(p. 280) kāse kāse. [Tel.] adj. Appertaining to the stonecutter trade, masonry, or brick-laying. కాసెవాడు or కాసెభట్టు a mason, a stonecutter, a bricklayer. కాసెపని masonry, building. కాసెయులి a stonecutter's chisel. రాయితొలిచే ఉలి, టంకము.

(p. 319) konu konu. [Tel.] v. n. To be pierced as an arrow నాటు. 'అనిలా స్త్రంభట్లువక్షంబవియగొనిన' మార్క vii. To be agreeable సరిపడు. 'కుటిలబుద్ధులిచటగొనవు.' భార, విరా. iv. కొను. v. a. 1. To take, to get. తీసికొను. To experience. ఆకలికొను to be hungry. అనుకంపముకొని feeling pity. 2. To buy, purchase. వెలకుతీయు. To rob అపహరించు. To mind లక్ష్యపెట్టు. కొనిపోవు to carry away. కొనిపించు konipinṭsu. v. n. To cause to buy. కొనుగోలు or కొనుబడి konu-gōlu. n. Worth , valuation, the cost price. క్రయము. కొనుమొదలు the price paid for a thing.

(p. 627) nakību nakību. [H.] n. A herald, a chamber-lain or usher. భట్టురాజు, వెండిబెత్తమువాడు, వేత్రధరుడు. Swa. v. 50.

(p. 770) purāṇamu purāṇamu. [Skt.] adj. Old, ancient, పురాతనము. n. An ancient story, or legend, a mythological tale, a rhapsody or string of stories. The name of a class of books in Indian literature. పూర్వకథ. స్థలపురాణము local archives, a book regarding the origin of a town, &c. పౌరాణికకథ an old tale or romance. పురాణముచెప్పు to chant or read a legend to an audience. పురాణమువిను to be an auditor of a legend which is recited. పురాణభట్టుడు a mere block-head, one who recites a legend without knowing the meaning of it. పురాణించు or పురణించు purāṇinṭsu. v. n. To recite a Purāṇa, పురాణము చెప్పు. To become inveterate, chronic, or constitutional, as a disease, వర్ధిల్లు, విజృంభించు. వ్యాధి పురాణించినది the disease became chronic. పురాణ దంపతులు. purāṇa-dampatulu. n. The 'primeval pair,' a phrase for Siva and Pārvati, or Vishṇu and Lakshmi. A phrase like Adam and Eve.

(p. 906) boṭlu or భొట్లు [for Skt. భట్టు.] n. A title assumed by certain Smarta Vaidika Brahmins. (The three titles Botlu, Sastri, and Dikshitulu closely resemble the titles Bachelor of Arts, Doctor of Laws, and Doctor of Divinity. These are used among Smartas alone.)

(p. 917) bhaṭṭācāri bhaṭṭ-āchāri. [Skt.] n. A title given to a learned man, equivalent to Doctor, His Reverence (thus used in Bengal.) In the south this is applied to a mere temple Brahmin (sacrificulus,) a priestling. అర్చకుడు, నంబివాడు. A showy person, డాంబికుడు.

(p. 917) bhaṭṭārakuḍu bhaṭṭārakuḍu. [Skt.] n. A sage, a siant. ముని. The Sun, సూర్యుడు. Also, a theatrical phrase for 'a king,' రాజు.

(p. 917) bhaṭṭigāḍu or భట్టికిరిటిగాడు bhaṭṭi-gāḍu. [Tel.] n. The Brown Shrike. Lanius cristatus. (F.B.I.)

(p. 917) bhaṭṭini bhatṭini. [Skt.] n. A theatrical phrase for a king's secondary wife, as distinguished from దేవి the crowned queen.

(p. 917) bhaṭṭīyamu bhaṭṭīyamu. [Skt.] n. The name of an ancient brief treatise upon Telugu grammar, written by నన్నయభట్టు.

(p. 917) bhaṭṭuḍu bhaṭṭuḍu. [Skt.] n. A title equivalent to 'Doctor,' as లింగాభట్టుడు, కృష్ణభట్టుడు. భట్టుమూర్తి bhaṭṭu-mūrti. n. The Ministrel; or he who wore 'the form of a Ministrel.' This is the title of the celebrated author of the Vasu Charitra, whose original name was Rama Razu.

(p. 917) bhaṭruju or భట్టు bhat-rāju. [Skt.] n. A bard, minstrel, herald, chanter of titles.

(p. 984) miḍata or మిడుత miḍata. [Tel. from మిడియు.] n. A grasshopper, locust, or cricket. శలభము. ఆకుమిడత a green grasshopper. మిడతంభట్ల జోస్యము a happy hit. వెదురు మిడత the cricket that bores the bamboo. ఉప్పుమిడత a large kind of cricket. గొల్ల మిడత or గొల్లభామ a grasshopper. జెట్టి మిడత the wrestler locust, so named from its strength.

(p. 1231) vaihāḷi vaihāḷi. [Skt.] n. Same as వాహ్యాళి (q. v.) Also, Tumult. సందడి. 'భట్టియు నంగాధీశ్వరుమడును నిలునంబడి విస్తారంబుగాగలు గవైహాళిదీర్చి యెల్లజనులగూర్చుండ నియమించిగల భలుపుట్టకుండ నెడనెడందలవరులనిలిపి.' G. vii. 63.