(p. 299) kulamu kulamu. [Skt.] n. A caste, class or tribe తెగ. A genus or tribe of animals జాతి. Family. People. Rank. వంశము. బాలికాకులము girls (generically considered.) కులక్రమాగతము hereditary. కులకము kulakamu. n. Protraction of the government of the verb through several connected stanzas, contrary to the practice of closing the sense with each verse. ఒక క్రియతో ముగియు పద్యముల సమూహము. కులకాంత kula-kānta. n. An honourable wife. కులకాయకము kula-kāyakamu. n. The trade of one's caste: one's family business. కులజుడు kulajuḍu n. One of good caste or honourable descent. కులధర్మము kulaṭa. n. An adulteress జరస్త్రీ. కులధర్మము kula-dharmamu. n. A practice or observance peculiar to a tribe or family; duty peculiar to a caste or race. A caste rule. కులపర్వతము. kula-paravatamu. n. One of the principal mountains, which are మహేంద్రము, మలయము, సహ్యము, శుక్తిమంతము, గంధమాదనము, వింధ్యము, పారియాత్రము. ప్రధానపర్వతము. కులపాలిక kula-pālika. n. A girl given away in marriage by her parents తల్లిదండ్రులచేనిచ్చి పెండ్లిచేయబడినస్త్రీ. కులవతి or కులస్థురాలు kula-vati. n. A woman of one's own caste. ఆమె నా కులవతికాదు she is not of my caste. కులవిద్య kula-vidya. n. The science or knowledge peculiar to one's caste. కులసతి, కులస్త్రీ kula-sati. n. An honourable wife. కులస్థుడు kulaṣthuḍu. n. A man of the same caste. పదిమంది కులస్థులు neighbours, people of one's caste. కులస్థురాలు a woman of one's own caste. కులహీనుడు kula-hīnuḍu. n. An outcaste. కులాచారము kulā-chāramu. n. The proper duty or profession of a caste or family.

(p. 314) koṇḍika konḍika. [Tel.] adj. Young చిన్న n. An infant, a little boy. బాలుడు. కొండికిడి a little girl బాలిక. కొండికనాడు childhood బాల్యకాలము.

(p. 708) pannāru pannāru. [Tel.] n. A pot, a vase, కుండ. A child's toy, బాలికలాడుకొనే గురిగి. 'కుడికెడుదెత్తునాగుజ్జునోగిరము, మూల పన్నా రులయా లోవిలోన పోలెలున్నవిపంపు పోయి తెచ్చెదము.' BD. iii. 850. మూలపన్నారులు, లోగానుండేకుండలు.

(p. 820) pōraḍu or పోరిగాడు pōraḍu. [Tel.] n. A youthful person, a youth, పడుచువాడు. A boy, బాలుడు, పోరి pōri. n. A girl. బాలిక.

(p. 880) bāla bāla. [Skt.] adj. Young, tender, fresh. బాలసంసారము an infant family, a family of orphans. n. A damsel, maid, virgin, పదునారేండ్లకులోబడినపిల్ల. A stubborn woman, మూర్ఖురాలు. బాలకశాండ bāla-kānḍa. n. The name of the first book of the Rāmayana. బాలకుడు bālakudu. n. A youth. పదునారేండ్లకు లోబడిన పిల్లవాడు. బాలగ్రహము bāla-grahamu. n. An ogre or fairy that frightens infants. B. X. 254. బాలబోధ a child's instruction; a child's primer. బాలనాయకము the follies of a young heir. బాల లత a tender creeper. బాలింత, బాలెంత, బాలింతరాలు or బాలెంతరాలు bālinta. n. A woman in childbed. 'అబాధ్వంసిని గొంటుకట్టిడివెసల్ బాలింత చందంబునన్ బాలిండ్లన్ విషమూని.' B. X. 209. బాలింతబోళము bālinta-bōlamu. n. A particular medicine given to a woman in child bed. బాలింతరోగము or బాలెంతరోగము bālinta-rogamu. n. Puerperal fever. బాలిక bālika. n. A lass, or maiden. బాల. బాలకాకులము young women. ముత్తాళిబాలికలు young female bees. బాలిశము bāliṣamu. adj. Silly, childish, puerile. పసి, మూర్ఖమైన, జ్ఞానశూన్యమైన. M. VIII. iv. 234. బాలిశుడు bāliṣuḍu. n. A fool, a simpleton, అవివేకిమూర్ఖడు. M. XII. vi. 111. బాలుడు bāluḍu. n. A youth, a lad. నెలబాలుడు the new moon when one day old. Plu: బాలురు. బాలేయము bālēyamu. adj. Agreeable to a child. బాలునికి హితమైన. Soft, మెత్తని. బాల్యము bālyamu. n. Childhood, పసితనము.

(p. 896) begaḍu, beggaḍu, beggaḍillu, beggaḍilu or బెగడుపడు begaḍu. [Tel.] v. n. To be alarmed, to fear. భయపడు. బెగడు n. Fear, terror, భయము. 'నీవుతొడడిబడజచ్చినతోడనేబెగడి, విడివడబ్రాణముల్ విడుచునీశిశువు. ' HD. i. 2197. బెగడుపరచు begaḍu-para-ṭsu. v. a. To frighten, intimidate. 'శకుని పైనరుపదియమ్ములు నాటించియనుచరులను బెగడు పరచెనాభీముడు.' M. IX. i. 438. 'సింహని నాందబాలించి బెగడినయేనుంగుతెరంగున బెగ్గడిల్లి.' Ila. iii. 6.

(p. 1097) lata or లతిక lata. [Skt.] n. A creeper, a creeping plant, తీగ. A branch, కొమ్మ. ఖడ్గలత a slender sword. తనూలత her slender form. లతకూన lata-kūna. n. A sprig, (poetical phrase for a girl.) బాలిక, లేతతీగవంటి ఆడుది. లతాంగి lat-āngi. n. A slender woman; one whose form is slender as a sprig. తన్వంగి. లతాంతము lat-āntamu. n. A flower (lit: the extremity of a creeper.) లతాంతాస్త్రుడు one who uses blossoms for weapons, i.e., Manmadha, పుష్పాస్త్రుడు. Kālahas. iv. 31. లతాడోల latā-ḍōla. n. A swing formed of twigs. తీగెఉయ్యాల. A. v. 66.

(p. 1387) hālika hālika. [Skt. from హల.] adj. Belonging to a plough, appertaining to farming, agricultural. లాంగల సంబంధమైన, కాపువారి సంబంధమైన. 'శాలివనపాలిక హాలిక బాలికామణుల్.' N. i. 42. హాలికుడు or హలికుడు hālikuḍu. n. A ploughman, a farmer, a cultivator, a husbandman. కృషికుడు, కావు, దున్నుకొని బ్రతికేవాడు, రెడ్డి. 'నదులు కూలంకషోన్నతములై ప్రవహించె, హాలికోద్యోగంబులగ్గలించె.' Pururavas Charitra. iv. 35.