(p. 924) bhī bhī. [Skt.] n. Fear, భయము. 'అతులక్షాంతిగభీరభీరహితచిత్తాంభోజ.' Swa. v. 133. భీకరము bhīkaramu. adj. Fearful, frightful, horrid, భయంకరము. భీతము bhītamu. adj. Frightened, వెరచిన. భీతి bhīti. n. Fear, alarm. వెరపు, వడకు. భీతిలు or భీతిల్లు bhītilu. v. n. To fear, be afraid, be frightened, భయపడు. భీమము bhīmamu. adj. Horrible, frightful. భీమాటవి a dreadful forest. భీమరా౛ు bhīma-rāḍzu. n. A song bird with a fine mellow voice Lanius malabaricus. Bucha. E. I. iii. 578. భీమసేనుడు or భీముడు bhīma-sēnuḍu. n. The name of a certain hero, the Indian Hercules. Also, a name of Siva. adj. Terrible, భయంకరుడు. దృగ్భీమ thou of terrific form. IIK. ii. 161. భీరువు bhīruvu. n. A timid woman. Swa. v. 52. భీరుకుడు or భీలుకుడు bhīrukuḍu. n. One who fears, a timid man. భయపడువాడు, వెరపరి. భీషణము or భీష్మము bhīshaṇamu. n. Horror, dreadfulness. adj. Horrible, dreadful. భీష్ముడు bhīsh muḍu. n. A terrible man. భయంకరుడు. The name of a hero in the Mahábharáta. భీష్మించు or బీష్మికరించు bhīṣhminṭsu. v. n. To declare or protest as Bhishma did in the affair of Satyavati.