(p. 1119) vakkaramu vakkaramu. [from Skt. వక్రము.] n. Same as వంకర (q. v.) వక్కరాలు vakkar-ālu. n. A jade, scold. An impostor. కుటిలస్త్రీ, వంచకురాలు. 'పెనురక్కసివక్కరాండ్ల బిలిచి.' R. vi. 171. వక్కరించు or వక్కళించు vakkarinṭsu. v. n. To err, go crookedly, to follow an irregular course, వంకరదోవలబోవు. To oppose, rebel, తిరుగబడు. 'బుజ్జగింపవుచలం బొక్కింతయేనివలదన్న మానవు పక్కరించెదవు.' Charitra. ii. 1535.