(p. 922) bhikṣa or భిక్షము bhiksha. [Skt.] n. Alms, బిచ్చము. Hire, wages, కూలి. A boon, a great favour. దీన్నిభిక్షణముగా అడుగుతున్నాను I entreat this as a boon or particular favour. పతిభిక్ష entreaty for the restoration of a husband. BD. iv. 1347. వాడు పెట్టినది భిక్షగానున్నది his pleasure is law, he is all powerful. భవతీ భిక్షాందేహి give me an alms. భిక్షకుడు bhikshakuḍu. (corruption of భిక్షకుడు.) n. A beggar. భిక్షించు bhikshinṭsu. v. n. &a. To beg, take alms. 'సరసిజభవుజడల్ జన్నిదంబులుగ, బరగభీక్షించిన బ్రాహ్మణుండతడు.' BD. iv. 112.