(p. 429) cemaṭa or చెమ్మట chemaṭa. [Tel.] n. Sweat, perspiration, moisture. స్వేదము. నొసలు చెమటకార్చి బ్రతికేవాడను I live by the sweat of my brow. చిరుచెమట gentle perspiration. చెమటకాయలు chemaṭa-kāyalu. n. Prickly heat. చెమటపాత chemaṭa-pāta. n. A sweaty cloth. The glove worn by falconers, for the hawk to perch on. చెమరుపోతు or చెమటగొట్టు chemaru-pōtu. n. One who perspires profusely మిక్కిలి చెమటగలవాడు. చెమర్చు, చెమరించు, చెమ్మరించు or చెమటపోయు or చెమటపట్టు chemarṭsu. v. n. To sweat, to perspire. చెమరు. chemaru. n. Moisture, oozing. v. n. To sweat, to ooze.

(p. 914) brāhmaṇamu brāhmaṇamu. [Skt. from బ్రహ్మ.] n. An assembly of Brahmins. The Brahmanas of the Vedas. వేదభాగము. బ్రాహ్మణ్యము brāhmaṇyamu. n. An assembly of Brahmins, బ్రాహ్మణసమూహము. The state, quality, or business of a Brahmin, Brahminhood. బ్రాహ్మణభావము. బ్రాహ్మము brāhmamu. n. The rite of marriage performed in accordance with the Vedas by Brahmins, కన్యాదానము. adj. Pertaining to Brahma. బ్రహ్మసంబంధమైనది. బ్రాహ్మణుడు or బ్రాహ్మడు brāhmaṇuḍu. n. A Brahmin. విప్రుడు. బ్రాహ్మణాయనుడు brāhmn-āyanuḍu. n. A Brahmin of a good family. బ్రాహ్మణబ్రువుడు brāhmṇa-bruvuḍu. n. A Brahmin who does not act according to rules of his caste. తాను బ్రాహ్మణుడై అన్యజాతి కర్తముచేత బ్రతికేవాడు. బ్రహ్మణి brāhmaṇi. n. A Brahmin woman. బ్రాహ్మణస్త్రీ. The lizard called నలికండ్లపాము. బ్రహ్మి brāhmi. n. An epithet of Saraswati, spouse of Brahma. సరస్వతి. See బ్రహ్మ.

(p. 1385) halamu halamu. [Skt.] n. A plough, నాగలి, హలరేఖ in palmistry, a mark in the palm, resembling a plough and denoting victory. హలి or హలాయుధుడు hali. n. A ploughman, మడకదున్నువాడు. Also, an epithet applied to Balarama. హలికుడు halikuḍu. n. A ploughman. కృషికుడు, దున్నుకొని బ్రతికేవాడు. హల్య halya. n. A field once ploughed. హల్యము halyamu. adj. Ploughed, tilled. దున్నబడ్డ. n. A collection of ploughs. నాగళ్ల సమూహము. A. i. 52.

(p. 1387) hālika hālika. [Skt. from హల.] adj. Belonging to a plough, appertaining to farming, agricultural. లాంగల సంబంధమైన, కాపువారి సంబంధమైన. 'శాలివనపాలిక హాలిక బాలికామణుల్.' N. i. 42. హాలికుడు or హలికుడు hālikuḍu. n. A ploughman, a farmer, a cultivator, a husbandman. కృషికుడు, కావు, దున్నుకొని బ్రతికేవాడు, రెడ్డి. 'నదులు కూలంకషోన్నతములై ప్రవహించె, హాలికోద్యోగంబులగ్గలించె.' Pururavas Charitra. iv. 35.