(p. 13) antāvasāyi antāvasāyi. [Tel.] n. A barber; a low caste wretch. మంగలవాడు, నీచుడు, గూలవాడు.

(p. 340) kṣuramu or క్షురిక kshuramu. [Skt.] n. A razor, మంగలకత్తి. A knife. క్షురి kshuri. n. A barber. మంగలవాడు.

(p. 341) kṣauramu kshauramu. [Skt.] n. Shaving మండనము, మంగలిపని. క్షౌరకుడు kshaurakuḍu. n. A barber. మంగలవాడు, మంగలి.

(p. 498) taṇḍasamu tanḍasamu. [Tel.] n. Tweezers for pulling out hairs. మంగలవాడు వెంట్రుకలుతీసే పనిముట్టు. ఎలుగుబంటికి తంటసపుపని a task as endless as pulling out a bear's hairs. A forge కమ్మరకొలిమి.

(p. 595) divākīrti divākīrti. [Skt.] n. A pariah or man of low caste. మాలవాడు. A. vi. 9. A barber. మంగలవాడు.

(p. 731) pāñcālamu pānchālamu. [Skt.] n. The Punjab. The country north of Delhi, between the foot of the Himalayas and the Chambal. పంజాబుదేశము. పాంచాలి pānchāli. n. The daughter of the king of Pānchāla; a title of Draupadi, the wife of the five Pāndu princes. ద్రౌపది. పాంచాలిక pānchālika. n. A doll or puppet, an image carved on pillars, &c. బొమ్మ, నరమృగాదిరూపము. పాంచాలుడు pānchāluḍu. n. A member of any one of the five castes of artificers, viz., the carpenters, weavers, barbers, washermen, painters. వడ్లవాడు, సాలెవాడు, మంగలవాడు, చాకలవాడు, ముచ్చివాడు, ఈ అయిదు జాతులందు దేనిలోనైనను చేరినవాడు.

(p. 992) muṇḍamu munḍamu. [Skt.] n. The head cut off from the neck. దేహములేని తల. A shaven pate, a bald head. బోడితల. The trunk of a lopped tree. కొమ్మలు పోయిన మోటుచెట్టు. 'భవమ్మండపుధారోష్ణము.' A. vi. 29. ముండము or ముండితము munḍamu. adj. Shaved, bald, having no hair on the head గొరగబడిన. ముండ manḍa. n. Lit: One whose head is shaven. A widow, విధవ. A wretch. A whore. వేశ్య. ముండ మోయు munḍa-mōyu. v. n. To become a widow, వైధవ్యమునొందు. To become useless, వ్యర్థమగు. అది చెడ్డముండ she is a wretched slut. ఆడముండ a miserable creature. పోకిరిముండ an immoral wretch. పేదముండ a poor wretch. ముండమోపి a widow. పిచ్చిముండ a simpleton. అది రాక్షసి ముండగనుక as she is a horrid wretch. ముండలమారి, ముండరి or ముండలముఠాకోరు a whoremonger. ముండనుపెట్టుకొన్నాడు he keeps a concubine. ముండనము munḍa-namu. n. Shaving, shearing, cutting. క్షౌరము. ముండి munḍi. n. Bald-pate: one who has a shaven head. బోడితలవాడు. A barber, మంగలవాడు. ముండుడు mun-ḍuḍu. n. A bald headed man, బోడితలవాడు. A monk. సన్యాసి. 'పరిగ్రహవిముఖుడై ముండుండు ననికేతనుండు వృక్షమూలవాసి యుగపాలధరుండు.' M. XII. v. 133.