(p. 7) añjika anjika. [Tel.]n. Fear, apprehension. 'అంజనేయుడ భిక్షుకాకృతి నిటకునంజిక మీ చందమరయ వచ్చితిని.' రామా. కిష్కిం.

(p. 21) akṣasaramu or అక్షసూత్రము aksha-saramu. [Skt.] n. A rossary or string of beads to repeat prayers over. జపమాలిక. 'అక్షసూత్రము ద్రీప్పునంగుళీతతి.' T. 4. 223. 'అక్షసరంబాద్రా్ంశుకమక్షయకర పాత్రమమర నతడప్పురిలోభిక్షాందేహి యటంచును.' H. 4. 211.

(p. 68) abhikramamu abhi-kramamu. [Skt.] n. Expedition. శత్రువులపై దండెత్తి పోవుట.

(p. 139) ili ili. [Tel.] n. Food. ఈగకు ఇలి పాముకు బలిదొరకదు or వాని యింట్లో యిలిభిక్షము బలిభిక్షము పుట్టదు in his house a fly cannot find a dinner.

(p. 163) upasarga upa-sarga. [Skt.] n. A grammatical particle, a prefix or preposition. ఉపసర్గము upa-sargamu. n. A portent such as an eclipse, &c. ఉత్పాతము. 'ఉపసర్గాధిక హీన వృష్టి పటువాయువ్యాజ నానాసరీసృప దుర్భిక్ష జలాగ్ని దుష్టవిమ దాక్షేపాది దోషంబులందు.' V. P. vi. 349.

(p. 163) upādānamu upā-dānamu. [Skt.] n. A cause or motive. కారణము. Alms భిక్షము, ఉపాదానమెత్తు to beg.

(p. 186) ettu ettu. [Tel.] v. a. To take up, raise, lift up పైకెత్తు. To take, to remove. తీసికొను. To assume or take on oneself, to obtain or acquire (a name.) వహించు, పొందు. మంచి పేరెత్తు to acquire reputation. To cite, quote, mention, adduce, introduce a subject ప్రస్తావించు. మాటయెత్తు. To mention by name, advert to, allude to. To erect (a door or pillar.) To undertake. To raise or levy (an army.) అతడు జన్మమెత్తెను he assumed a mortal body, he was born. ఎత్తివ్రాయు to copy out or extract from a book. గొంతెత్తిచదువు to read aloud. భిక్షమెత్తు to take or receive alms. తళుకులెత్తు to assume lustre or become bright. నోరెత్తు to open the mouth, to speak నేను నోరెత్తలేదు I did not open my lips. గుత్తయెత్తినాడు he undertook the contract. దండెత్తు he raised troops. తూము ఎత్తించు to open a sluice. అలుగెత్తు to open an అలుగు (q. v.) లంగరు ఎత్తు to weigh anchor. పరుగెత్తు to take a run, to run. ఎత్తుకొనివచ్చు to fetch, to bring away. పిల్లను ఎత్తుకొను to take up a child. ఎత్తుకొనిపోవు to carry away or remove, to steal. తిరిపెమెత్తు to take alms, to beg. విరులెత్తు to sprout, to send forth shoots.

(p. 245) kappera kappera. [Tel.] n. An earthen dish, trencher or porringer used in begging alms. భిక్షాపాత్రము. A small vessel or jar. బొచ్చె, కమండలవు, సానికె. A skull కపాలము.

(p. 339) krāmamu kshāmamu. [Skt.] n. A famine, scarcity of provisions. కరువు, దుర్భిక్షము. adj. Slender slim, emaciated. క్షీణమైన, కృశమైన, సన్నమైన.

(p. 530) tiripamu or తిరపెము tiripamu. [Tel.] n. Alms, what is given in charity. భిక్షము. తిరిపెగాడు or తిరిపరి tiripe-gāḍu. n. A beggar. భిక్షకుడు. తిరిపగొట్టు tiripa-goṭṭu. n. A shameless beggar. విరక్తుడుకాక భిక్షమెత్తువాడు తిరియు tiriyu. v. n. To live by alms. భిక్షమెత్తు, భిక్షించు. HD. ii. 1247. To beg abjectly. దీనమృత్తిని యాచించు. 'కోరికయును దను దిరిసినవారల మరలంగ దిరియు వలయును జుమ్మీ.' Kuchēlo. iii. 105.

(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.

(p. 608) dēhi dēhi. [Skt.] n. Lit: 'give thou' A demand, a request. దేహి అని అడిగిన నియ్యక పోవునా? if you say, Give, I pray thee, will he not grant it? అతడు దేహీ అనెడు వానికి నాస్తి అని అనడు if one asks him to give, he will not answer 'I have nothing.' భిక్షాందేహి Oh! bestow an alms, I pray thee.

(p. 766) puḍuku, puṇuku or పుణ్కు puḍuku. [Tel.] v. a. To pick up, to handle, to take with the five fingers. వ్రేళ్లతోతీసికొను. To pinch. To give a little, కొంచెముగా ఇచ్చు. To give, ఇచ్చు. నేలపుణుకు to grovel on the earth as in grief. ఆమె అన్నము పుణికిపుణికి పెట్టినది she gave good stintingly. n. A gift. ఈవి. Giving, ఇయ్యడము పుడుకుదొడుకు or పుడుకుపసి puḍuku-doḍuku. (పుడుకు+దొడుకు.) n. The cow that grants all that one wishes, కామధేనువు. పుడుకుగల్లు puḍuku-gallu. n. The stone that grants all that one wishes, చింతామణి. పుడుకుమ్రాను puḍuku-mrānu. n. The tree that grants all that one desires, కల్పవృక్షము. పుడకులు or పుణుకు puḍukulu. n. A kind of cake, భిక్ష్యవిశేషము. పుణికిరించు or పుడికిరించు puṇikirinṭsu. v. n. To give a little. కొంచెముగా ఇచ్చు. To fumble, to twitch or be convulsed, as the fingers picking the sheets, &c., పుణికిరింత or పుడికిరింత puṇikirinta. n. Fumbling; twitching. పుణికిళ్లు, పుడికిళ్లు or పుణుకులు puṇikiḷḷu. n. Poking, shoving. A romping game like Puss in the corner. 'మరియు బుడికిళ్లు మొదలుగామనసువచ్చినాటలన్నియు.' N. ix. 102.

(p. 882) bikāri or బికాసి bikāri. [from Skt. భిక్షము.] n. A beggar, బిచ్చకాడు. A useless person, అప్రయోజకుడు. బికిరము bikiramu. n. Alms, భిక్షము. బికిరాలమారి one inclined to begging, భిక్షమెత్తు స్వబావముగలవాడు.

(p. 883) biccamu biṭsṭamu. [from Skt. భిక్షము.] n. Alms. బిచ్చమెత్తుకొను to beg. బిచ్చముపెట్టు to bestow alms. ఇది తమరు పెట్టిన బిచ్చముగా నెంచుచకొంటాను I shall consider this as a piece of charity to me. బిచ్చగాడు biṭsṭsa-gāḍu. n. A beggar. భిక్షమెత్తుకొనువాడు.