(p. 381) guruveṭṭu or గుర్వెట్టు guru-veṭṭu. [Tel.] n. To snore. 'బెట్టుగాపలుమారు నిట్టూర్పు బుచ్చుచు భీకరంబుగ గురువెట్టికొనుచు.' N. H. v. 62.

(p. 922) bhikṣa or భిక్షము bhiksha. [Skt.] n. Alms, బిచ్చము. Hire, wages, కూలి. A boon, a great favour. దీన్నిభిక్షణముగా అడుగుతున్నాను I entreat this as a boon or particular favour. పతిభిక్ష entreaty for the restoration of a husband. BD. iv. 1347. వాడు పెట్టినది భిక్షగానున్నది his pleasure is law, he is all powerful. భవతీ భిక్షాందేహి give me an alms. భిక్షకుడు bhikshakuḍu. (corruption of భిక్షకుడు.) n. A beggar. భిక్షించు bhikshinṭsu. v. n. &a. To beg, take alms. 'సరసిజభవుజడల్ జన్నిదంబులుగ, బరగభీక్షించిన బ్రాహ్మణుండతడు.' BD. iv. 112.

(p. 924) bhī bhī. [Skt.] n. Fear, భయము. 'అతులక్షాంతిగభీరభీరహితచిత్తాంభోజ.' Swa. v. 133. భీకరము bhīkaramu. adj. Fearful, frightful, horrid, భయంకరము. భీతము bhītamu. adj. Frightened, వెరచిన. భీతి bhīti. n. Fear, alarm. వెరపు, వడకు. భీతిలు or భీతిల్లు bhītilu. v. n. To fear, be afraid, be frightened, భయపడు. భీమము bhīmamu. adj. Horrible, frightful. భీమాటవి a dreadful forest. భీమరా౛ు bhīma-rāḍzu. n. A song bird with a fine mellow voice Lanius malabaricus. Bucha. E. I. iii. 578. భీమసేనుడు or భీముడు bhīma-sēnuḍu. n. The name of a certain hero, the Indian Hercules. Also, a name of Siva. adj. Terrible, భయంకరుడు. దృగ్భీమ thou of terrific form. IIK. ii. 161. భీరువు bhīruvu. n. A timid woman. Swa. v. 52. భీరుకుడు or భీలుకుడు bhīrukuḍu. n. One who fears, a timid man. భయపడువాడు, వెరపరి. భీషణము or భీష్మము bhīshaṇamu. n. Horror, dreadfulness. adj. Horrible, dreadful. భీష్ముడు bhīsh muḍu. n. A terrible man. భయంకరుడు. The name of a hero in the Mahábharáta. భీష్మించు or బీష్మికరించు bhīṣhminṭsu. v. n. To declare or protest as Bhishma did in the affair of Satyavati.

(p. 1017) mūrti mūrti. [Skt.] n. The body, శరీరము. A figure, form, body in general, or any definite shape, or image. ప్రతిమ. Matter, substance, a divine hypostasis or person. త్రిమూర్తులు the Hindu Triad, i.e., Brahma, Vishnu, and Siva. కృష్ణముర్తి the god Krishna, or an image of Krishna. అతడు న్యాయముర్తి he is justice in human form. వాడు భీకరమూర్తి he is an absolute fright or horrible figure. వాడు సౌందర్య మూర్తియైయుండెను he was beauty personified. వాడు పాపమూర్తి he was all sin. మూర్తివంతుడు mūrti-mantuḍu. n. One who has bodily form. శరీరి. మూర్తిమత్ mūrti-mat. adj. Material, corporeal, substantial, soild, having shape. మూర్తీకరించు mūrti-karinṭsu. v. n. To assume a visible form, శరీరియగు. మూర్తము mūrtamu. adj. Solid, material, endowed with form or shape. స్వరూపముగల, కఠినమైన.

(p. 1343) surabhi surabhi. [Skt.] adj. Fragrant, sweet-smelling. సుగంధముగల, పరిమళించే. Beautiful, మనోజ్ఞమయిన. n. A perfume, odour, fragrance. The spring season. The celestial cow, spoken of as granting every wish. సుగంధము, ముర అనే గంధద్రవ్యము, వసంతఋతువు, స్వస్థనువు. సురభిళము sura-bhilamu. adj. Sweet smelling, మంచివాసనగల. సురభీకరంచు surabhī-karinṭsu. v. a. To make fragrant. పరిమళింపజేయు.