

(p. 1240) śambākṛtamu or సంచాకృతము ṣambā-kṛitamu. [Skt.] adj. Twice ploughed.