(p. 1326) sāramu sāramu. [Skt.] n. Essence, substance, the essential or vital part. The pith, sap, marrow. Juice. Vigour. The effect or purport. Riches, wealth. మూలగ, మెదడు. చేవ, జలము, పత్త, ఫలము. విత్తము, అర్థము, రసము. 'సారాస్వాదన, ప్రాణపంచకము దృష్ణంబాషి సంతర్పణన్.' A. vi. 29. టీ సారాస్వాదన, మెదడునుభుజింపగా, లోహసారము steel. వేదాంతసారము the essence of Theology; (this is the title of a certain Christain book) శూన్యసారము the essence of emptiness. భూసారము the fertility or richness of the earth. ఇందులో సారములేదు in this I see nothing of any worth. సారములేనిమాటలు dry and empty discourse. adj. Excellent, fruitful, rich, శ్రేష్ఠమైన. సారఖండము a rich or fruitful country of soil. 'సారాచారము' అనగా, శ్రేష్ఠమైన. సారవంతము. M. XIII. ii. సారతరము sāra-taramu. adj. More excellent. మిక్కిలిశ్రేష్ఠమైన. సారవంతము sāra-vantamu. adj. Fruitful, fertile, rich. సారాంశము the essence or purport of any matter. సారవత్తరము sāra-vat-taramu. adj. Best, most excellent. మిక్కిలి శ్రేష్ఠమైన. సారాంశము sār-āmṣamu. n. The essential part, the pith, gist or purport. An issue framed by a court. సత్త, నిగ్గు, సారస్యము.